Zachtheid

Zachtheid

Sommige mensen kiezen een woord van het jaar. Daarmee willen ze de thema’s die ze dat jaar willen aanpakken vast leggen. Bij mij lijkt het woord gedurende het jaar te komen. Ik leg doelen vast, maar het echte thema verschijnt vaak pas veel later. Dit jaar lijkt het echter al vrij vroeg naar voren te komen. En het sluit naadloos aan bij het thema van vorig jaar!

Zo ontzettend trots was ik op wat ik vorig jaar bereikt had qua persoonlijke groei dat ik er dit jaar weer volop invloog. Ik nam stapels boeken mee uit de bibliotheek rond schaduwwerk en timemanagement. Ik schreef bladen in mijn dagboek vol over wat ik allemaal nog kon veranderen. En ik trapte in dezelfde valkuil als hiervoor.

Af en toe bladert mijn man eens in mijn dagboek, met mijn toestemming en aanwezigheid. Zo ook op een avond terwijl ik aan het koken was en mijn dagboek op de bar lag. “Weet je hoeveel je het hebt over het feit dat jij niet goed genoeg bent?” vroeg hij me op de man af. Ik verdedigde me zelf en zei dat het allemaal dingen van vorig jaar waren. “Neen hoor,” antwoordde hij, “tussen de regels door lees ik vorige maand nog hoe slecht je wel niet bent. Dat was even slikken.

Niet alleen de opmerkingen van mijn man openden mijn ogen. Ook toen ik voor de viering van Imbolc bij mijn coven aankwam, begon ik te huilen zodra iemand mij vroeg hoe het met me ging. Waarom? Omdat ik me alles veel te veel aantrek, was mijn antwoord.

De waarheid ligt verborgen in die zin: ik trek me vooral veel te veel aan wat andere mensen van mij zouden denken. Deze gewoonte wordt getriggerd doordat ik in september in een nieuw bedrijf ben gestart waar ik het liefste een toffe band heb met de collega’s. Een normale menselijke wens, denk ik zo, maar ik doe teveel mijn best. De hele dag door blijf ik mezelf beoordelen en veroordelen over alles wat ik zeg en doe.

Ik ben nu eenmaal niet perfect, dat is deel van het mens-zijn. Ik heb ook mijn fouten en mijn gebreken. Op een dag kan ik dus heel veel vinden dat ik mogelijks verkeerd doe of zeg. Mijn innerlijke criticus gaat dan weer aan de slag en de commentaren blijven maar door mijn hoofd zoemen en ik slaagde er niet in om deze gedachten ‘stil’ te zetten.

Boeken komen op het juiste moment op je pad, zegt mijn zus vaak en misschien geldt dat ook voor tijdschriften. Toen ik het vorige week vrijdag allemaal even niet meer zag zitten en het nogal moeilijk had, liep ik de Standaard boekhandel binnen om de Happinez op te halen. Het mindfulness doeboek van Flow lag er bijna vlak naast. Ik had dit al op Instagram gezien, bij een van mijn lezers en besloot om het ook mee te nemen.

Het eerste deel behandelt je gedachten. Niet dat ik niet wist hoe er in de mindfulness naar gedachten wordt gekeken, maar wat een eye-opener was het om dat nog eens zwart op wit te zien staan: je gedachten zijn niet waar!

Met een kop thee in mijn handen kwam het allemaal wel even binnen. Het ideale moment voor mijn innerlijke criticus om weer aan de slag te gaan: “Wat dom van je! Had je het nu nog niet geleerd! Je weet toch dat…” Wees eens lief voor jezelf, gilde een stemmetje luid en duidelijk in mijn hoofd.

Dat dus! Wees eens lief voor jezelf. Ik zeg het graag tegen anderen, maar ondertussen gaat mijn innerlijke criticus zijn gang maar. En ik geloof ook nog eens alles wat hij zegt! Diep vanbinnen heb ik echter nog een ander ‘stemmetje’, deze van de compassievolle metgezel en zij sprak toen net de woorden die ik nodig had: je bent ook maar een mens.

Juist, en fouten zijn inherent aan mensen. Bij deze heb ik mijn woord voor het jaar 2016 te pakken: zachtheid. Zo zacht als de vacht van Luna en Wolf, zo zacht als een briesje op een zomerdag, zo zacht als een toefje slagroom. Zo zacht mag ik nu zijn voor mezelf.

(Visited 85 times, 1 visits today)

3 Replies to “Zachtheid”

  1. Je moet gewoon lief zijn voor jezelf, van jezelf houden zelfs, elke dag opnieuw en weer. En wat goed van jou dat jij hem mee laat lezen, want dat is ook best wel iets, je kunt nog zo schrijven maar als je het zelf terug leest, zie je dan ook je eigen valkuil, hier hebben we soms helaas weleens iemand anders voor nodig, maar wie vertrouw je… 😉 Jij hebt hem naast je, hoe mooi is dat!

    En een woord als thema voor het hele jaar, pfffffff, eerlijk gezegd had ik daar nog nooit van gehoord, en ergens in het jaar of pas achteraf zie ik een heel thema voorbij komen in een jaar, en denk dan, oh.. ja leuk, hahaha Bewust of onbewust, dan heeft iedereen zijn of haar thema, soms in een jaar, soms doe je er langer over denk ik dan.

    En jij? Jij bent gewoon lief, en wees op de werkvloer gewoon jezelf…. Altijd zullen er mensen jaloers zijn of worden op jou, of niet met je om kunnen gaan, zie wat ik eerst neer heb gezet, meestal is dat vanuit een jaloezie, en dus… zou dat jouw mooie zelf moeten opkrikken. Is ook een lange weg geweest hoor, voor mij om dat zo te zien en te ervaren. 😉

    X

Geef een reactie

You have to agree to the comment policy.

CommentLuv badge

%d bloggers liken dit: