Vooroordelen, we hebben ze allemaal

Vooroordelen, we hebben ze allemaal

Vrijdagnamiddag. Ik ben vroeger klaar op het werk en ga snel nog wat boodschappen doen voor ik naar huis ga. Dan hebben we dat ook weer gehad. Even aan de post stoppen om postzegels op te halen, staat ook op mijn lijstje. In de auto die naast mij geparkeerd staat, zitten twee mensen. Een beetje vreemde types. Ze zien er onverzorgd uit en kijken niet helemaal helder uit hun ogen. In mijn gedachten bestempel ik ze als ‘marginaal’. Ik reageer niet op hun pogingen om contact met mij te maken, maar stap snel door.
In het postgebouw staat een rij en een beetje vermoeid besluit ik aan te schuiven. Voor mij staat een man die overduidelijk een verstandelijke beperking heeft. In al zijn enthousiasme zwaait hij naar mij en lacht breed. Ik kan alleen maar geërgerd terug kijken en bestempel hem in mijn hoofd al als een ‘maloot’.

In de supermarkt wandel ik voorbij een oudere dame en begroet haar vriendelijk. Zij kijkt ongeïnteresseerd weg. ‘Ook vriendelijk’, denk ik nog.
Aan de kassa staat voor mij een moeder met een kind. Haar zoontje maakt het behoorlijk bont. Met een glimlach kijk ik hem aan. Wanneer de moeder me aankijkt, knik ik bemoedigend. Ze glimlacht opgelucht terug.

Op weg naar huis overloop ik al deze gebeurtenissen en schaam me eigenlijk een beetje voor mijn gedrag. Waarom was ik bij de Post niet vriendelijk tegen die mensen die ik tegen kwam? In de supermarkt was ik zelf geïrriteerd omdat ik genegeerd werd door het oudere vrouwtje.

Ik zal mezelf niet snel bestempelen als iemand die discrimineert, blijk ik wel een heleboel vooroordelen te hebben. Niet alleen heb ik deze vooroordelen, ik handel er ook naar. Toen ik die vrijdag besefte hoe ik reageerde op basis van die vooroordelen had ik in eerste instantie de neiging om kwaad te worden op mezelf. Moet ik nu zo oud geworden zijn om nog steeds in die val te trappen?

samenleven

Maar ik ben vast niet de enige persoon op deze wereldbol die vooroordelen heeft over haar medemens en daar ook nog eens naar handelt. Hoewel we onszelf vaak openminded of verdraagzaam vinden, allemaal hebben we wel een aantal veronderstellingen over onze medemensen die niet persé hoeven te kloppen. Neem nou eens iemand die dik is. Wanneer je in een frituur staat en voor je staat een dikke vrouw aan te schuiven dan heb je daar vast wel een oordeel over. Misschien kijk je haar zelfs wel vies aan. De man die je voorbij raast in zijn Audi, daar vind je vast ook wel wat over. En de jongedame in haar korte rok zal ook niet van iedereen een bewonderende blik krijgen.

Dagelijks krijgen mensen opmerkingen of blikken over zich heen die gebaseerd zijn op vooroordelen. Geen van deze ideeën hoeven ook echt waar te zijn. Niet elke dikke vrouw is een veelvraat of eet ongezond. Niet elke man in een Audi is rijk en ongevoelig. Niet elk meisje met een kort rokje wil sexy gevonden worden.

Terwijl je dit leest, zit je mogelijks overtuigt te knikken. En toch maken we er ons allemaal aan schuldig, aan die vooroordelen. Moeten we ons daarom ook schuldig voelen? Ik denk het niet. Evenals elk ander menselijk gedrag is dit gewoon eigen aan wie wij zijn. Vooroordelen hebben ooit een heel goede functie gehad. Ze hebben mensen vast geholpen om situaties snel te beoordelen. Ze zijn waarschijnlijk de reden waarom wij mensen zo goed geweest zijn in overleven. Maar in onze huidige samenleving vormen ze soms een belemmering om echt samen te leven.

Het zijn maar een paar gedachten door elkaar die ik hier formuleer. Het is het besef dat we allemaal vooroordelen hebben en ernaar handelen dat bij mij iets veroorzaakt. Een soort gevoel van onrecht waar iets tegen moet worden gedaan. Het is alleen niet zo eenvoudig om het aan te pakken. Misschien is de eerste stap gewoon dat we ons bewust zijn van onze vooroordelen en dat we proberen om wat vriendelijker te zijn tegen de mensen die ons op het eerste zicht niet zo aanspreken. Tot we weten hoe het allemaal werkelijk zit.

(Visited 26 times, 1 visits today)

4 Replies to “Vooroordelen, we hebben ze allemaal”

  1. Knap geschreven. Het vergt best wel wat op zo eerlijk naar jezelf te kijken.
    Oordelen doen we inderdaad allemaal – en als ik mezelf erop betrap ben ik ook vaak teleurgesteld. Als je erop gaat letten is het best bizar hoe veel we van alles vinden. Goede training om jezelf te corrigeren.

Geef een reactie

You have to agree to the comment policy.

CommentLuv badge

%d bloggers liken dit: