Verhaal-zelf en nu-zelf

Verhaal-zelf en nu-zelf

Mensen kunnen op twee manieren naar de wereld kijken: vanuit je eigen verhaal, vanuit je verleden en vanuit het ‘hier en nu’. De laatste is vrij van verhaal en waardeoordelen. David Dewulf noemt deze twee manieren de verhaal-zelf en het nu-zelf, maar ook Eckhart Tolle heeft het over deze twee manieren van naar het leven kijken. Hoe je deze manieren gebruikt en op welke manier jijzelf naar de wereld kijkt, kan heel veel verschil maken!

Verhaal-zelf

We hebben allemaal ons rugzakje dat we met ons meedragen. We geloven dat de dingen die in het verleden met ons zijn gebeurd ons gevormd hebben. Wij zijn wie we zijn, omwille van wat er met ons gebeurd is. Onze verhaal-zelf koestert deze ‘verhalen’ dicht bij het hart. Het maakt deel uit van de kern van hoe wij onszelf zien.

Ons verhaal-zelf interpreteert, vergelijkt, evalueert en doet wat het denkt dat nodig is om dingen anders te maken. Volgens ons verhaal-zelf is er altijd wel iets om te veranderen. Als we dit hebben, zullen we gelukkig zijn. Als we dat bereiken, is het geluk binnen handbereik. Ons verhaal-zelf blijft maar zoeken naar manieren om te verbeteren. Het is een eindeloze reis die nooit precies brengt wat verhaal-zelf wilt.

Deze ‘modus’ wordt ook wel eens de ‘denk en doe’-modus genoemd. Je denkt na over iets en doet dan datgene wat je het beste acht. Verhaal-zelf is altijd bezig met ‘straks’ en ‘daarginds’. En op zich is daar niets mis mee. In onze huidige wereld is dat zelfs een houding die aan te moedigen is. Maar is het altijd de beste houding?

Nu-zelf

Je nu-zelf leeft zonder verhaal. Het kijkt enkel naar wat er ‘hier en nu’ aanwezig is zonder waardeoordeel te vellen, zonder er een verhaal van te maken, zonder te interpreteren. Je nu-zelf heeft ook geen mening over jezelf. Het geeft enkel de ruimte aan wat is en wordt ook wel de zijnsmodus genoemd.

Het nu-zelf geeft je de toestemming om te zijn zoals je nu bent, zonder beperkingen. Je hoeft je helemaal niet anders voor te doen of iemand anders willen zijn. Maar in het nu leef je ook met de onvermijdelijke pijn die het leven je brengt, terwijl je ook gewoon in staat bent om de kleur van de bloemen, het gezang van vogels, de heerlijke smaak van thee waar te nemen. Het is dat moment waarop je kan erkennen dat het soms zwaar is en je verdriet er is, maar je de smaak van een heerlijke warme chocomelk wel weet te waarderen.

Bovenstaand filmpje van Eckhart Tolle ontdekte ik via Marion. Naar mijn gevoel vertelt Eckhart een heleboel over ‘nu’ en ‘verhaal’…

Verhaal versus nu-zelf

Stop even met lezen.
Voel de houding waarin je zit.
Voel ook je adem.
Laat het voelen alleen voelen zijn.
Breid je aandacht uit naar de wereld van geluiden.
Laat het horen alleen horen zijn.
Kijk naar de dingen zoals ze zijn.
Laat het zien alleen zien zijn.
Je hebt contact gemaakt met het nu.

David Dewulf; Jezelf accepteren met mindfulness en compassie; pag. 20

Onze huidige samenleving vraagt van ons dat we af en toe in de ‘denk en doe’-modus gaan. We hebben agenda’s bij te houden, werk te verrichten, we nemen de rollen aan die van ons verwacht worden. Maar ons verhaal-zelf mag niet de enige modus zijn waarin we door het leven gaan. Onze verhaal-zelf eist namelijk altijd beter van ons en zorgt ervoor dat je de emotionele pijn van het leven vermijdt. Dat klinkt aantrekkelijk, maar het is wel de modus waarop heel veel mensen crashen waarna burn-out, depressie, eetstoornissen, etc. geen uitzondering meer vormen. Door steeds met verhaal-zelf te leven voelen we de volledigheid van het leven niet meer.

Verhaal-zelf houdt er namelijk van om zijn verhalen steeds weer te herhalen, de pijn die we dus denken te ontlopen wordt eigenlijk alleen maar groter. Nu-zelf biedt ons de mogelijkheid om verwerking en heling te laten plaats vinden. Nu-zelf leert ons proeven van het leven in al haar mogelijkheden. Het leert ons leven met de dalen, maar vooral om volop te blijven genieten van de hoge toppen die het leven ons biedt.

Geef jezelf eens een dag zonder verhaal. Een dag waarop je geen enkele schijn van je verhaal-zelf hoog hoeft te houden. Geef jezelf de tijd om op adem te komen, om kwetsbaarheid te tonen, om compassie te voelen voor jezelf. Glimlach naar je verhalen en laat ze gaan. Voel dat je echt leeft…

Hoe vaak geef jij je nu-zelf te tijd om te zijn?

(Visited 90 times, 1 visits today)

3 Replies to “Verhaal-zelf en nu-zelf”

  1. heel mooi weer en ja dit doe ik heel vaak eerlijk gezegd en probeer dit zelfs aan anderen mee te geven, er is alleen het NU. Ja maar.. nee NU… Ja maar… hoe los ik dan op dat ik over zoveel tijd dit en dat… bla…

    En ineens zei ik: Je regelt wat je moet regelen en dan kom je weer terug naar het nu, want ja, je moet soms iets boeken voor school voor een schoolreisje, je zorgt dat het geregeld is en komt terug naar het nu. Je regelt zelfs je overgang zo je wilt, om daarna terug te komen naar het nu. En dat doe je met alles. Straks is straks, en het nu is nu. Ja je moet werken straks, maar is het al die tijd? Dan is het nu straks, en straks is nu.

    Ik heb het geluk dat ik vrij veel vrije tijd heb en slechts een aantal dagen per week wat verplichtingen heb, zoals straks, mijn vrijwilligerswerk en dan ben ik ook in het nu. 😉

    Dit filmpje, mensen ga het zien, want die is echt hilarisch en ook fantastisch!

    X
    Morgaine onlangs geplaatst…You’re all Simply the Best!My Profile

  2. Mooi omschreven deze twee versies van onszelf. Ik ben in de ”gelukkige” positie dat ik even niet op volle toeren meedraai in de maatschappij en dat maakt dat ik op dit moment heel erg regelmatig in het nu leef. Het is een hele rustige en vrije manier van leven. Veel dichter bij de essentie voor mijn gevoel. Ik geniet er volop van. Nu het nog kan 😉
    Marion onlangs geplaatst…Plogweek Dag 4: Theedump, verjaardag en fileMy Profile

Geef een reactie

You have to agree to the comment policy.

CommentLuv badge

%d bloggers liken dit: