Verbondenheid

Verbondenheid

Ik wil meer verbondenheid ervaren, schreef ik afgelopen vrijdag in mijn post over mijn doelen voor mei. Mijn woorden waren nog niet koud of ik ging een weekend tegemoet waar ik verbondenheid op zoveel verschillende manieren ervoer. Jarenlang heb ik dit gevoel niet echt gehad, hoogstens af en toe in uitzonderingssituaties. Hoe vaak zat ik niet samen bij vrienden zonder het gevoel te hebben deel uit te maken van de groep? Stilaan begon er bij mij een alarmbelletje te rinkelen, omdat ik de waarde van vriendschappen niet goed begreep als je nooit het gevoel had verbonden te zijn met die mensen. Het waren uiteindelijk de uitzonderingssituaties die mij de sleutel gegeven hebben tot het dieper voelen van verbondenheid. Dat, en de boeken van Brené Brown…

Brené Brown doet onderzoek naar schaamte en kwetsbaarheid, omdat ze zelf op zoek was naar een leven vol passie en verbondenheid. In haar boeken noemt ze het ‘een bezield leven’. Voor mij was de reis doorheen haar boeken een van de meest belangrijke van mijn hele leven. Al veel langer wist ik dat het ophouden van een harnas er niet voor zorgt dat je gelukkiger wordt, of dat het je beschermt tegen de grillen van het leven. Integendeel, eigenlijk houdt zo’n harnas al het goede weg en blijft het slechte steeds op je af komen. Mijn probleem lag eerder bij het feit dat ik niet goed wist hoe ik van het harnas af moest komen en de weg moest vinden naar een bezield leven.

Ook de mindfulness reikte mij een aantal handvaten aan om verder te gaan in het proces van jezelf verbinden met anderen. Mindfulness kwam eigenlijk redelijk gelijktijdig met de kwetsbaarheid van Brené Brown op mijn pad, waardoor ik erin slaagde om het beste van de twee te combineren en stilaan dichter te komen bij het bezielde leven naar waar ik op zoek was. Ik schreef het neer in mijn doelen voor april, vorig jaar, maar een jaar later weet ik dat ik bereikt heb wat ik toen beschreef.

verbondenheid

Het is een gevoel, die verbondenheid en is moeilijk in woorden te omschrijven. De weg ernaartoe is voor een aantal mensen heel logisch en hoeft niet in woorden gevat te worden. Ze zijn niet echt bezig met het gevoel, dat wel aanwezig is en best een verrijking is in hun leven.

Om die figuurlijke band met mensen te voelen, moet je in staat zijn om je open te stellen voor een ander. Wanneer je enkel in je eigen wereldje leeft, met jezelf betrokken bent en geen oog hebt voor de nood of de gevoelens van een ander kan er moeilijk een figuurlijke band worden opgebouwd. Je open stellen voor iemand is ook empathie tonen, meevoelen met elkaar en compassie hebben.

verbondenheid

In verbondenheid met elkaar zijn, heeft dan ook te maken met echt luisteren. Heel vaak luisteren mensen wel naar elkaar, maar vooral om daarna een antwoord te kunnen geven. In een discussie luisteren mensen zelfs naar elkaar om daarna hun eigen verhaal te kunnen doen, of om weerwoord te bieden. En dat is nu eens net niet voor een ander open staan. Wie echt luistert, luistert om de ander te begrijpen. Niet om daarna zijn eigen ding te kunnen zeggen of doen. Begrip en medeleven is wat mensen met elkaar verbindt.

In een relatie gaat het over geven en nemen, maar vooral over de balans tussen die twee. Een relatie waarin verbondenheid groeit, is er een wisselwerking tussen geven en nemen. Ik heb het hier niet over materiële zaken, wel over verhalen en gevoelens. Hoeveel een ander aan jou geeft, heb je natuurlijk niet onder controle. Je hebt wel controle over datgene wat je zelf geeft. Wanneer de verhalen en gevoelens telkens maar van een iemand komen, dan zal de andere persoon op een dag onbehagen beginnen voelen. Ofwel omdat hij/zij het gevoel heeft zichzelf bloot te geven, maar niets terug te krijgen, ofwel omdat een van de twee het gevoel heeft enkel maar te moeten luisteren en nooit een eigen verhaal te mogen doen.

verbondenheid

De uitwisseling van energie zorgt ook voor een gevoel van verbondenheid. Dat klinkt misschien heel vaag, maar met een voorbeeld kan het veel concreter worden: stel dat jij altijd degene bent die moet opbellen om te horen hoe het gaat. Of jij bent altijd degene die met ideeën moet komen, of moet vragen om af te spreken. Dat is de uitwisseling van energie. Ook geldt dit in gesprekken: luisteren naar elkaar, er voor elkaar zijn. Of in het initiatief nemen om een knuffel te geven, een afspraak te maken, eens lekker te koken voor de ander.

Soms is verbondenheid ook gewoon aanwezig, zonder dat je daar bewust aan gewerkt hebt. De band die je hebt met mensen kan ook gebaseerd zijn op die figuurlijke klik die je maakt, de interesses die je deelt en je gezamenlijke enthousiasme voor een project. Dat is nog vaker het geval dan alle bewuste stappen die je onderneemt, zolang je er voor open staat.

 

(Visited 75 times, 1 visits today)

3 Replies to “Verbondenheid”

  1. Dank je wel voor het delen van jouw verhaal Saar.

    Persoonlijk zou ik niet weten hoe het is om je niet verbonden te voelen, dankzij jouw verhaal weet ik weer, altijd al, dat ik altijd verbonden ben, hoe vrij ook, maar mijn familie, als we samen zijn, kletsen met elkaar, zijn zo innig verbonden en die paar vriendinnen die ik heb, daar heb ik dat ook mee. Sowieso voel ik mij eventueel al snel verbonden met iemand als er een klik is…

    En daar hoef ik de ander niet eens in het echt voor te hebben ontmoet.

    X
    Morgaine onlangs geplaatst…FreedomMy Profile

  2. Mooi omschreven. Het is iets dat ik ondertussen al héél lang meeneem doorheen mijn leefwereld, “De uitwisseling van energie zorgt ook voor een gevoel van verbondenheid”. Wat me opvalt is dat op een bepaald moment energie vanuit één richting ook op is. Dan is het ook héél erg moeilijk om nog nieuwe energie erin te krijgen.

Geef een reactie

You have to agree to the comment policy.

CommentLuv badge

%d bloggers liken dit: