Vegetariër of flexitariër?

Vlak voor ik trouwde in 2014 las ik het boek ‘De Vegarevolutie’. Dit boek raakte mij zo dat ik terstond besloot om vegetariër te worden. De eerste weken liep dat nogal moeizaam, omdat de meeste mensen in mijn omgeving nog niet op de hoogte waren van die verandering en ik moest zelf ook nog uitzoeken hoe ik dat vegetarisme in mijn leven zou inpassen. In oktober besloot ik om de veganchallenge mee te doen, een uitdaging om een maand lang vegan te eten. Na een maandje half vegetarisch te eten, was overschakelen naar vegan behoorlijk heftig. Plots sta je stil bij alles waar dierlijke producten in zitten verwerkt en zie je in hoezeer we levende wezens in ons consumptiepatroon misbruiken. Ook op mijn lichaam had dit een ongelofelijk effect. Mijn darmklachten verminderden in die periode – nu weet ik dat voor mij dagelijks vlees eten niet goed is en dat melkproducten ook uit den boze zijn maar toen was ik me daar niet van bewust – ik voelde me veel energieker en mijn humeur verbeterde. Konden dierlijke producten zo’n invloed hebben op je leven?

Zoektocht

Ik besloot om meer te gaan lezen en op te zoeken. Wat je eet blijkt een enorme invloed te hebben op hoe je in het leven staat. Het beïnvloed je darmflora, die weer je stoffenwisseling beïnvloedt en dat heeft dan weer invloed op allerlei organen, ook je hart en je hersenen. Het psychologische effect is ook niet te onderschatten, want ik was ervan overtuigd dat ik iets goed deed voor de wereld rondom mij. Sindsdien schreef ik ook regelmatig eens een stuk op mijn blog over vegetariër zijn, mijn dilemma’s en mijn onzekerheden. Soms had ik zin in vlees of vis. Dan weer had ik problemen met de mensen waar ik raad bij zocht en die mij vertelden hoezeer het fout was dat ik vegetariër was en geen veganist. En ik zat ook weleens op restaurant met een probleem omdat ik weer een salade geitenkaas zou moeten eten en de keuken het te moeilijk vond om die te serveren zonder spek.

spruitjes

Flexitariër?

In juli maakte ik een beslissing die mijn leven weer zou veranderen en vooral een heel stuk makkelijker maakte: ik begon weer vlees te eten. De reden? Ik kon niet voor mezelf verantwoorden waarom ik mensen bleef lastig vallen met mijn eisen. Ik merkte dat ik het moeilijk had om terug op gewicht te komen zonder vlees na een periode van vrij veel druk (verbouwingen, verhuis). Ik had gewoon zin in vlees of vis zonder mezelf daarna weer dagen schuldig te voelen. En steeds meer stelde ik mij vragen bij het principe dat we geen levende wezens mogen doden voor ons eigen vertier. Maar is mijn gezondheid belangrijker dan het leven van een varken? Mijn zin voor overleven vertelt mij van wel, mijn ethiek zegt iets anders. Is het leven van een koe minder waard dan mijn gevulde maag? Mijn overlevingsinstinct vertelt mij opnieuw van wel, maar mijn moraliteit vertelt een ander verhaal. Is het onethisch om dieren leed aan te doen? Daar wringt het schoentje voor mij.

verjaardagsetentje

ethiek en moraliteit

Het leven zelf houdt in dat je als mens anderen kwaad berokkend. Als ik ga solliciteren en ik word aangenomen dan ontzeg ik anderen werk. Elke stap die ik zet, heeft mogelijk de dood van een insect tot gevolg. Alles wat ik eet, komt voort uit een levend wezen. Tot hoever kan ik mijn empathie en mededogen laten gaan?

Het is waar dat we geen zuivere roofdieren zijn, zoals een leeuw of een wolf, die zonder na te denken over ethiek voor hun eten zorgen. We hebben de gave (en misschien ook de vloek) van empathie en mededogen. We hebben hersenen die ons aan het denken zetten in hoeverre ons handelen een impact heeft op onze omgeving. We kunnen bewust de keuze maken wat we eten, omdat we zoveel keuze hebben in de supermarkt. We moeten zelf niet eens meer voor onze maaltijd zorgen. Maar ik heb de keuze gemaakt om als flexitariër door het leven te gaan. Om een minimum aan vlees te eten, op momenten dat het mij past. Ik kies bewust welk vlees en welke vis ik eet. Veel vegetariërs en vegans zullen het niet met mij eens zijn. Maar zij bepalen mijn manier van leven niet. Ik heb hier over nagedacht en dit is mijn manier.

(Visited 61 times, 1 visits today)

9 thoughts on “Vegetariër of flexitariër?

  1. Eerst en vooral: goed dat je je eigen weg gaat en voor jezelf kiest. Dat is altijd goed!

    Ik blijf van mening dat er niets mis is veganisme, veganisme noch met het eten van vlees en vis. Let wel: dat laatste met mate – wat geldt voor alles. Dat wij dieren doden om ons lichaam te voeden ligt in onze natuur, zelfs nog na jarenlange evolutie, de manier waarop de dieren die ons vlees worden behandeld en gedood worden vind ik in de meest gevallen afschuwelijk. Een humane dood, voor dier (en mens), zou wel passen bij de moderne tijd waarin we leven.

    1. Er is idd niets mis met veganisme. Ooit was dat mijn streefdoel. Ik vind ook dat we heel anders met dieren horen om te gaan. Als iedereen minder vlees at, zou er behoorlijk wat veranderen volgens mij!

      1. Veganisme is het meest ‘extreme’. Het is een levensstijl… Van voeding tot je meubilair. Wel bewonderenswaardig als iemand de volledige levensstijl kan handhaven. Ik doe het hen niet na.

        Minder vlees eten zou inderdaad veel zaken veranderen. Niet alleen zou het goed zijn voor de dieren, maar zeker ook voor de mensheid zelve. Het blijft immers een feit dat we allemaal teveel vlees eten en dit nogal nefast is voor onze gezondheid.

  2. Wat de rest ook al zegt, doe dat waar jij je goed bij voelt. Zelf ben ik bijna 9 jaar vegetariër geweest, mijn lijf reageerde er na verloop van tijd juist steeds slechter op. Ik ben nu al jaren Flexitariër en ik voel me hier erg goed bij 😉

Geef een reactie

You have to agree to the comment policy.

CommentLuv badge