#VeganChallenge – it’s not the end

In oktober ging de Vegan Challenge door. De uitdaging bestond er in om een hele maand volledig plantaardig te eten. Wanneer ik de balans op maak, zal ik eerlijk zijn en zeggen: ik ben er niet in geslaagd. Er slopen wafels, pannenkoeken en zelf een keer een visje in mijn menu. De oorzaken waren: goesting, etentjes voor de verjaardag van mijn Lief en vooral goesting. Over het algemeen heb ik wel overwegend veganistisch gegeten, maar ik stoot wel nog steeds op de volgende problemen:

  • Verborgen ingrediënten: waar zit er toch overal nog iets dierlijks in verstopt! Er zijn heel wat afgeleide producten van melk en ei die nog ergens in verwerkt zitten en waar je maar op let eenmaal je tijdens het koken flesjes gaat lezen.
  • Eten bij vrienden of familie: ze weten dat ik vegetariër ben, dus als ei en kaas geen delen van de maaltijd zijn, valt het wel mee. Maar ik ben zo’n vervelende dame die haar eigen principes wel aan de kant schuift om het iemand niet te moeilijk te maken. Is vragen om een veggie burger moeilijk doen dan?
  • Eten op restaurant: daar heb ik vaak gewoon geen zin om nog eens de kaart uit te pluizen op zoek naar iets vegan. Dan maar de kaaskroketten of het slaatje geitenkaas, zonder spek, alstublieft!
  • Traktaties: hoe kan ik nu in godsnaam neen zeggen tegen een lekker koekje of een stuk donkere chocolade? Dat lukt me niet en dan ook nog eens vragen of er melk/ei inzit, gaat me voorlopig ook een stap te ver.

bcb417bc3204152ce21fb5d1ea563d08En toch, nu het de laatste dag van oktober is, heb ik niet de neiging om te zeggen: ik ga gewoon weer aan het vlees, de vis en alle andere lekkere dingen! Vegan eten heeft me een geweldige soort voldoening gegeven. Het gevoel van: ja, eindelijk doe ik iets mijn waarden! Maar ook een voldoening op vlak van koken. Als je voor de uitdaging staat om geen dierlijke producten te gebruiken dan kan je plots heel creatief de lekkerste dingen uit je mouwen toveren. Daarnaast ben ik ook heel bewust met eten beginnen omgaan. Biologisch, organisch, fairtrade, het zijn zaken die weer bovenaan mijn lijst staan om rekening mee te houden. Ook op vlak van gezondheid heb ik alleen maar voordelen kunnen ontdekken. De hele maand heb ik geen enkel keer enig ongemak in mijn buikstreek kunnen ontdekken!

3f203c19ae393cacce9bd4c261a5acbaWat is dus de conclusie voor mij: ik ga a.v.a.p! A.v.a.p. is de afkorting van ‘as vegan as possible’, oftewel ‘zo plantaardig mogelijk gegeven de omstandigheden waarin ik mij bevind’. Wil dat zeggen dat ik mij op de hamburgers mag storten? Neen, indien er een vegetarische optie is, neem ik die en is er een veganistische optie dan kies ik daarvoor. Binnenshuis waar ik controle heb over de voedingswaren zal ik vegan eten, minstens vegetarisch, maar buitenshuis is het mij toegestaan om eens te ‘zondigen’. Al zal ik indien er een vegan of vegetarische optie is niet voor het zondigen kiezen.

Mijn visie is bijgesteld: dieren zijn niet om te consumeren, op geen enkel manier. De beslissing om geen vlees, vis, eieren of melk meer te consumeren is er een die een verschil kan maken, hoe klein ook. Het gaan vitten op eiwit van een ei in een product is iets wat je doet voor jezelf – en dat is ook een heel goede reden, begrijp me niet verkeerd – en momenteel heb ik daar geen behoefte aan.

Ik draag ook nog steeds mijn leren schoenen, mijn wollen trui en mijn wollen jas. Die zal ik gewoon blijven dragen tot ze stuk zijn. En misschien ga ik dan weer een stapje verder en dichter bij het veganisme.

(Visited 47 times, 1 visits today)

3 thoughts on “#VeganChallenge – it’s not the end

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge