Trots of ‘verheerlijken’

Op het moment dat je ‘het licht’ ziet, heb je zin om dat aan de wereld mee te delen. Je hebt zin om iedereen te vertellen hoe goed je idee wel is, wat je gaat doen en hoopt eigenlijk dat mensen zeggen ‘wat goed van je’! Je wilt dat mensen even enthousiast zijn als jij en zelf gaan zeggen: dat ga ik ook proberen!

Dat gevoel had ik toen ik begin dit jaar besloot om gezonder te gaan leven en flexitariër te worden. Dezelfde verwachting – met enige terughoudendheid weliswaar – had ik toen ik in september vegetariër werd. Wanneer ik in oktober deel ging nemen aan de veganchallenge besloot ik wijselijk om mijn mond te houden. De mensen die voor mij belangrijk waren, bracht ik op de hoogte. De mensen waarvan ik wist dat ze het leuk zouden vinden, vertelde ik iets. Verder besloot ik om te zwijgen.

Wanneer ik echter zo’n beslissing neem en deze voelt goed, dan kan ik het niet laten om een zekere trots te voelen. De trots dat ik mijn leven verander ten goede van ons milieu, de dieren en mijn medemens. Trots omdat ik bewuste keuzes maak en besluit om sommige dingen achterwege te laten. Trots dat ik ondanks het kluwen van informatie en de onwetendheid die eigenlijk heerst toch in actie schiet en effectief meer doe dan commentaar geven.

Aangezien ik een uitgesproken mening heb en Facebook een perfect medium is voor een interessante discussie verzand ik echter wel eens in een discussie waar ik niet zo blij mee ben. De discussie begon met een artikel over een vos die woensdag werd neergeknald door een jager nadat het dier net aan de verdrinkingsdood was ontsnapt, waarna het uiteraard over ging op de nutteloosheid van jagen en uiteindelijk over de voor en tegens van veganisme. Toen aan de tegenstander gevraagd werd wat hij dan voor de dieren deed, antwoordde hij heel serieus: “Niets, maar ik verheerlijk mezelf dan ook niet omdat ik voor dit of dat fonds stort.”

Verheerlijk ik mezelf omdat ik de beslissing nam niet meer deel te nemen aan het nodeloos consumeren, misbruiken en mishandelen van dieren? Ik denk het niet, trots is iets helemaal anders als verheerlijken. Een jager is toch ook trots omdat hij zijn prooi heeft neergeknald – hoe erg ik dat ook vind – verheerlijkt hij zichzelf dan?

Neen, ik voel me in geen enkel geval beter dan eender welke andere mens. Ik geloof wel dat mijn daden minder invloed hebben om het milieu, dat ik een proteststem uitbreng voor de vele dieren die dagelijks pijn lijden en ik ook wel even een pluimpje mag opsteken voor het sociale luik dat mijn handelen beïnvloed. Want sommige zaken zijn niet zo simpel als ze lijken en wie erin slaagt om in deze dwingende en ingewikkelde samenleving toch een bewuste keuze te maken met het doel iets te veranderen die verdient nu eenmaal wel een veertje op zijn hoed!

69026cf0abe7d200306da13c23277425

(Visited 16 times, 1 visits today)

1 thought on “Trots of ‘verheerlijken’

Geef een reactie

You have to agree to the comment policy.

CommentLuv badge