the way is up

The only way is up

Het klinkt ongelofelijk cliché en is ook het laatste wat je eigenlijk wilt horen wanneer je diep in de put zit. De enige weg is de weg omhoog… En toch zit er een heleboel waarheid in die uitspraak. Wanneer je het allemaal helemaal niet meer ziet zitten dan is er een zekere troost te vinden in het idee dat het nu alleen allemaal maar beter kan gaan.

De put

Ik zat in een diepe, zwarte put en geloofde niet dat dit zware gevoel ooit over zou gaan. In mijn ogen zou ik nooit meer gelukkig kunnen zijn. Hoe zou dat kunnen? Ik verdiende het helemaal niet om mij beter te voelen, hoewel ik op sommige dagen toch nog een klein beetje hoop in me droeg. De hoop dat ik me op een dag geliefd zou voelen, gewaardeerd zou zijn en er elke dag een glimlach op mijn gezicht kon verschijnen. Hopen deed ik wel, maar echt geloven dat dit kon gebeuren, dat was een andere zaak. Dat geloof was ik verloren.

Pas toen ik stilaan de moed vond om uit mijn put te klauteren, begon ik ook weer te geloven. Terwijl ik mijn weg naar boven bewandelde, wist ik dat dit de enige optie was die overbleef. De andere optie, was dan ook niet echt een optie voor mij. Dat was de weg terug naar beneden. De keuze voor het einde van mijn leven. En daar had ik nu eens geen zin in. Dus bleef enkel omhoog gaan, als optie over.

Slechte dagen

Elke blik van mijn collega vatte ik op als een afkeuring. Iedere minuut was er eigenlijk eentje teveel. Mijn lijf smeekte me op comford food. Mijn gedachten draaiden in rondjes. Soms had ik zin om te hangen, soms kon ik niet blijven stilzitten. Ja, het was weer zover: zo’n dag!

Toen ik thuis kwam, nam ik een doosje pralines uit de kast en maakte een latte machiato. Aan het dessert beginnen tijdens het koken, is nooit een slecht idee op zo’n dag. Het is natuurlijk niet de meest gezonde optie, maar voor mij is er maar een manier om de liefde voor mezelf een beetje aan te wakkeren. Neem iets lekkers en geniet ervan!

’s Avonds nam ik de tijd om een kwartier in stilte te zitten en te luisteren naar mezelf. Te luisteren naar die gedachten die ronddraaiden in mijn hoofd. De gevoelens die met elkaar vochten om de eerste rij. Het is niet altijd eenvoudig om naar ze te luisteren, want het maakt me nerveus, maar ze wegduwen is ook niet altijd een optie.

Ook op een slechte dag is er eigenlijk maar een optie: omhoog, zonder dralen. Mij slecht voelen mag, absoluut. Er is niets mis met slechte dagen, maar ik behoed me ervan om over de rand te kijken. Er is maar een weg, die naar omhoog. Een weg die ik neem zodra ik er klaar voor ben. Als alles de ruimte heeft gekregen en ik de hoop en het geloof terug heb gevonden. Dan neem ik opnieuw de weg naar omhoog. En dat, is mijn keuze!

(Visited 47 times, 1 visits today)

1 thought on “The only way is up

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge