Portret van een intrigerende misdadiger

Portret van een intrigerende misdadiger

‘Eileen’ is geen gewone misdaadthriller. De misdaad vindt pas plaats op het einde van het verhaal, niet in het begin. Er is geen zoektocht naar een dader. Er komt weinig crime scène investigation aan te pas en de enige politie die je gedurende het verhaal tegen komt, is de plaatselijke agent. Toch is ‘Eileen’ meer dan de moeite om te lezen!

Tijdens mijn zoektocht in de bibliotheek naar nieuw leesvoer stootte ik op deze Engelse thriller die voor mij zowel binnen het genre van de literaire thriller als van de misdaadthriller valt. Verwacht geen thriller à la Karin Slaughter, maar een veel donkerder verhaal waarbij de dader een hoofdrol speelt.

Eileen is typisch zo’n vrouw waar je medelijden mee zou hebben. Met haar vierentwintig jaar is ze nog steeds maagd, heeft ze haar moeder vrij vroeg verloren en sindsdien zorgt ze voor haar alcoholische vader. Ze werkt in een jeugdinstelling op de administratieve dienst waar eigenlijk nooit iets gebeurt. Verder heeft ze een crush op een van haar collega’s, een bewaker met een duister verleden. Maar Eileen is geen vrouw waar je medelijden mee moet hebben. Ze heeft duistere fantasieën, sluit zich af van de wereld en is een crimineel die zichzelf goed weet te verbergen in de samenleving. Ze vindt zichzelf afschuwelijk en lelijk. Geen haar op haar hoofd dat eraan denkt om zichzelf enige waarde toe te kennen of voor zichzelf te zorgen. En toch is ze ook ongelofelijk arrogant en egoïstisch.

Wanneer Rebecca, een beeldschone jonge vrouw, in haar leven komt, stelt Eileen zich voor het eerst open om een vriendschap aan te knopen. Zo graag wil ze zichzelf belangrijk en geliefd voelen. Maar dat is voor Rebecca net de opening om Eileen in een misdrijf te betrekken.

‘Eileen’ is het fascinerende portret van een dader, een vrouw met een duister verleden en duistere gedachten. Ottessa Moshfegh weet haar verhaal op boeiende wijze op te bouwen. Ze neemt je mee in de zieke geest van Eileen en sleept je doorheen haar verhaal. Dankzij het ik-perspectief word je geconfronteerd met de persoon die Eileen is. Als lezer word je heel erg door haar aangesproken. Ik identificeerde mij geen moment met Eileen, maar voelde wel begrip voor haar verhaal en wie zij is.

Verwacht bij ‘Eileen’ dus geen klassiek misdaadverhaal, maar wel een duik in de geest van de dader. Wie houdt van diepgaande, donkere karakterstudies, geweldige beschrijvingen van vuil en marginaliteit en het niet erg vindt om een boek lang de schaduw te voelen van een misdaad die staat te gebeuren, moet ‘Eileen’ zeker lezen. Verwacht echter geen verhaal vol actie en een ontknoping die je omver blaast.

Voor mij was ‘Eileen’ een literair meesterwerk waarbij ik elke seconde genoten heb van het portret dat de schrijfster schetst van een soms weerzinwekkend, soms meelijwekkend maar vooral van een intrigerend karakter!

Eileen – Ottessa Moshfegh; uitgeverij: Penguin, 260 pagina’s, 2016

(Visited 27 times, 1 visits today)

3 Replies to “Portret van een intrigerende misdadiger”

Geef een reactie

You have to agree to the comment policy.

CommentLuv badge

%d bloggers liken dit: