MIJMERINGEN| radiostilte

MIJMERINGEN| radiostilte

Afgelopen week vergat ik terloops dat ik een smartphone en tablet heb. Op de mooie momenten, die ik anders geheid op foto vastleg vergat ik gewoon om foto’s te maken en zo bleef het stil op mijn instagram. Ook twitter vergat ik gewoon en facebook werd enkel bezocht omwille van de groepen waar ik deel uitmaak van het beheer. Toen ik dat eenmaal besefte afgelopen weekend begon ik toch eens na te denken over het internet.

Social media, hoe sociaal?

Mijn Lief wijst mij er regelmatig op dat ik terug op mijn smartphone bezig ben. “Facebook?” vraagt hij dan. In veel gevallen moet ik bekennen dat ik inderdaad facebook heb open geklikt. Indien dat niet zo is dan heb ik wel Instagram open staan. Maar in een paar zeldzame gevallen bekijk ik mijn mails op mijn smartphone, want ik vind het toch handiger om die aan de laptop of op mijn tablet te bekijken.

“Het interesseert mensen echt niet wat je aan het eten bent,” zei hij onlangs tegen mij. “Waar heb je het eigenlijk nog over met je vrienden als je alles al op het internet hebt gedeeld?” Mijn Lief is geen facebookfan. Hij heeft een account en daar blijft het dan ook bij. Zelden kijkt hij even online of het is om berichten te posten met een politieke inslag, omdat hem dat interesseert. Twitter, daar kent hij enkel de naam van. En Instagram? Dat is iets met foto’s. Maar wanneer het op contacten met mensen aankomt, is hij tien keer socialer dan ik. Waar we ook komen, hij komt mensen tegen. Er valt altijd wel een praatje te slaan. We vervelen ons nooit. Het is niet zo dat hij iedereen altijd kent, maar vaak hebben we interessantste gesprekken met vreemden. Mijn man is niet actief op social media, maar hij is een ware socializer.

Stoorzender

Ondertussen mag ik zeggen dat mijn smartphonegebruik verbeterd is. Drie uur in de zetel liggen met mijn boek zonder mijn smartphone of tablet te checken is geen uitzondering meer. Wanneer ik weg ben met vrienden is een interessant moment vaak al voorbij voor ik het op foto heb kunnen vast leggen. Mijn Instagram is vast niet interessant meer, denk ik dan.

Je smartphone checken terwijl je naar een film kijkt, een boek leest of bij vrienden bent, is een enorme stoorzender. We staan met de hele wereld in verbinding, maar vergeten de mensen die fysiek in onze nabijheid zijn. Daarnaast merkte ik vorige week dat ik een stuk rustiger ben als de druk om facebook, Twitter of Instagram te checken niet aanwezig is. Ik ben in staat om eens van de dingen te genieten wanneer ze zich voordoen i.p.v. ze meteen te gaan delen op het internet. Innerlijk is er meer rust, minder druk.

Het leven is toch een stuk rustiger zonder al die social media?

Momenten verzamelen

Als mijn Instagram waarschijnlijk niet interessant is en mijn leven rustiger is zonder social media waarom ga ik er dan mee door? Simpel: ik verzamel momenten. Natuurlijk kan ik die ook gewoon op mijn geheugenkaart bewaren zonder ze online te gooien, maar wanneer ik ze deel met de wereld dan laat ik hen weten dat ik besta. Ik ben niet materialistisch aangelegd. Spullen hebben bij mij tegenwoordig meer een functionele waarde. Ik leer stilaan steeds beter om dingen weg te doen en de sentimentele waarde vooral bij mezelf te leggen. Herinneringen kan je niet weggooien.

Ondertussen ben ik echter begonnen met het verzamelen van momenten en die te delen met de wereld. Zo creëer ik mijn identiteit. Mijn excuus is dan dat ik die foto’s ga gebruiken op mijn blog – om artikels op te luisteren of om de Things van die week te kunnen schrijven. Maar eigenlijk heeft mijn blog geen tien foto’s van Luna nodig of dertig foto’s van de wandelingen die we maken. Ook heeft mijn blog niet al de maaltijden die ik gemaakt heb nodig. Ik schrijf tenslotte geen foodartikelen.

Kritisch blijven

Ik zal niet ophouden met Instagram, Twitter of facebook te gebruiken. Het zijn handig media voor mijn blog, om mezelf te verkopen, om het beeld dat ik van mezelf wil ophangen te handhaven. Ik zit niet te liegen, ben niet zomaar selectief (ik durf toegeven dat het even niet gaat) en ik probeer ook niet zomaar iemand anders te zijn. Maar het blijft een incompleet beeld van de persoon die ik ben.

Er is niets mis met het gebruik van social media. Wel is het belangrijk om er altijd kritisch mee te blijven omgaan. En af en toe eens een pauze in te lassen. Zodat ik en mijn omgeving even kunnen uitrusten en ademhalen.

(Visited 18 times, 1 visits today)

4 Replies to “MIJMERINGEN| radiostilte”

  1. Hmm.. Interessante post. Zeker gezien social media bij velen redelijk wat tijd in beslag neemt. De psychologie van facebook blijf ik eveneens een fascinerend iets vinden.

    Wat mij opvalt is dat veel mensen zich schuldig voelen omdat ze veel gebruik maken van social media. Ik vind het eigenlijk zonde. Anderzijds heb ik begrip voor zij die het laten voor wat het is.

    Ondanks ik het kan missen, ik wil het niet. Het is heerlijk om op de hoogte te blijven van wat andere mensen bezighoud, vooral ook de vrienden die ik minder vaak kan zien. Ook het volgen van nieuwssites gaat via facebook bij mij en is echt een handigheid. Ook via sociale media is er heel wat contact, ik leer uit conversaties op groepen, ik kan meningen van meer mensen lezen en overwegen dan ik in het dagelijks leven zou kunnen. En dat is dan de verbinding met de wereld die ook zeker zijn charmes heeft. Zelfs een hersenloos spelletje op facebook heeft nut, het maakt mijn drukke hoofd wat rustiger.

    Het lijkt mij dat er een evenwicht nodig is. De enige regel die er bij mij is, is dat Te nooit goed is.

  2. Hier is het gebruik van de smartphone veel geminderd… het is zelfs zo dat men mij soms vraagt, heb je dit of dat niet gezien op Facebook… het gaat allemaal aan mij voorbij en ik vind dit niet erg!
    Ik merk wel dat ik in de vakantie meer spelletjes speel of Facebook eens check.
    Ik gebruik mijn smartphone wel veel om foto’s te nemen and that’s it!

Geef een reactie

You have to agree to the comment policy.

CommentLuv badge

%d bloggers liken dit: