Persoonlijk | Hoe zit dat nu?

Persoonlijk | Hoe zit dat nu?

“Ben je nu eigenlijk vegetariër?” vroeg iemand laatst aan me. Ze was niet meer helemaal mee met het verhaal dat ik hier op mijn blog had geschreven. “Ik weet het eigenlijk zelf niet meer,” antwoordde ik. Een verhaal over twijfels, beslissingen en een crisis.

In september vorig jaar las ik het boek ‘De Vegarevolutie’ van Lisa Steltenpool. Geschokt door de vele feiten over de dierenindustrie die ik daarin las, besloot ik meteen om veganist te worden. Mijn beslissing deelde ik echter alleen met mijn Lief. Hij vond het geen slecht idee, maar vroeg me om rekening met hem te houden en toch vlees te blijven klaar maken.

Diezelfde maand trouwde ik, gingen we op huwelijksreis en werd mijn vegetarisme tijdelijk afgevoerd. Ons huwelijk was namelijk niet voorzien op mijn ommekeer en onze huwelijksreis was in Ierland, waar een bord eten voornamelijk uit vlees bestaat. Na onze terugkeer zou ik wel terug vegetariër worden. Dat bleek ook geen probleem te zijn en in oktober deed ik zelfs mee aan de veganchallenge.

IMG_20141101_122002
© Saar

 

Ook al liep die challenge omwille van mijn kaasverslaving niet helemaal goed, ik besloot om verder vegetarisch te blijven eten en mijn consumptie van de overblijvende dierlijke producten drastisch te verlagen. Uiteindelijk at mijn man zelfs vijf van de zeven dagen mee vegetarisch en daar is hij nog steeds trots op. Hiervoor was hij namelijk een echte vleeseter! Maar vegetarisch eten bleek toch een moeilijke situatie te zijn, vooral als we op restaurant gingen of bij iemand thuis gingen eten.

Dus ik versoepelde mij regels: buitenshuis mocht ik wel eens wat anders eten. En dat anders bleek mij plots weer zo te smaken dat ik zelfs ‘anders’ at als ik vegetarische alternatieven op de kaart had staan. Ook tijdens de feestdagen werd ik op de proef gesteld, want mijn man vond dat het niet kon dat we familie die kwam eten vegetarisch eten zouden voorschotelen en ik had geen zin om vegetarisch te eten wanneer mijn familie met een lekker stuk vlees op hun bord lag.

In december schoof ik het vegetarisme, zeg maar, in de kast en werd terug flexitariër. Ik was op dat moment ook heel zeker van mijn besluit. Vegetarisch was te strikt, te extreem en niet haalbaar. Maar zodra de feestdagen voorbij waren en ik mijn weekmenu’s opstelde of we ergens gingen eten, besefte ik dat ik nog steeds vegetarisch bleef eten. Waarop ik mezelf de vraag stelde: wat is er nu echt belangrijk voor je?

Mijn waarden, mijn zelfwaardegevoel en dat zit vervat in vegetarisch eten. Als ik mensen hoor praten over dierproefvrij voor de arme konijnen, heb ik de neiging om te vragen: en de andere dieren? Als mensen prentjes posten tegen dierenmishandeling dan wil ik weten: enkel honden en katten of ook voor koeien, varkens en kippen? Het kan in mijn belevingswereld niet meer zijn dat je voor het ene dier opkomt en het andere in een hok steekt om het te slachten. Ik kan moeilijk leven met mensen die gillen dat er wat moet gedaan worden aan de klimaatverandering maar lustig een goede zevenhonderd gram vlees naar binnen spelen op een dag. Ik kan veel zaken die vroeger zo ‘normaal’ waren niet meer verenigen met elkaar.

Op de vraag of ik vegetariër ben, zeg ik dus nog altijd ‘ja’. Ik kook weer vegetarisch voor mezelf, eet alle mogelijk vegetarische alternatieven en enkel als iemand voor mij kookt met vlees zou ik nog eens een duimbreed wijken. Ik ben niet perfect en dat is niemand. Misschien volgt hier ook nog eens een crisis op waarbij ik frikandellen en brochetten naar binnen schuif, misschien word ik over drie maanden veganist. We zien wel wat de toekomst brengt.

(Visited 39 times, 1 visits today)

10 Replies to “Persoonlijk | Hoe zit dat nu?”

  1. Precies, kijk maar gewoon wat de toekomst brengt. Ik eet bijna vegan (alleen soms een eitje), maar draag soms wel leren schoenen. Ja, het is allemaal zo dubbel. Maar is het hypocriet? Is het verkeerd? Je moet gewoon doen waar jij je goed bij voelt!

    1. Het zijn vaak oordelen van een ander waar we ons op baseren, maar in deze samenleving vind ik bijna vegan ook al een hele prestatie. Ik eet wel een paar keer per week ook echt vegan hoor. Maar het is nog moeilijker dan vegetarisch eten…

  2. Heel herkenbaar wat je schrijft. Ik heb jarenlang vegetarisch gegeten en voelde mij hier heel erg goed bij. Toch ben ik uiteindelijk vanwege de gezondheid weer wat vlees gaan eten om te kijken of dat hielp en dat is tot nu toe blijven hangen. Ik eet niet veel vlees maar soms wel… Ik kan mij helemaal vinden in vegetarisch eten en ook veganistisch eten en heb hier vele boeken over gelezen, maar vanwege verschillende redenen is dit nu niet haalbaar voor mij. Ik ben het met je eens dat niemand perfect is en je weet nooit wat de toekomst zal brengen, zodra het wel weer haalbaar is zal er waarschijnlijk weer een verandering in mijn eetpatroon komen. Doen wat goed voelt voor je is denk ik het allerbelangrijkste!

    1. Het is gek dat sommige dingen gewoon vragen dat je vlees gaat eten. Zelf geloof ik dat op gezondheidsvlak flexitariër (en dan bedoel ik meerdere dagen per week vleesloos) eigenlijk het gezondste is. We eten veel te veel vlees. Dus ik denk qua gezondheid doe je het zeker niet slecht. En stiekem zijn we natuurlijk allemaal ook voor zelfbehoud en gaat gezondheid voor alle andere redenen die er zijn om vegetarisch te eten 😉

  3. Zelf zie ik er geen problemen in om tegen proeven op dieren te zijn, of tegen mishandeling van dieren in het asiel en om toch vlees te blijven eten. Je kunt toch nooit 100% consequent zijn in alles? Als je natuurlijk voor Gaia gaat werken, dan staan de zaken er misschien weer anders voor…
    Ik vind nog steeds dat je moet doen waar je je het beste bij voelt, zowel qua waardeoordelen als qua gezondheid en zelfs goesting. Alle beetjes dragen bij!

    1. Het is ook een geheelvisie voor mezelf natuurlijk. Ik beoordeel anderen daar niet mee. Voor mezelf voelt het gewoon heel goed om vegetarier te zijn. En veranderd dat, nou ja, dan is dat maar zo. Gewoon lekker verder met wat ok voelt naar mijn gevoel 🙂

Geef een reactie

You have to agree to the comment policy.

CommentLuv badge

%d bloggers liken dit: