Persoonlijk | At work

Vandaag heb ik even zin om te schrijven over mijn eerste werkweek van het nieuwe jaar. In mijn plannen voor het nieuwe jaar vermelde ik dat ik een actieplan wilde schrijven om mijn motivatie voor het werk terug te vinden. In het weekend voor ik terug moest gaan werken, begon het overal te kriebelen. Ik had namelijk een cruciale beslissing genomen. Gek genoeg bleek dat een motiverende factor te zijn.

Mijn werkverleden

Tijdens mijn studies in kader van mijn eerste bachelor, als leerkracht lager onderwijs, begonnen de twijfels reeds te komen. In mijn laatste bachelorjaar begon ik mij af te vragen of het onderwijs wel iets voor mij was. Door mijn beginnende en lichte depressie, alsook door mijn eetproblematiek, dacht ik er zelfs over om volledig met de opleiding te stoppen. Ik had er geen zin meer in.

Ik haalde echter mijn bachelor, maar besloot om een andere richting uit te gaan. En in plaats van een poging om een master te halen, besloot ik om nog een bachelor te behalen. Eentje die mij toegang zou verlenen tot het werkveld waar ik me thuis zou voelen. Ik ging sociaal werk studeren. Het was een uitstekende keuze. Uiteraard had ik ook momenten dat ik het niet meer zag zitten – is dat niet eigen aan studeren? – maar ik had nooit een fijnere tijd dan tijdens mijn stages in die opleiding. Het menselijk contact was voor mij de katalysator!

Mijn eerste job vond ik gelukkig meteen in het sociaal werk, maar dat liep niet goed af. Er was geen goede match tussen mij en de organisatie, tussen mij en mijn collega’s, tussen mij en mijn takenpakket. In overleg kreeg ik mijn ontslag en ik ging in hetzelfde werkveld op zoek naar een nieuwe uitdaging.

Met de slechte economische situatie en de overbevolking van bachelors sociaal werk op de arbeidsmarkt vond ik echter geen andere job die mij lag. Uiteindelijk kwam ik in een administratieve job terecht, waar ik al gauw mijn motivatie verloor, omdat ik uitsluitend uitvoerend werk moest doen. Hersenloos cijfers invoeren en klasseren. Ik begon te zoeken naar wat mij – buiten sociaal werk – wel zou liggen.

Ik heb administratie gedaan, werd uitzendconsulente, probeerde nogmaals of het onderwijs geen uitweg bood, maar stond in 2013 uiteindelijk terug in een interimbureau met de vraag om me gewoon werk te geven. Administratie was voor mij de enige mogelijkheid, want ik wilde liever geen commercieel werk doen of mijn Frans was niet voldoende en uiteindelijk kwam ik bij mijn huidige werkgever terecht.

Het fijne daar was dat ik ongelofelijk uitgedaagd werd, men mij kansen bood en potentieel in mij zag. Ondanks dat ik feitelijk aangenomen was om een zwangerschapsvervanging te doen, mocht ik uiteindelijk daar blijven werken.

De sleur ligt op de loer

Het nadeel aan administratief werk is dat de sleur al gauw op de loer ligt. Vooral als je iemand bent die houdt van menselijk contact, nood heeft aan variatie en veel prikkels. Stiekem hou ik niet zo van excell en berekeningen, maar er slopen steeds meer van dit soort zaken in mijn takenpakket.

Ik raakte snel afgeleid, begon mijn klok enorm in de gaten te houden en slaagde er soms niet in om de nodige uren per week te presteren (wij werken met een flexibel uursysteem). Op den duur begon ik zelfs afleiding te zoeken tussen het werk door, want ik had geen motivatie en geen zin om mijn werk af te krijgen.

En dan sluipen er natuurlijk fouten in je werk. Mijn grootste nachtmerrie! Ik vergat wel eens een opvolging, had soms geen idee waar iets over ging of leverde een document af dat niet helemaal correct afgewerkt was. Daar krijg je dan wel eens een opmerking over, waardoor ik dan weer in een negatieve spiraal terecht kwam en doodmoe was op het einde van de dag…

2015, de nieuwe start

Eind 2014 nam ik het besluit: het was genoeg. Ik moest de keuze maken om een andere uitdaging te zoeken – wat niet makkelijk zou worden – of ik moest effectief gaan voor het werk dat ik nu doe. Na wikken en wegen maakte ik een besluit. Doen wat ik nu doe, maar dan met motivatie en overtuiging!

Mijn collega die dispatch van transport doet bij ons, kreeg vorig jaar loopbaanonderbreking toegekend. Daardoor zal hij om de drie weken een week niet op het bureau zijn. Die weken neem ik van hem de dispatch, en dus de planning van transport over. Het is een hele klus, waar ik deze week al veel tijd aan besteed heb en waar ik niet per se naar uitkijk. Het zal heel wat met zich meebrengen, moeilijkheden en problemen die ik zal moeten aanpakken. En soms twijfel ik of ik het aan zal kunnen.

Maar tegelijkertijd merk ik hoe ik meer bezig ben met mijn eigen werk. Er plezier in krijg om iets af te werken. Geen punt maak van iets opzoeken. Elke dag de nodige opvolgingen overloop en bekijk welke acties er nog moeten ondernomen worden. Hele to-do’s maak ik dagelijks op, die ik dan ook zo goed mogelijk probeer af te werken. Als het me eens niet lukt, is het niet omdat ik met iets anders dan mijn werk bezig was, maar omdat ik echt teveel werk had!

Vermoedelijk is de trigger de keuze die ik gemaakt heb. Als je kiest voor iets, dan moet je er ook voor gaan. Ik heb besloten om mijn verantwoordelijkheid op te nemen. En daar ga ik nu dan ook gewoon voor. Ik ben trots op mezelf en ben van plan om deze positieve flow verder te zetten. Want als ik me zo goed voel op het werk, dan ben ik minder moe ‘s avonds en krijg ik alleen maar meer zin om mijn eigen projecten verder op poten te zetten!

(Visited 22 times, 1 visits today)

4 thoughts on “Persoonlijk | At work

  1. Veel succes ermee! Jouw laatste zin vind ik overigens ook erg bemoedigend voor mezelf: “Want als ik me zo goed voel op het werk, dan ben ik minder moe ‘s avonds en krijg ik alleen maar meer zin om mijn eigen projecten verder op poten te zetten!”
    Ik was bang dat er van eigen projecten niets meer in huis zou komen als ik zou beginnen werken.

    1. Ja, echt hoor. De eerste maanden is het misschien aanpassen en zoeken om alles in elkaar te puzzelen. Zeker op het moment dat je hotel mama verlaat. Maar als je in die routine zit en gevonden hebt hoe je zo optimaal alles kan doen, dan blijft er zeker nog tijd over voor iets anders ook 😀 Ik werk fulltime en ik blog dagelijks. No problem!

Geef een reactie

You have to agree to the comment policy.

CommentLuv badge