Ostara

Ostara

Langzaam sloop ze het rijk van de Winterkoning binnen, Ostara, de lente. Eerst riep ze de voorjaarsbloeiers uit hun slaap. Sneeuwklokjes, krokussen en viooltjes kwamen met hun hoofdjes boven de grond piepen. Daarna fluisterde ze tegen berk en wilg, tegen brem en populier, dat het tijd was om de sappen van kracht en leven weer door hun takken te laten stromen.

Hulst en eik regeren vandaag zij aan zij,want licht en duister zijn in evenwicht en stilaan zal het licht gaan overheersen. De aarde is zwanger en geeft ons de belofte van geboorte en leven. Tijd om de plannen die in ons hoofd vorm kregen het daglicht te laten zien.

Zachtheid is het thema dat zich dit jaar aan me opdrong. Stilaan leer ik welke rol kwetsbaarheid kan innemen bij deze zachtheid, maar ook neemt thuiskomen steeds meer een rol in mijn leven. Niet alleen thuiskomen in mijn huis, maar ook bij mensen en soms zelfs gewoon in de natuur.

Gisteren trok ik er zelfs gezellig op uit met Luna. Eigenlijk was dat het plan niet. Ik had zin om gewoon een zalige luie zondag in mijn zetel te hangen en te genieten van een goed boek, wat goede muziek en een lekker kopje thee. Maar terwijl ik binnen nog een paar dingen op hun plaats terecht liet komen, riep de lente me naar buiten.

bosanemoon

Ik trok mijn schoenen aan, nam de leiband van de haak en samen gingen we op pad. Zaterdag las ik nog dat iemand aankondigde dat het lente was, maar dat we er buiten niet veel van zagen. Nou, misschien twee keer kijken. Er was dan wel geen zonnetje te zien, maar de botten op de bomen, de bloeiende bosanemoontjes en de vogels die hun hoogste lied zongen, vertelden mij toch dat de lente echt wel in de lucht hangt.

Luna liet haar neus vrolijk over de grond gaan. Met volle teugen ademde ik de frisse lucht in. Jawel, de lente is gekomen. En ze raast met volle snelheid door mijn bloed!

(Visited 63 times, 1 visits today)

3 Replies to “Ostara”

  1. Ze is echt wel zichtbaar en meer nog voelbaar, noorderwind of nul zon, maakt niet uit. Dat heb ik ook, ze hangt allang in de lucht.

    gisteren zag ik op tv bij het weer, dat de komende jaren de zon elk jaar op 20 maart t/m 2020 precies op dat noordelijke punt staat wat aangeeft dat de lente start, zoals jij weet, verspringt de lente eigenlijk en is 21 maart een ongeveer. Het is al berekend en het bleek al enige jaren zo te zijn zelfs, dus bij deze. 20 maart t/m 2020 valt telkens de lente 😀

    X

  2. Echt wel aanwezig, en je hoeft nog niet eens zo goed te kijken. De Sneeuwklokjes zijn al terug verdwenen, de krokussen zijn een week uitgebloeid. De narcissen zijn al aan een tweede bloeiperiode toe, de blauwe druifjes komen in grote getallen boven de grond en ook de Hyacinten kondigen zich met groot tromgeroffel aan. Ik moet wel eerlijk bekennen dat, door de zachte winter, de viooltjes gewoon zijn blijven doorbloeien. Zelfs mijn rozemarijn is er vroeg bij dit jaar!

Geef een reactie

You have to agree to the comment policy.

CommentLuv badge

%d bloggers liken dit: