Op stap met Luna

De zon werpt haar stralen over de velden. Dankzij de koude deze nacht krinkelen er fijne slierten mist boven de grond. Warmte die door de kou van de nacht nu uit de aarde naar boven komt. De ene voet komt voor de andere te staan, terwijl een warm hondenlijfje zich tegen mijn been aandrukt. We komen voorbij een weide met vee. Er gaat een trilling door haar lijfje, waarna ze naar me opkijkt en daarna verder staart naar de paarden en de ezels. Hier voorbij komen is altijd moeilijk voor haar. Ze wil zo graag alle losse dieren bij elkaar drijven, maar ik verbied het haar. Volgens mij zal de eigenaar van de dieren niet zo blij zijn met een opgedreven kudde die eigenlijk wordt tegen gehouden door een stevige draad.

1964835_10203470594034557_604034806_n
copyright: Saar

Samen met mijn Lief en Wolf maken we elke ochtend dezelfde wandeling. Wanneer het even mogelijk is, trek ik er met Luna op uit om langs het water te genieten van de natuur of om een nieuwe route te gaan ontdekken.

Wandelen zit er bij mij in van jongs af aan. Mijn ouders hadden de gewoonte om elke zondag erop uit te trekken en samen met ons een wandeling te gaan maken. Zo hebben wij veel van ons Belgenlandje op een heel andere manier leren kennen. Er zaten regelmatig eens bekende wandelroutes in, maar evengoed liepen we nieuwe wegen en konden we nieuwe plaatsen ontdekken.

Mijn Lief houdt ook van wandelen, maar ik trek er nog meer op uit in de week. Hij is meer het type dat er op uit trekt in de vakantie om iets te gaan ‘zien’, terwijl ik kan genieten van eender welke plaats. Ook al heb ik de wandeling al honderd keer gedaan. Sinds Luna bij ons is komen wonen is zij mijn vaste wandelpartner. Ze daagt me uit om op zoek te gaan naar plaatsen waar weinig mensen komen, zodat ze even los kan hollen. Haar eeuwige snuffelen laat mij stilstaan bij zaken die ik anders nooit zelf zou ontdekken.

Wandelingen zijn nooit meer hetzelfde als je met een hond op stap gaat. Ook zij hebben hun eigen willetje en al zeggen alle boeken en trainers dat je hond niet te vertellen heeft waar je heen gaat, op haar eigen manier mag zij van mij ook wel eens bepalen wat er gebeurt op een wandeling. Uiteindelijk is het ook haar uurtje uit! Zo kwam ik regelmatig in een park dat aangelegd is langs de vaart en van het stuk waar ik woon naar het centrum loopt. Op een dag had Luna echter een ander idee en besloot ze helemaal de andere kant uit te lopen. Ik was in zo’n bui waarbij dat kon en dus volgde ik haar. De wandeling die we daardoor samen ontdekten, heeft een heel speciaal plekje in mijn hart gekregen. Ik ga er vaak om een altaartje te maken voor de watergeesten langs het water, een kaarsje te branden voor een geliefde, een klein ritueeltje uit te voeren. Luna gaat meestal mee op die uitstapjes, omdat dingen die je samen ontdekt, die moet je ook samen delen.

(Visited 25 times, 1 visits today)

2 thoughts on “Op stap met Luna

  1. Wij hebben heel vaak logeerhonden gehad. Soms voor de vakantie een week of 2, maar ook wel eens 3 maanden ivm een kind dat ernstig ziek was. Het samen wandelen met een hond is zoiets heerlijks. Ik mis dat nog wel eens. Wat heerlijk dat jij daar ook zo van kan genieten en ook op die manier. Echt samen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge