gewone liefde

Ode aan de ‘gewone’ liefde

Oh, wat hou ik van romantische films. Het soort waarbij de liefde twee mensen samen brengt, maar ze nog een aantal obstakels moeten overwinnen voor ze ‘lang en gelukkig’ kunnen leven. En ik ben vast niet de enige die geniet van de scènes met heerlijke kussen, prachtige dates en hete, stomende seks. Als tiener verlangde ik naar dit soort van liefde: extraordinary love, alles overheersende liefde, liefde die ervoor zorgt dat je al je zorgen vergeet en je helemaal kan overgeven aan de ander.

Het is ook de liefde die de filmindustrie en andere media ons blijven voorschotelen. Mensen kijken ernaar en vragen zich af waar zij zich eigenlijk tevreden mee stellen. Middelmatige liefde. Een humeurige partner ‘s morgens aan het ontbijt. De eeuwige discussies wie zoon of dochter zal ophalen. De eenvoudige vragen als ‘wat eten we vandaag’ of het gekibbel over de financiën. Waarom zouden we ons tevreden stellen met middelmatigheid?

extraordinary love

Extraordinary love, we geloven dat we het kunnen vinden in buitengewone dingen. Relaties die moeizaam gaan, worden gered met dure en speciale vakanties. Tijdens die vakanties lijkt alles in orde. Het koppel groeit weer naar elkaar toe, de intimiteit keert terug en dan moeten ze huiswaarts keren. Terug de sleur en de stress in. En dan blijkt het toch niet te werken.

Buitengewone liefde is niet te vinden in buitengewone dingen. Buitengewone liefde is te vinden in de sleur van het leven, tijdens de stressmomenten of wanneer die financiën weer een puinhoop lijken te worden. Liefde die dit alles overleeft, dat is buitengewone liefde.

Een ode aan het ‘gewone’ in de liefde wil ik vandaag schrijven, omdat ik rondom mij zie hoe mensen worstelen met de liefde. Ik zie echter ook hoe de strafste koppels waar wij mee bevriend zijn, de sterkste liefde beleven omdat zij erin slagen om samen te genieten van de mooie gewone dingen in het leven. Van humeurige ochtenden tot slapeloze nachten omdat dochterlief andere ideeën heeft over nachtelijke activiteiten.

Ode aan de liefde omwille van de gebreken – iedereen heeft zo van die kleine kantjes, karaktertrekjes die niet zo fijn zijn, gewoonten die ons irriteren, hobby’s waar we gek van zouden worden. Toch houden we van de ander niet ondanks, maar net omwille van die gebreken. Ze laten zich meestal zien als de eerste verliefdheid achter de rug is en in eerste instantie lijkt het alsof we hiermee geen weg weten en ze nooit aan zullen kunnen. Maar dat is van voorbijgaande aard. Vandaag kijk ik met een glimlach naar de kleine dingen van mijn Lief. We kunnen er kregelig om worden, maar we zouden die kleine kantjes van elkaar niet kunnen missen. De dag dat ik niet meer gekieteld wordt tijdens het koken, geen water in mijn gezicht gespat krijg in de badkamer of achter mijn rug de decoratie een andere plaats krijgt, dan begin ik mij zorgen te maken!

Ode aan de liefde in moeilijke tijden – zo cliché is de zin tijdens de kerkelijke huwelijken, zo waar is ze in het dagelijkse leven. In goede en kwade tijden. Elk koppel kent zijn momenten waarop het moeilijk gaat. Zijn de financiën op orde, dan stijgt de stress op het werk, verliezen we een geliefde of heeft de ander een moeilijke periode. Er zijn bij ons tranen gerold, veel harde woorden gevallen, maar uiteindelijk was er altijd ruimte voor een luisterend oor, een liefdevolle knuffel en vooral heel veel begrip. Praten kan heel goed werken voor sommige koppels, maar iedereen heeft zijn eigen manier om dicht bij elkaar te blijven, ook als je eigen wereld uit elkaar lijkt te vallen.

moeilijke tijden

Ode aan de liefde in de sleur van het dagelijks leven – er moet eten gemaakt worden, wasjes gedraaid, op weekdagen gewerkt, in het weekend moet het huishouden gedaan worden. De sleur van het leven doet de liefde soms vervagen. Maar waarom laten we dit gebeuren? Waarom genieten we er niet gewoon van om samen aan tafel te zitten, de afwas eens te doen om de ander te ontlasten, … Liefde zit in kleine gebaren. Een kus voor je vertrekt, een huishoudelijk taakje overnemen om zo meer tijd samen te hebben, de koffie ‘s morgen al klaar zetten. Kleine gebaren maken een groot verschil, zeker in de liefde.

Ode aan de liefde die tijd maakt voor elkaar – in de sleur van het dagelijks leven elkaar vinden, is een ding maar tijd maken voor elkaar is even belangrijk. En daarvoor hoef je niet op vakantie naar Gran Canaria of de Caraïben. Dat kan met een diner met kaarslicht bij je thuis, samen eens aperitieven, genieten van een film of een boek lezen in bed. De mooiste les die ik op dit vlak leerde, was van een collega die elke vrijdag met haar man een romantische avond heeft. Het zijn geen speciale uitjes die ze doen, maar gewoon samen aperitieven, eten en uren volpraten over hun week en alle kleine dingen die hen bezighouden. Ik en mijn Lief hebben zo’n momenten als we in het weekend samen ontbijten, of tijdens onze ochtendwandelingen. Dan vertellen we over onze dromen, waar we wakker van liggen en over hoe we ons voelen. Het is in die gewoonte dat we de meest buitengewone dingen over elkaar te weten komen.

Ode aan de liefde die elkaar vertrouwen schenkt – en niet alleen vertrouwen, maar ook ruimte om zichzelf te zijn. Soms hebben mensen heel uiteenlopende interesses, iets wat bij mij en mijn Lief op vlak van geloof zo is. Terwijl hij op politiek vlak heel geëngageerd is, ben ik iemand die mijn levensvreugde deels haalt uit mijn geloof. We steunen elkaar daarin, door mee te gaan op belangrijke activiteiten, maar evenzeer geven we elkaar de ruimte om erover te praten, te luisteren naar elkaar en elk ons ding te doen op dit vlak. Wanneer hij naar vergaderingen moet, laat ik hem gaan. Als ik naar een viering wil, krijg ik daar de ruimte voor. Er is vertrouwen, er is ruimte en er is vooral heel veel openheid.

Heb ik hierboven clichés genoemd? Vast wel, maar het is in deze kleine dingen dat wij de liefde vinden. En ik vond dat ze een ode verdienden. Omdat ze toch nog vaak ondergewaardeerd worden.

Welke dingen zijn voor jou belangrijk in de liefde?

(Visited 45 times, 1 visits today)

2 thoughts on “Ode aan de ‘gewone’ liefde

  1. De kleine dingen doen het hem, nietwaar? Voor mij is liefde dat je onvoorwaardelijk er voor elkaar bent. Dat je over alles kan praten, maar dat niet hoeft te doen. Dat je samen je eigen ding kan doen, elkaar het vertrouwen geeft om ook een eigen leven te leiden. Ennuh, die zwijmelige zoenen en ‘hete momenten’ zou ik ook niet graag missen, haha! 😛

    1. Ik denk dat ik weet wat je bedoelt, maar ik hou niet van het woord onvoorwaardelijk. Daar geloof ik nl niet in. Een relatie werkt denk ik niet als je je inzet niet in return krijgt. Waarmee ik bedoel, als jij altijd voor de ander klaar staat, maar hij nooit voor jou dan werkt het niet. Maar ik denk dat jij iets anders bedoelde, als in: er zijn voor elkaar, wat er ook gebeurt…
      De intimiteit mag uiteraard niet ontbreken! Anders wordt het een beetje platonisch hè! 🙂

Geef een reactie

You have to agree to the comment policy.

CommentLuv badge