happiness tag

Na acht jaar…

We leerden elkaar kennen in het voorjaar van 2008. Ik zat net in een van de moeilijkste periodes van mijn leven. Voor het eerst volgde ik begeleiding bij een psycholoog en ik begon net de hopeloze zoektocht naar een partner op te geven. Met mijn eenentwintig jaar had ik wel al een paar vriendjes gehad, maar dat was nooit serieus. Soms meende ik het niet echt, en soms de andere partij. Mezelf eerst leren kennen en aanvaarden, dat was eigenlijk mijn doelstelling. Maar het Universum plaatste een levensgezel op mijn pad.

levensgezel

We leerden elkaar kennen bij hem op school. Ik was meegekomen met een vriendin en zij kenden elkaar. Ik kende hem ook al, min of meer, want we hadden contact gehad via een forum. Pas toen we elkaar voor het eerst zagen, hadden we meer interesse voor elkaar. En dat kwam uiteraard door de Kinderbonbons waarmee hij me trakteerde. Een tweetal weken later hadden we een date en een maand na onze eerste ontmoeting werd de eerste kus uitgewisseld, waarna we onszelf een koppel gingen noemen. In het begin was ik niet echt zeker, maar toen de maanden verstreken, werd onze relatie de gewoonste zaak op aarde.

Vele malen zijn we geconfronteerd met elkaars problemen. Het leven heeft ons beiden de nodige uitdagingen gegeven. En die eisen soms hun tol, maar hoe verder we komen in het leven, hoe meer we merken dat dit er net voor zorgt dat we zo goed op elkaar kunnen rekenen en vertrouwen.

vertrouwen

In 2011 gingen we de uitdaging aan om samen te gaan wonen. Dat was niet eenvoudig, omdat onze verwachtingen mijlenver uit elkaar lagen. Ik was herstellende van mijn verleden en maakte het soms niet makkelijk, maar uiteindelijk was hij er voor mij en leerden we ons op elkaar af te stemmen. Het was soms een werk van lange adem, maar waar mensen samen leven, vallen woorden.

Mijn Lief had een hond toen ik hem leerde kennen en in 2012 besloten we om een tweede hondje in huis te halen. Zo schonk hij mij mijn beste vriendin, de kleine Luna. Kinderen opvoeden schijnt wat te doen met een relatie, maar dat geld ook voor een hond. Menige discussie werd gevoerd over onze nieuwe lieveling, maar we hielden van elkaar en van onze twee rakkers, die ons meer schonken dan we ooit hadden durven dromen.

kleine Luna

Van liefde alleen overleeft een relatie niet. Dat wij elkaar de ruimte geven om te groeien, onszelf te zijn – dankzij en niet ondanks onze minder mooie kanten en elkaar uitdagen, maakt van ons een eenheid. Dat uitdagen, elke dag weer, om de beste versie van onszelf te zijn, daar kunnen we elkaar enkel maar dankbaar voor zijn. We hebben elkaar, meer dan ooit, geleerd om het beste van onszelf te zien en de kleine kantjes niet weg te steken, maar ze te laten zijn wat ze zijn.

We hebben tranen gehuild en gelukkige momenten gedeeld en sinds 19 september 2014 kunnen we elkaar man en vrouw noemen. Nog datzelfde jaar gingen we op zoek naar onze eigen stek, die we vrij snel vonden en waar we het jaar erna meteen de nodige veranderingen in verrichten om er onze thuis van te maken. We zijn elkaar tegen gekomen tijdens die verbouwingen maar slaagden erin om ons huisje en elkaar recht te houden.

Na acht jaar kunnen we oprecht zeggen van elkaar te houden. En blijven we bij onze leuze: the best is yet to come!

beste moet nog komen

(Visited 79 times, 1 visits today)

14 thoughts on “Na acht jaar…

  1. Wat ontzettend mooi om te lezen hoe jullie elkaar hebben leren kennen en hoe jullie naar elkaar gegroeid zijn. Prachtig! En die foto van jullie trouwen blijf ik zo mooi vonden.

Geef een reactie

You have to agree to the comment policy.

CommentLuv badge