Mijmeringen | Laat ons een licht in het donker zijn

Vorige week werd de wereld tweemaal geschokt door vreselijk nieuws uit Parijs. Eerst werden op woensdag verschillende mensen op de redactie van de satirekrant Charlie Hebdo neergeschoten door terroristen. Daarna werden op vrijdag twee gruwelijke gijzelingen gehouden. Het nieuws kwam hard bij mij binnen en ik ergerde me dagelijks aan de ‘je suis Charlie’ prentjes op facebook, inclusief alles wat politici en andere publieke figuren over de aanslag en de gijzelingen te zeggen hadden. Ik wilde iets schrijven, over Charlie, over de reacties en over het dubbele gevoel dat mij dagen in de ban houdt. Maar daar moest ik over nadenken; vandaar: actualiteit, een beetje later.

Charlie

paris-je-suis-char_3160192k

De reacties van vele mensen om hun steun te betuigen aan de slachtoffers van de aanval op de redactie van Charlie Hebdo was om hun profielfoto op facebook te veranderen door een zwarte achtergrond met daarop de witte letters ‘je suis Charlie’. De prentjes werden ook massaal gedeeld op facebook en Instagram. Deze prentjes stootten me tegen de borst en wel hierom: de boodschap van ‘je suis Charlie’ kwam verkeerd over. We willen duidelijk maken dat wij belang hechten aan vrije meningsuiting, maar we vergeten dat die vrije meningsuiting, ook bij hen die ‘je suis Charlie’ deelden, vaak maar kan als het in ons straatje past.

Charlie Hebdo publiceerde namelijk ook cartoons over christenen, joden, homofobie, kindermisbruik binnen de kerk, dierenleed, Le Pen en extreem-rechts. Ze namen geen blad voor de mond en gebruikten hun vrije meningsuiting zonder schroom om op een satirische wijze kritiek te uiten op alle mogelijk onderwerpen. Wat Charlie deed, was behoorlijk moeilijk en daar kan ik als persoon wel naar opkijken. Maar Charlie Hebdo heeft ook behoorlijk wat mensen gekwetst met hun kritiek.

‘Je suis Charlie’ was een steunbetuiging, maar eentje waar ook over moet worden nagedacht. Hechten we zoveel belang aan het uiten van onze mening en de vrijheid daarvoor? Hoever kunnen we daarin gaan? Is het niet zo dat we een Sharia for Belgium liever de mond snoeren? We staan toch voor vrije meningsuiting? Hoeveel recht heeft extreem rechts op een eigen mening? En extreem links? Waar begint mijn vrijheid om mijn mening te uiten en waar begint de jouwe? En wat met het recht om te kwetsen en om op te komen voor onszelf?

Kouachi

s-JE-SUIS-KOUACHI-large

Als reactie op ‘je suis Charlie’ begonnen sympathisanten van de aanslag te twitteren onder de hashtag #jesuiskouachi. De naam is afkomstig van de twee daders die de aanslag op Charlie Hebdo pleegden en zich vrijdag in een drukkerij verschansten. Wie met #jesuiskouachi twittert, keurt de aanslag op Charlie Hebdo goed. Een vreemde twist in mijn verhaal, maar waarom vinden die mensen eigenlijk dat de aanslag gepleegd mocht worden?

Het is eenvoudig: men voelt zich in zijn ziel geraakt. De daders en hun sympathisanten hechten weinig belang aan vrijemeningsuiting, maar daarnaast vinden ze het belangrijker dan mensen niet gekwetst worden en dat er niet met de belangrijkste persoon uit hun religie gelachen wordt. Net zoals christenen er niet van houden als we Jezus op een satirische manier afbeelden.

De aanslag valt in mijn ogen ook niet goed te keuren, maar over deze reactie mag toch eens nagedacht worden. Is het niet normaal dat de geviseerde groepen kwaad zijn omwille van de cartoons? Mag er zomaar met alles gelachen worden? Tot waar kunnen we gaan? Again: wat is de grens van vrijheid en vrijheid van mening?

Democratie?

charliehebdo

Als democratische samenleving is het belangrijk om op te komen voor de waarden waar je voor staat. Laat vrije meningsuiting nog steeds belangrijk zijn. Geef mensen een kans om te zeggen wat ze denken. Niemand zou schrik moeten hebben om zijn mening te uiten. Dat geldt dus ook voor moslims. Zelfs voor sympathisanten van Kouachi. Laat vrije meningsuiting een rol spelen en centraal staan zolang het niet aan andere waarden van onze samenleving raakt. Iemand vermoorden omdat hij of zij een mening heeft die je niet aanstaat, is tegen onze democratische waarden.

Een politiestaat die iedereen onderdrukt echter ook. We willen gelijkheid voor iedereen. We willen niet dat een bevolkingsgroep die, omwille van de acties van een of andere idioot in naam van die groep, geviseerd wordt of uitgesloten wordt. Laten we opkomen voor iedereen die samen wil werken aan een democratische samenleving waar het niet uitmaakt wat je mening is, waar jij of je voorouders vandaan komen of hoe je eruit ziet.

Wat er deze week in Parijs gebeurde, is dramatisch, verschrikkelijk en niet goed te keuren. Ik vrees alleen dat zodra we de angst de bovenhand laten krijgen en de onderdrukking van start gaat, dat zij dan gewonnen hebben. Laten we – in plaats daarvan – de hand in eigen boezem steken en blijven uitstralen waar we voor staan. Het is iets om over na te denken.

(Visited 63 times, 1 visits today)

7 thoughts on “Mijmeringen | Laat ons een licht in het donker zijn

  1. Goed geschreven zeg! Ik vind het een lastig onderwerp. Ik kan er met mijn hoofd niet bij dat er mensen zijn overleden door een (erg sterk) meningsverschil. Of misschien niet eens. Misschien zijn niet alle stukken uit het hart afgedrukt maar stukken omdat je je nu eenmaal in die richting hebt ontwikkeld. Het is natuurlijk vragen om… maar dan nog. Even naar Parijs zit er iig voorlopig nog niet in.

    1. Dank je 🙂
      Ik ga je meteen gelijk geven. Het is een lastig onderwerp. Ik heb deze post tig keer herlezen en herschreven en was er eigenlijk nog niet tevreden over, omdat het moeilijk is om er werkelijk iets over te zeggen.
      Naar Parijs ga ik zeker nog, maar het gevoel van ‘te dicht bij je bed’ overheerst inderdaad wel!

  2. Ik denk dat veel mensen pas de laatste dagen echt gaan nadenken over wat er gebeurd is. Over wat je met ‘Je suis Charlie’ uitdraagt.
    Ik vind vrijheid van meningsuiting een heel groot goed, maar ik vind ook dat het nooit de opzet kan zijn mensen willens en wetens te kwetsen. Aan de andere kant: gebrek aan gevoel voor humor mag niet betekenen dat je daardoor de ander dicteert. Lastig dus.

  3. Goed stuk! Ik had van jou inderdaad een bericht over Charlie verwacht!
    Ik heb er de laatste dagen ook vaak over nagedacht. En vooral over waar de scheiding ligt tussen vrije meningsuiting en ‘discriminatie’. Ik vind dat iedereen het recht moet hebben om zo’n cartoons te tekenen, maar dat wil niet zeggen dat je dat recht ook hoeft te gebruiken… Dat vind ik eigenlijk een kwestie van respect.

    1. Ik heb soms het idee dat mensen nogal graag hun ‘recht’ gebruiken, terwijl dat niet altijd helemaal noodzakelijk is. Dat zal op Charlie ook wel van toepassing zijn.

Geef een reactie

You have to agree to the comment policy.

CommentLuv badge