Maskers en schilden

Maskers en schilden

Ik kreeg gelijksoortige feedback wel vaker: je hoeft geen masker op te zetten, waarom hou je je schild zo hoog, wees eens jezelf, ik kan geen hoogte van je krijgen. Wanneer mensen denken dat ze me kennen, blijkt dat niet zo te zijn. Ik kom over als een sterk persoon, maar blijk dan enorm gevoelig te zijn. Ik ben een jongleur met maskers en schilden.

Ze zijn er niet voor niets gekomen, mijn maskers en schilden. Als kind leek ik al vrij zelfzeker, maar als ik andere kinderen op straat tegen kwam, groette ik hen niet altijd. Ergens was er dat kleine knagende gevoel van niet goed genoeg te zijn.

Gekneed door het leven

Rond mijn zevende werd mijn gevoel van ‘niet goed genoeg zijn’ bevestigd. Een aantal van mijn klasgenoten keerden zich tegen mij en wat ik mijn pestgeschiedenis noem begon. Als reactie dook ik in mijn schoolwerk en mijn perfectionisme. Ik was trots om achten en negens, streefde naar tien en kon geen zeven of minder zien. Door de aanvallen over mijn gebit, ontstond een ontevredenheid over mijn uiterlijk. Ik was niet alleen niet sociaal genoeg, niet lief genoeg en niet eerlijk genoeg, maar ook nog niet mooi genoeg.

Wanneer dit gevoel overheerst, is het makkelijk om je te laten misbruiken door iemand die je plots wel mooi lijkt te vinden. Voor mijn tiende had ik een ‘relatie’ met een buurjongen die drie à vier jaar ouder was dan mij en heel andere behoeften had voor een ‘relatie’. Ik was ervan overtuigd dat hij mij graag zag, dat hij om mij gaf en deed een aantal dingen waar ik later heel veel spijt van kreeg. Het grootste verraad uit mijn leven vond plaats toen ik – onbedoeld – hoorde hoe hij tegen een vriend opschepte dat ‘het met Saar maar om te oefenen was, om bij T. met het echte werk te beginnen’. Ik zakte door de grond van schaamte en heb de rest van mijn tienerjaren gespendeerd met elke seksuele intimiteit toe te laten zonder gebonden te zijn. Ik had tenslotte geen mooi gezicht, maar was slank en had rondingen. Alleen maar goed genoeg om gebruikt te worden.

Een moeilijke thuissituatie maakte dit er allemaal niet beter op. Hoewel mijn moeder bezorgd was over de pestsituatie, ze wist niet goed hoe ze ermee om moest gaan. Ik diste verhalen op als kind over wonden, pijn en misselijkheid waardoor ze mijn echte verhalen op den duur niet meer geloofde en ik enkel een vermaning kreeg dat je zo’n dingen niet hoort te doen. Toen ik op mijn twaalfde mijn schoolresultaten liet kelderen om bij mijn klasgenoten te horen (ik werd ook op de middelbare school nog door bepaalde groepjes gepest) werd er gedreigd met een andere school en een ‘minderwaardige’ opleiding. Het perfectionisme wortelde zich in mij. Als ik maar mijn best deed om aan de verwachtingen van anderen te voldoen, zou er ooit iemand wel van mij houden en mij de nodige erkenning geven.

maskers en schilden

Jongleren met maskers en schilden

Het is vermoeiend om altijd iemand anders te zijn, om altijd te willen voldoen aan de verwachtingen van anderen. Toen ik begin mijn twintigerjaren een burn-out kreeg en in begeleiding was, kwamen veel van mijn patronen naar boven. Ik begon te beseffen dat ik een muur had gebouwd waardoor ik mijn emoties niet voelde, maar waardoor anderen ook niet naar binnen konden. Het afbreken van die muur was uiterst pijnlijk en als reactie begon ik het jongleren met schilden en maskers te perfectioneren. Bij mijn psycholoog kon ik mijn kwetsbaar opstellen, daarbuiten hield ik de wereld nog op een afstand.

De eerste stappen waren echter gezet en acht jaar lang ben ik ondertussen al bezig met mijn zoektocht naar geluk. Alleen bleef onderliggend het gevoel bestaan dat ik mij moest schikken naar anderen om aanvaard te worden en het geloof dat ik mijn geluk eigenlijk niet helemaal waard was. Dat laatste ging niet over alle levensdomeinen, maar over enkele. Wanneer ik eindelijk geloofde dat ik mijn relatie waard was, geloofde ik niet dat ik mijn werk waard was. Mijn gedrag bevestigde deze overtuiging alleen maar, een overtuiging waar ik me zelf niet helemaal bewust van was.

Goed genoeg

Toen ik het zinnetje ‘Wat ik ook doe vandaag, ik ben goed genoeg,’ las in ‘De kracht van Kwetsbaarheid’ moest ik toch even een paar tranen wegpinken. Het raakte bij mij wel de heel gevoelige snaar. De overtuiging dat ik niet goed genoeg was, smolt telkens meer met het lezen van dit boek. Gevoelig zijn is geen slechte karaktereigenschap. Mensen moeten zich niet aanpassen aan mijn karakter, als ze er maar rekening mee houden. Het is niet verkeerd om af en toe wat afleiding te zoeken als je net een stressvolle taak hebt volbracht. En als ik mij ergens met mijn volle goesting achter gooi, zonder de angst om iets verkeerd te doen, dan komen er soms wonderen uit mijn handen. Dingen waarvan ik niet eens wist dat ik ze kon.

Het leven is geen ‘pink fluffy unicorns dancing on rainbows’ schreef ik. Het leven is risico’s nemen en de kans lopen om gekwetst te worden. Het is mogelijk dat iemand zijn afkeuring laat blijken over wat je doet of zegt. Dat kan, dat mag. Je neemt de feedback aan, bekijkt hem van alle kanten en beslist dan wat je ermee doet. Want feedback op wat je doet of zegt, gaat vaak niet over jou als persoon, maar over je gedrag. En dat is iets helemaal anders.

Het is voor mij tijd om mijn schilden en maskers te laten vallen, hoe moeilijk dat ook is. Een makkelijke weg zal het niet worden, maar als ik mijn doel voor april verder wil trekken in mijn leven dan zal ik er alvast een begin mee moeten maken. Ik begin vandaag!

Hoe staan jullie tegenover kwetsbaarheid en ‘jezelf zijn’? Vinden jullie dat ook zo moeilijk?

(Visited 156 times, 1 visits today)

18 Replies to “Maskers en schilden”

  1. Sprakeloos. Ik kan niet anders zeggen. Ik kan me niet voorstellen hoe het voor je moet zijn geweest te horen dat die jongen gebruikte. Ik hoop uit de grond van mijn hart dat het je lukt om je maskers af te zetten. Want – wat daar ook onder zit: Het is goed genoeg. 😉

  2. Pffff kippenvel bij je verhaal! Het moet heel moeilijk zijn om jezelf te durven zijn na wat er allemaal gebeurd is.

    Ik ben iemand die heel snel begin te huilen en ik probeer ik vanalles te doen om dat tegen te houden of me sterker over te laten komen.

  3. Wat kan er toch veel gebeuren in het leven … Ik ben stil van je verhaal.
    De combinatie van gebeurtenissen met bepaalde karaktereigenschappen kunnen je zo intens kwetsbaar maken. Ik denk echt dat ik eens op zoek moet gaan naar dat boek. X
    Marion onlangs geplaatst…Dysthyme Stoornis SucksMy Profile

    1. Ik denk ook dat dat boek wat voor je kan betekenen. Ik heb nog nooit zo traag een boek gelezen trouwens, maar dit wil ik heel goed bijhouden in mijn hart.
      Het is gek hè, hoe een samenloop van dingen iemand zo kwetsbaar en gevoelig kunnen maken.

    1. Dank je voor je lieve woorden. Ja, ergens is er wel het besef dat ik sterker ben dan ik zelf denk. Hoe gevoelig ik ook ben. Gevoeligheid heeft tenslotte niets met sterkte te maken hè?

    1. Dank je, lieve Lise. Het is bij mij wel een strijd die ik al langer voer natuurlijk. En het is niet gisteren ontstaan. Fijn om te horen dat het jou gelukt is om er anders mee om te gaan. Sterk!

  4. Ik ben een beetje stil van je verhaal Saar, wat mooi geschreven en wat knap dat je hier zo op je blog over kunt praten. Ik heb in het verleden ook altijd een masker opgezet en vind het nog steeds erg moeilijk om mij kwetsbaar op te stellen naar de buitenwereld toe. Dat boek wil ik zeker nog een keer lezen. Ik vind het erg belangrijk om die kwetsbaarheid te kunnen tonen en leer dat ook met kleine stapjes te doen.
    Xaviera onlangs geplaatst…Korte updateMy Profile

    1. Voor jou zou dat boek ook wel nog interessant kunnen zijn. Bedankt voor de begrijpende woorden, lieve Xaviera. Ik kan me ook wel inbeelden dat het niet altijd makkelijk is om je kwetsbaar op te stellen. We vermijden graag de pijn die dat met zich mee kan brengen hè?

  5. Wauw, geen woorden! Zo mooi geschreven en verwoord. Mijn hoed af voor jou, Saar! Wat een verhaal ook, en wat ben jij een sterke madam.
    Ik herken dat ook hoor, maskers opzetten. Bij mijn lief ben ik echt mezelf, bij anderen zal ik niet snel laten zien dat ik verdrietig of onzeker ben.
    Ook met mijn ziek zijn is het zo: ik doe me altijd sterker en beter voor dan ik me voel.

    Dikke knuffel!
    Sofie onlangs geplaatst…Groene shop: Pit&PitMy Profile

    1. Soms heb ik het zelfs moeilijk om dat bij mijn man te doen, maar stilaan lukt het me. Dat is ook stap één, kwetsbaarheid bij mensen die om je geven. Dat is net iets makkelijker dan bij onbekenden hè 😉
      Bedankt voor je mooie reactie! Het sterkt mij om verder te gaan met de verhalen van mezelf. Ik hoop dat anderen ook steeds meer beginnen beseffen dat er niets mis is met jou als er jou slechte dingen zijn overkomen!

  6. Wat ontzettend mooi verwoord Saar en knap dat je dit zo op je blog durft te zetten. Ik herken het echt zo en ook een burn-out heeft mij doen inzien dat het schild niet nodig is en ik mijzelf lief moet hebben. Ik denk dat het boek dan ook echt iets voor mij zal zijn dus ik zet hem op mijn te lezen lijstje. Vooral je laatste zin straalt zoveel kracht uit, ik ga het doen! Je bent het echt waard Saar en alleen jij kan die stap zetten. Knuffel!

    1. Heel erg bedankt voor je bemoedigende woorden en de tijd die je genomen hebt om te lezen en te reageren! Het is fijn om te lezen dat er zoveel mensen in mijn geloven. Dan moet ik dat toch zelf ook doen hè! Knuffel terug!

Geef een reactie

You have to agree to the comment policy.

CommentLuv badge

%d bloggers liken dit: