Maar het voelt zo goed!

Maar het voelt zo goed!

De tranen prikten achter mijn ogen. Ik had gefaald, verdorie! Tweede zit had mij geen geluk gebracht. Vier vakken opnieuw doen! Waarom slaagde ik er niet in? Waarom was ik zo zwak en zo dom? Waarom overkwam mij dit allemaal? De vragen in mijn hoofd werden snel weggedrukt toen ik de Women’s secret indook. Vrolijke kanten bh’s glimlachten naar me, leuk ondergoed gilde om te worden gepast en slippertjes lieten mij ook niet onberoerd. De tranen verdwenen eenmaal ik in het pashokje stond. Toen mijn kaart vrolijk biepte dat alles betaald was, kwam ik met een euforisch gevoel de winkel uit. Alles zou toch nog goed komen.

Het begin

In het verleden had ik heel wat dingen over me heen gekregen. Ik had geleerd om mijn gevoel te blokkeren en kon niet met emoties omgaan. De eerste shoppingspree die mij geluk bracht, beschreef ik hierboven. Mijn grootvader lag in het ziekenhuis en ik zat tegen een emotionele breakdown aan. Een paar maanden later ging ik in therapie waar alle emoties van de afgelopen jaren werden los gemaakt en hun uitweg zochten. Maar ik had nooit geleerd om met emoties om te gaan…

fa68a00937a2bd0f0f76408a7ad94607

Niet voor lang

Het voelde goed toen ik met mijn zakken de winkel uitliep, maar dat gevoel duurde nooit lang. Ik ging tussendoor wel werken, want mijn ouders konden mij geen geld geven voor al die spullen die ik wilde kopen. Mijn bankrekening bevatte echter nooit lang geld, sparen was geen kunstje dat ik kende en de nare gevoelens die de aankopen hadden veroorzaakt, die keerden gewoon terug.

Ik zat reeds in het hoger onderwijs toen ik voor de eerste keer mijn verdriet stilde met een shoppingspree. Wonen en studeren in Gent, je vraagt er bijna om om koopverslaafd te worden. Ik kon niet door de winkelstraat lopen zonder iets mee te nemen. Al een geluk dat mijn bankkaart mij verbood om in het rood te gaan en dat ik iedere week wel een aantal opdrachten had om te gaan babysitten. Zo werd mijn portemonnee weer gespijsd.

Een blijvertje

Tijdens de jaren dat ik therapie volgde, bespraken we vaak de dingen die mij overkomen waren. We zochten naar oplossingen om de vele emoties hun weg te laten vinden en een plekje te geven. Ook het afgelopen jaar ging ik daar heel erg mee aan de slag. Nooit sprak ik echter over het probleem dat ik had wanneer ik een winkelstraat in liep. Enkel mijn Lief en mijn ouders wisten hoe erg het soms was: had ik geld in mijn zakken dan moest ik het uitgeven. Simple as that!

Als ik heel eerlijk ben dan beschouw ik mezelf wel een beetje als koopverslaafd. Neen, ik ging nooit over de limiet zoals dat soms gebeurt, omdat ik werd tegen gehouden door een bankkaart die ‘rood’ niet aanvaarde of een Lief dat mij danig op de vingers tikte dat ik niet durfde kopen. Maar het was een lichte verslaving, niet kopen is het moeilijkste dat er voor mij bestond.

Een overvol huis

Met veel hulp van mijn Lief leerde ik dat sommige dingen gewoon echt niet nodig zijn. Dat ik emotioneel stabieler werd, was ook een heel grote stap. Begin dit jaar begon ik met consuminderen, omdat het milieu me nauw aan het hart ligt. Ook de eerste opruimacties gingen van start. Mijn kleerkast werd een stuk leger, ook de kelder en de achterkamer werden opgeruimd. Met D’ruitdaging maak ik een begin voor een veel properder huis.

Want van al die aankopen kon ik ook nog eens geen afstand doen. Het was uitermate moeilijk voor mij om iets weg te gooien of weg te geven. Ik klampte me eraan vast alsof het mij alle goede herinneringen zou brengen. Het goede gevoel dat ik bij aankoop had, keerde echter nooit terug.

Ik ben trots op mezelf omdat ik het aandurf om mee te doen met ‘Buy Nothing New’ en ‘D’ruitdaging’. Ik ben blij dat ik eindelijk durf loslaten en steeds minder belang hecht aan kopen en het bezitten van dingen. Steeds meer nemen beleving en herinneringen een plaats in in mijn leven. Deze keer blijft het goede gevoel me vergezellen!

5d1b1fec97eded9fad90af22ad40e0dd

(Visited 34 times, 1 visits today)

Geef een reactie

You have to agree to the comment policy.

CommentLuv badge

%d bloggers liken dit: