Lief dagboek #5 | het was me wel een week

Lief dagboek #5 | het was me wel een week

Oef, wat was me dat een week. Een vol organisatorische uitdagingen, af en toe een mamablunder, maar gelukkig ook met een een aantal hoogtepunten. Laat ik jullie mijn avonturen van afgelopen week maar eens uit de doeken doen!

Zondag

Wandeling

Uitslapen leek ons een goed plan, want we waren pas tegen een uur thuis van de vrijgezellen. En Amélie vond dat ook. Rond tien uur besloten we uit bed te komen, omdat we verwacht werden in het restaurant. Er stond een etentje met mijn schoonouders op het programma. Op z’n zondags maakten we ons klaar en arriveerden net op tijd. We genoten van een heerlijke maaltijd en als zaten we iets meer dan drie uur aan tafel, ons kleine meisje hebben we bijna niet gehoord. Correctie, ze heeft niet gehuild, maar had alvast wel veel te vertellen. Om ons eten wat te laten zakken, gingen we met de hondjes nog een wandeling maken. Even genieten van het zonnetje en de frisse lucht. Zondagen sluit je af, languit in de zetel met een goede serie. En meer moet dat niet zijn!

Maandag

We zitten aan het ontbijt wanneer mijn Lief een berichtje krijgt van onze kinderopvang. Een van de begeleidsters heeft problemen met haar rug en kan niet komen vandaag. Wij hadden aangegeven dat we een mogelijke noodoplossing hadden indien dit zou voorvallen. Onze noodoplossing blijkt echter niet beschikbaar. Dus nam mijn Lief een snipperdag en werd dit een vader-dochter-dagje. Daar bleken ze beiden wel van te genieten. Lief maakte groetenpap voor beebje en ze brabbelde wat af. Heerlijk om te zien!

Dinsdag

Vrolijk beebje

Ik werd pas wakker om vijf uur deze morgen toen Amélie plots de sirene liet horen. De hele nacht had ze doorgeslapen. Heerlijk. Maar eigenlijk voelde ik me best moe. Zo lang na elkaar slapen ben ik niet meer gewoon.

In de namiddag kreeg ik plots tandpijn, of is het pijn in mijn kaak? De pijn verplaatst zich precies een beetje en was soms echt vervelend. Blij toe dat ik thuis een pijnstiller kon nemen, al nam die niet de pijn weg maar vlakte ze gewoon af. Gelukkig heb je dan een vrolijk beebje om je avond op te fleuren. Die trouwens voor de eerste keer haar tandjes moest poetsen. En dat ging best goed!

Woensdag

herfst

Toen ik mijn ogen opende, zag ik meteen dat het herfstig weer was vandaag. De mist ontnam ons werkelijk alle zicht. Beebje lag nog lekker te slapen in haar bedje. Uiteindelijk moest ik haar zelfs wakker maken. Het was een hectische ochtend waarbij ik net op tijd kon vertrekken. En toen begon het: ik kwam aan in het kinderdagverblijf en de ene begeleidster die nog overbleef, vertelde me dat ze eigenlijk buikgriep heeft. Voor Amélie had ik geen oplossing, dus ik moest haar toch daar laten. De begeleidster gaf aan dat het geen probleem was, omdat er nog kindjes waren wiens ouders geen oplossing hadden en ze moest dus toch werken. Ik belde mijn Lief meteen op en we spraken af dat hij wat eerder ons meisje zou ophalen. Ik was echter wel te laat op mijn werk.

’s Avonds wilde ik beebje alleen maar knuffelen. Dat ze net honger had toen ik thuis kwam, was dus helemaal niet zo erg. We kropen gezellig samen in de sofa. Na het knuffelen zette ik haar even recht tegen de kussens aan. Een ogenblikje niet goed opletten en hup, wat een mama blunder! Klein beebje viel plat op de grond. Gelukkig is onze zetel niet hoog. Gelukkig begon ze meteen te huilen. Gelukkig speelde ze daarna flink op haar speelmat. Gelukkig viel ze niet kort daarna in slaap. Een torenhoog schuldgevoel overheerste de avond. Beebje was ook behoorlijk huilerig, maar dat was mijn verdiende loon. Natuurlijk was ze huilerig! Deze mama was blij dat de dag voorbij was. Help zeg!

Donderdag

Het leek erop dat dit een vrij normale dag zou worden. Gelukkig was dat ook zo. Amélie kon gewoon naar het kinderdagverblijf, ik naar mijn werk en mijn Lief was ‘ s avonds thuis. En daar maakte hij gebruik van door veelvuldig te knuffelen met kleine Amélie. Maar volgens mij was hij toch behoorlijk uitgeteld…

Vrijdag

Slapen

Vrijdagavond is om samen in de sofa te hangen en bij mama in slaap te vallen. Ik eindig de week met hoofdpijn, maar moet werken tot vijf. Zalig dus om ’s avonds niet al te veel te moeten doen. Ik warm een bereide maaltijd op, kijk naar Once upon a time op Netflix en beebje valt ondertussen naast mij in slaap. Toevallig heeft ze wel haar pyjama nog niet aan (en ook geen verse luier, dat is erger) dus moet ik haar wakker maken om dat te regelen. Uiteindelijk valt zij in slaap in haar eigen bedje en mama ligt ook lekker vroeg in bed.

Zaterdag

Verzorgen

Amélie slaapt lekker acht uurtjes door, maar ik word die nacht verschillende keren wakker. Echt uitgeslapen ben ik dus niet. Maar dat houd me niet tegen om vol goede moed aan de dag te beginnen. Er worden boodschappen gedaan, het huis wordt gepoetst en een paar dingen geregeld. ’s Middags ga ik samen met onze buurtjes naar een benefiet voor een klein meisje dat leukemie heeft. Ze is een klasgenootje geweest van hun dochter en om hen financieel te steunen, wordt er een spaghettifestijn georganiseerd. De rest van de dag doen we rustig aan. En dat doet ook eens deugd!

Fijne zondag!

(Visited 41 times, 1 visits today)

4 Replies to “Lief dagboek #5 | het was me wel een week”

Geef een reactie

You have to agree to the comment policy.

CommentLuv badge

%d bloggers liken dit: