Lief dagboek #18 | de laatste week

Lief dagboek #18 | de laatste week

De allerlaatste week van het jaar zit er bijna op. Normaal loopt mijn dagboekje tot en met de zaterdag, maar deze week neem ik er de zondag ook gewoon bij. Omdat het jaar zo volledig afgesloten is en ik met een schone lei kan beginnen. Ik hoop dat jullie lekker aan het vieren zijn en van even goed gezelschap genieten als wij!

Zondag

Blokjes spelen

Uitslapen, eindelijk. Amélie was het er ook volledig mee eens en zo bleven we lekker in bed hangen tot een uur of tien. De dag kabbelde daarna een beetje voort: poetswerk inhalen, Amélie eten geven, een vriend die even binnen sprong, koffie, zelf iets eten, even wat lezen en voor ik het wist, was het tijd om te gaan douchen. Ik sprong in mijn kleren voor het kerstfeest, deed wat met mijn haar en kreeg een complimentje van mijn Lief dat ik er zo goed uitzag.

Kerstavond vierden we bij mijn schoonouders. Oorspronkelijk hadden we andere plannen, maar mijn Lief wilde door het afscheid van zijn oma, toch bij zijn ouders vieren. Ze hadden het vrij eenvoudig gehouden. Er was heerlijk eten besteld bij de traiteur. Amélie was haar vrolijke zelf. Ze speelde op haar tapijtje, brabbelde erop los en knuffelde met haar oma en opa. Vlak voor het hoofdgerecht dook ze in haar bedje. Wij tafelden gezellig verder. Vuurwerk dreigde even roet in het eten te strooien, want onze hondjes waren alleen thuis. Mijn Lief ging ze snel oppikken. Gelukkig hadden ze geen schade gemaakt, dat doen ze soms wel eens uit angst. Vuurwerk is fijn mensen, maar denk ook eens aan de dieren. Als er zomaar tijdens alle feestdagen wordt geschoten, dan mag ik mijn huis niet meer uit omdat mijn honden doodsbang zijn… Tijdens de koffie werden de cadeautjes uitgedeeld en toen was Amélie terug wakker om haar eigen pakje ook open te maken. Tegen twaalven moesten we wel richting huis, omdat Amélie niet meer in slaap viel, maar overduidelijk wel moe was. Haar eerste Kerst liet een behoorlijke indruk na. Wij hebben alvast een gezellige avond gehad.

Maandag

Cadeau verwennerij

Kerstdag zelf zouden we bij mijn ouders vieren, samen met mijn zusjes en hun vriendjes. Om op tijd te zijn, moesten we behoorlijk vroeg opstaan voor een vrije dag en dat deed toch een beetje pijn. Het weerzien met mijn zusjes was dat meer dan waard. Er werd fondue gegeten en de ster van de dag was onze kleine meid. Ze werd ontzettend geknuffeld en vreselijk in de watten gelegd met cadeautjes. Voor het eerst deed ze zelf een pakje open. Eerst begreep ze niet goed hoe het werkte, maar mijn vader scheurde een klein stukje open en toen deed ze lekker verder. Het papier was vreselijk interessant, maar oh, wat was de inhoud van haar eerste pakje geweldig: een prentenboek van Dikkie Dik. Ze was zeker twintig minuten bezig om het te bekijken.

Na de pakjes was Amélie moe en deed zij een dutje terwijl wij nog genoten van koffie en dessert. Daarna was het tijd om naar huis te gaan. Kerstdag sloten wij af in de sofa met een goede film. Waarom ook niet?

Dinsdag

Slapen bij papa

Het bleek niet zo eenvoudig om op te staan vandaag. Zowel ik als mijn Lief waren behoorlijk lui en met de kleine meid bij ons in bed was het gewoon veel te gezellig. Uiteindelijk lukte het ons toch om in gang te schieten. We begonnen onze dag dan gewoon op z’n zondags: met pannenkoeken. Uit frustratie, omdat hij niet naar de fitness was geweest, begon mijn Lief dan maar met het leeghalen van de kelder. Hij schuurde de muren af en maakte alles klaar om te schilderen. Ik ging ’s middags met beebje even langs bij onze buurtjes in hun nieuwe huis. Ze wonen er al een maandje, maar ik was nog steeds niet langs geweest. Tijd om dat in te halen dus! Mijn Lief wou die dag de kelder nog schilderen. Voor hij dat kon doen kwam de vraag of hij niet mee wilde helpen om de piano te verhuizen bij onze buren. Dat deed hij ook. Het was al na vijf uur toen we terug thuis kwamen en schilderen zat er dus niet meer in. We bestelden iets om te eten, waarna Amélie bij papa op schoot in slaap viel. Die twee worden nog de beste vriendjes!

Woensdag

Slabbetje

Als je cadeaukaarten krijgt met Kerst dan is het de bedoeling dat je die zo snel mogelijk verzilverd. Of dat was ons idee toch. Zodra Amélie eindelijk wakker was – ze sliep gewoon uit tot negen uur en wij waren al wakker rond zevenen – trokken we naar het shoppingscenter. Ik had een cadeaubon voor schoenen gekregen, Liefje voor de doe-het-zelf-zaak. En dat laatste kwam heel goed van pas, aangezien hij zo graag de kelder wilde afwerken. Ondertussen had hij niet alleen bedacht dat de muren wit moesten, maar ook dat er een vloer in de kelder moest komen in plaats van het huidige blote beton. Naast wat bouwmateriaal en mijn schoenen, haalden we ook nog een fotoalbum waar ik die middag in begon. Ik wil graag een fotoverslag maken van het eerste jaar van Amélie. Foto’s zijn er alvast genoeg, nu heb ik ook nog een album om ze in te kleven. Het begin is alvast gemaakt!

Donderdag

Uiensoep

Mijn Lief heeft zich helemaal op het project in de kelder gestort. Deze morgen stond hij vroeg op om aan het schilderen te beginnen. De eerste laag was op woensdag gelegd, vandaag kregen de muren en het plafond de tweede laag. Door al het grijze beton in wit te schilderen is het alvast een pak lichter geworden in de kelder. Ik zal nu tenminste goed zien wat ik uit de voorraadrekken haal. ’s Middags stond er een minder fijn puntje op het programma. We gingen lang het huis van oma om te kijken of er zaken waren die wij zelf konden gebruiken. Er zal namelijk een renovatie gebeuren in het huis zodat het verhuurd kan worden. Dat is iets wat mijn schoonvader al opgestart had toen ze net in het rusthuis zat. Nu gaat hij er gewoon mee door. Het huis moet nu natuurlijk wel leeg gemaakt worden. En dat neemt nogal wat tijd in beslag. Deel één is om alles wat we zelf kunnen gebruiken, of aan iemand anders kunnen schenken, een nieuwe bestemming te schenken.

Vrijdag

Wantjes en speenkoord

Vraag me niet wat ik vandaag in mijn hoofd kreeg, maar het was alsof ik nestdrang had. Mijn Lief was gaan werken en van de tijd alleen maakte ik gebruik door een aantal dingen in huis eens grondig te poetsen: muren en plinten afwassen, kasten opruimen en herschikken, afstoffen alsook even stofzuigen en dweilen. Het moest allemaal. Amélie had een slaperig dagje, dus terwijl ze even speelde, maar vooral wanneer ze dutjes deed, werkte ik een aantal punten van mijn to-do-lijstje af. Wat een voldoening om ’s avonds in de sofa te ploffen met al dat werk dat gedaan is. En pluspuntje van de dag: mijn pakketje met spulletjes voor Amélie kwam aan vandaag. De post had serieus vertraging!

Zaterdag

Project kelder

Om vijf uur werd Amélie wakker voor een voeding. Zij viel daarna terug heerlijk in slaap, maar ik was klaarwakker. Ik besloot dan maar om nog even te liggen soezen. En dan val je terug in slaap natuurlijk, typisch. Ik werd wakker van de bel, want mijn schoonvader kwam langs om mijn Lief te helpen bij zijn kelderproject, meer bepaald met de vloer. Hij bleef de hele dag om zoveel mogelijk gedaan te krijgen. Ondertussen maakte ik een grote pan soep, macaroni gratin en werkte ik mijn achterstand in de strijk weg. Amélie verkende het huis al rondschuivend op haar buik. Ze kreeg een heleboel speelgoed van mij, maar ze haalde toch de kommen uit de kast, graaide wat bladeren van de plant en probeerde een aantal keer een stekker uit het stopcontact te halen. Tijd voor mama en papa om overal extra ogen te hebben. Haar in haar park zetten of in haar stoel werkt al niet meer. Dan gaat ze zeuren om te mogen tijgeren. Beebje is op weg op een dreumes te worden! Maar dat wil niet zeggen dat ze te groot is om bij papa in slaap te vallen…

Slapen bij papa

Zondag

Amélie en de eenhoorn

 

We doen het rustig aan de laatste dag van het jaar. Na een ontbijtje ga ik douchen en langs de traiteur om ons feestmaal voor vanavond op te halen. Ik neem even de tijd om nog wat te lezen voor ik met de stofzuiger en een dweil door de living ga. Er worden nog wat blogjes geschreven voor ik me ga klaarmaken. Vanavond zijn er vrienden op bezoek, mensen die we volgend jaar ook weer zeker in ons leven willen. Mensen die belangrijk voor ons zijn. Het wordt heerlijk genieten van lekker eten, goed gezelschap, fijne gesprekken, een kaartspel hier en daar in combinatie met goede muziek. We zetten het nieuwe jaar dus met veel goesting in. Have a happy one!

Happy 2018

(Visited 27 times, 1 visits today)

2 Replies to “Lief dagboek #18 | de laatste week”

Geef een reactie

You have to agree to the comment policy.

CommentLuv badge

%d bloggers liken dit: