Lief dagboek #14 | We vallen als vliegen

Lief dagboek #14 | We vallen als vliegen

Het was me wat deze week. De temperaturen namen een duik onder nul en dat hebben we geweten. Onze weerstand volgde namelijk. Het is alvast niet met een helder hoofd dat ik jullie op dit dagboekje trakteer.

Zondag

Eigenlijk zijn zondagen om lekker in de zetel te hangen en te luieren, maar dat zat er niet in vandaag. Mijn Lief is lid van het Comité externe relaties en dit weekend werd de vijventwintig jarige verbroedering tussen onze stad en Bailleul gevierd. Rond half elf waren we aanwezig op het stadhuis om de officiële toespraken te horen. Daarna was er een receptie en een etentje. Amélie was gewoon lekker mee gegaan en we kregen de hele dag te horen hoe braaf ze wel niet was. Trotse mama hier hoor. Na het etentje moesten we door naar de babyborrel van mijn Lief zijn nichtje. Het was heel gezellig, maar Amélie was behoorlijk moe en dus vertrokken wij rond zes uur naar huis. Badje in en heerlijk knuffelen in de zetel. De beste manier om zo’n drukke zondag af te sluiten!

Maandag

Het was moeilijk om uit bed te komen. De nacht leek nog lang te duren. Mijn lijf wilde verder slapen. Typisch voor deze tijd van het jaar. Gelukkig ging het wel goed toen ik eenmaal uit bed was. Voldoende te doen op het werk, de dag was weer goed gevuld. Kleine Amélie leek zich niet zo goed te voelen vandaag. Ze huilde nogal veel toen ik thuis was, maar gelukkig bood de draagzak opnieuw de oplossing. Dicht bij mama is toch het best! Ook tegen bedtijd had ze geen bezwaar. Ze lag tien minuten in haar bedje en was heel vlot naar dromenland vertrokken. Mama kon dus gerust nog wat lezen!

Dinsdag

Amélie speelt

Wat was dit een lastige dag voor kleine Amélie. Ze was moeilijk wakker te krijgen, had veel last van haar verkoudheid en bleek veel gehuild te hebben. Toen ik ’s middags thuis kwam om te kolven, brak mijn hart toen ik haar hoorde huilen. Gelukkig bleek het ergste ’s avonds over te zijn. Ze toverde zelfs een lach op haar gezicht. Van mijn schoonmoeder kreeg ze haar Sinterklaascadeautje en daar speelde ze de hele avond mee. Ik denk dat ons beebje nog wel een tijdje zoet is met haar nieuwe speeltje. Er is zoveel te ontdekken!

Woensdag

Bij het opstaan, bleek het niet zo goed te gaan met Amélie. Toen ik haar temperatuur nam, had ze 39,5°C. Na een belletje aan de opvang besloten we om haar thuis te laten. Mijn Lief nam een dagje verlof, zodat hij voor haar kon zorgen. Het overgrote deel van de dag sliep ze. Alsof ze weer een pasgeboren baby’tje was. Na het werk ging ik dan met haar bij de dokter langs. We hadden sowieso een attestje nodig voor de opvang en ik vond dat haar hoest echt niet goed klonk. Het vele huilen gisteren was voor mij ook al een signaal dat er meer dan een verkoudheid aan de gang was. Ik bleek gelijk te hebben. Beebje heeft een bronchitis te pakken. Dat betekent dus niet gewoon uitzieken, maar ook wat ondersteuning met medicatie.

Donderdag

Amélie speelt

Aangezien beebje nog te ziek was om naar de opvang te gaan, bleef ik ’s morgens met haar thuis. Hoewel mijn oorspronkelijke plan was om op hetzelfde uur als anders op te staan, bleek mijn bed te warm en te verleidelijk. Toen Amélie dan gegeten had, bleef ik ook nog even met haar in bed soezen. Pas tegen achten kon ik de wilskracht verzamelen om mijn bedje te verlaten. Na het ontbijt was beebje ook wakker en konden we aan de dag beginnen. Ze voelde zich duidelijk al wat beter want haar lachje was terug en ze speelde al veel meer ook. Mijn Lief loste mij af voor de namiddag. Dan ging ik werken en bleef hij bij beebje. Het was toch fijn om haar ’s avonds weer te kunnen knuffelen, maar vooral om haar lachje weer door het huis te horen schateren!

Vrijdag

Amélie leest boekje

Op het einde van de dag kan ik lekker in mijn zetel ploffen en dat spijt me niet. Met een ziek beebje was het een behoorlijk lastige week. Ondertussen is ze wel al een stuk beter. De hoest is er nog en we mogen vaak haar neusje schoonmaken, maar de koorts is weg en dat merk je aan haar. Ze speelt en lacht weer als vanouds. Vandaag ging ik ook voor de eerste keer een bestelling ophalen bij de Buurderij. Dat is een initiatief van verschillende voedingsproducenten die rechtstreeks aan de consument verkopen. Het lam en het witloof smaakten alvast super! We zijn benieuwd naar de rest.

Zaterdag

Vrieskou december

Wat een mottige dag was dit. Ik was van plan om het huis te poetsen maar kwam niet verder dan beneden alles schoon maken. Van beebje kreeg ik een schitterende verkoudheid cadeau die in alle heftigheid toesloeg. Het liefst zou ik in de zetel gehangen hebben met een dekentje over me heen. Maar ik had beloofd om foto’s te gaan maken van het huis van mijn Lief z’n oma, dus dat deed ik. Zo ziek was ik nu ook weer niet. Lief was ondertussen ook gevallen voor de verkoudheid, neus potdicht en hoofdpijn. Mooi koppel waren we! In de late namiddag werden we uitgenodigd door een bevriend koppel om eentje te gaan drinken. Op die uitnodiging gingen we graag in, om de verkoudheden even te vergeten! Maar na een uurtje had Amélie er wel genoeg van. Dus gingen we naar huis om haar in bedje te stoppen en de avond af te sluiten met een frietje en een film.

Fijne zondag!

(Visited 35 times, 1 visits today)

Geef een reactie

You have to agree to the comment policy.

CommentLuv badge

%d bloggers liken dit: