Lief dagboek #11 | terug in het werkritme

Lief dagboek #11 | terug in het werkritme

Vorige week werden jullie getrakteerd op een heleboel foto’s van onze vakantie. Deze week is het meer tekst dan foto, want we moesten echt weer in het werkritme komen en de foto’s schoten er een beetje bij in. Hoe ging dat zo de eerste week na ons verlof? Ik neem jullie graag mee in mijn dagboekje van deze week!

Zondag

Wat een mottige dag was dat! Net terug van onze reis moesten we alles klaar krijgen om de volgende dag terug te gaan werken. Maar we waren beiden nog vrij moe van de terugrit en zijn beiden ook snipverkouden.

We gingen die dag langs bij vrienden die voor onze kippen hadden gezorgd. Daarna gingen we bij de schoonouders de honden ophalen. We waren ook uitgenodigd om er ’s middags te blijven eten en dat was eigenlijk wel goed. Hoefde ik niet te koken. Amélie had geen goede avond en schreeuwde alles bij elkaar terwijl ik dertig keer opnieuw probeerde om een boodschappenlijstje te maken. Uiteindelijk bleek ze gewoon in bed te willen en eerlijk gezegd volgde ik snel. Die verkoudheid is des duivels!

Maandag

De eerste werkdag na mijn verlof zat vol genoeg. Mijn mailbox ook trouwens. Mijn lieve collega had wel de meeste zaken opgevolgd, dus het lezen van de mails viel best mee. Er stond ook een interne ISO-audit op de planning en ik probeerde een paar dingen voor mezelf op orde te zetten.

Voor ik naar huis kon, moest ik eerst nog boodschappen doen, want we hadden niet veel meer in huis. Mijn kleine meid had me duidelijk gemist, want ze huilde toen ik thuis kwam en hield niet op tot ik haar in mijn armen nam. Maar toen mocht ik haar niet meer neerleggen of het huilen begon opnieuw. Op zo’n momenten zet ik de draagzak gewoon in. Zo heb ik op z’n minst mijn handen vrij om te koken of andere taakjes af te handelen. Daarna was er echter voldoende tijd voor een uitgebreide knuffelsessie!

Dinsdag

Verkouden

Toen ik opstond, had ik het gevoel dat het snot overal zat. Wat een vreselijk vervelende verkoudheid is dit! Denk je de maandag nog dat het beter wordt, dan wordt je de volgende dag dus van die illussie verlost! Hemeltje, hoestbuien en een paar volle zakdoeken later kon ik eindelijk aan mijn ochtendroutine beginnen.

Ook op het werk waren er opstartproblemen. Liever ging ik een beetje zielig gaan liggen in mijn bed. Maar daar was geen sprake van, dus was het naarstig verder doen.

Amélie was een pak beter gezind vandaag. Dat ik nu bij haar was, was voldoende. Als ik af en toe met haar speelde en praatte dan bleef het lachje op haar gezicht. Tot mijn grote verbazing at ze zelfs een groentenpapje! We boeken vooruitgang.

Woensdag

Sommige werkdagen zou je liever doorspoelen. Vandaag was zo’n dag. De verkoudheid viert nog altijd hoogtij en ik had die nacht niet goed kunnen slapen. Ik was dan ook een ramp in het omgaan met een paar opmerkingen die ik kreeg. Als er dan nog van alles mis gaat, dan heb je het helemaal gehad. De namiddag verliep een stuk rustiger en daar was ik echt blij om.

Amélie had echter geen zin in rust. Die wilde mama hebben. Ze lag te huilen toen ik thuis kwam en hield maar op toen ik haar oppakte. Mijn Lief was ook niet goed genoeg. Koken deed ik dus met een beebje en de draagzak, anders moest ik dat gehuil blijven horen. Haar humeur verbeterde wel later op de avond, maar het was toch even ‘Halleluja’ toen ze ging slapen.

Donderdag

Deze week begint elke dag gewoon met een hoest- en snuitsessie. Lief en ik doen dat nu standaard samen. Ondertussen hebben we ook hoestsiroop in huis gehaald omdat ons lijf het niet zelf lijkt aan te kunnen. Gedurende de dag gaat het gelukkig al iets beter. Ik heb tenminste een helder hoofd om na te denken, wat afgelopen dagen soms echt een gemis was.

Amélie leek ook veel beter gezind die avond. Ze gierde het uit toen ik haar ging halen in de opvang en dat goede humeur bleef de hele avond. We speelden gezellig wat, terwijl ik snel een maaltijd in elkaar flanste. Ze vertelde hele verhalen. Tot onze verbazing at ze ook vlot wat groentenpap. Dat was ook weer een succes om te noteren.

Vrijdag

De laatste werkdag van de week en eentje van stunt- en vliegwerk, want zaterdag is het een feestdag (11 november = wapenstilstand) en dus zijn alle winkels gesloten. Gelukkig was me dat in het begin van de week ingevallen zodat ik reeds een paar voorbereidingen had getroffen. Mijn Lief ging die avond verkopen voor de actie van 11.11.11. Winkelen zonder Amélie zat er dus niet in. Mijn schoonmoeder past op de vrijdag, waardoor ik niet met openingsuren van de crèche rekening moest houden, maar natuurlijk kan je niet verwachten dat zij daar tot na zes uur bij ons thuis zit. Zodat ik weg kon op het werk, vertrok ik en stopte even bij de groenten- en fruitwinkel om daar onze wekelijkse portie fruit in te slaan. Eenmaal thuis mocht ik mijn kleine meisje knuffelen. Oma vertrok naar huis en ik was even bezig met Amélie die uiteindelijk een hazenslaapje deed. We moesten enkel de boodschappen afhalen, want ik had een bestelling geplaatst bij de supermarkt. Dat Amélie een dutje deed, was helemaal geen ramp en ik bereidde intussen de appelmoes voor. Na de boodschappen kwam mijn Lief ook thuis zodat we gezellig frietjes met biefstuk en appelmoes konden eten en onze avond samen in de zetel met een boek konden afsluiten.

Zaterdag

Er stond heel wat op de agenda van mijn Lief waardoor we al vrij vroeg wakker waren, maar bij mij was het een uitermate rustige dag. Terwijl mijn Lief een afspraak had voor een gesprek, naar een begrafenis ging en The Gentlemans Fair onveilig ging maken met een paar vrienden, deed ik het huishouden. Kleine Amélie amuseerde zich ondertussen op haar speelmat of deed een dutje. Tijdens de lunch at ze een mandarijntje en haar heerlijke lach vulde ons huisje. Eenmaal klaar met al mijn taakjes, ging ik langs bij een vriendin. Mijn Lief was weg naar The Gentlemans Fair met haar Lief. Een andere kennis die ik al een hele tijd niet meer gezien heb, was daar ook met haar kindje. Een gezellig middagje crèche spelen. We bleven uiteindelijk nog frietjes van de frituur eten voor we naar huis moesten om ons klein beebje in bed te stoppen. Voor ik mijn bed indook keek ik nog een heerlijk ‘brainloze’ komedie.

Fijne zondag allemaal!

(Visited 32 times, 1 visits today)

2 Replies to “Lief dagboek #11 | terug in het werkritme”

Geef een reactie

You have to agree to the comment policy.

CommentLuv badge

%d bloggers liken dit: