Kwam ik tegen…

Kwam ik tegen…

Ceci n’est pas un musee, c’est pour consumer!

De woorden rollen lachend uit zijn mond terwijl hij de dame die met hem mee is wat meer verteld over het gezellige cafeetje in Brussel. Zijn vrolijkheid had me al de hele treinrit vergezeld, maar nu kom ik hem tegen terwijl ik naar de deuren wandel. Zijn zwarte krullen beginnen al goed grijs te worden. Ook zijn volle baard en snor vertonen grijze haren, tekenen van de tijd die een mens inhaalt.

Gezapig vertelt hij verder terwijl ik mijn ogen laat vallen op zijn vest. Het is een sportief model. Zo eentje waarvan de mouwen een ander kleur hebben dan de rest van het vest. Ze worden met basketbaljassen vergeleken. In dit geval zijn de mouwen wit, terwijl de rest van het vest zwart is. Op de achterkant prijkt een groot logo van The Ramones. Daaronder draagt hij een korte broek in een neutraal kleur.

Pas wanneer ik verder ga, zie ik dat hij onder het vest een T-shirt van een rockgroep draagt. Zijn hele stijl doet jeugdig aan zonder dat hij een ‘veertiger-die-tiener-wil-zijn’ lijkt. Maar zijn jeugd heeft hij duidelijk niet helemaal achter zich gelaten.

image

Het tovert een glimlach op mijn gezicht. Dit is z’n man die het niet kan laten om volledig zichzelf te zijn en dat maakt hem alleen maar mooier…

(Visited 35 times, 1 visits today)

Geef een reactie

You have to agree to the comment policy.

CommentLuv badge

%d bloggers liken dit: