overwinning

Kleine overwinningen

De borstvoeding is hier niet evident en loopt zeker niet vanzelf. Toch zet ik door, omdat de moeilijkheid vooral bij mijn comfort ligt en ik overtuigt ben van de voordelen van borstvoeding. Even verduidelijken: ik heb een prima productie, Amélie is een goede drinker. Onze kleine meid groeit goed en volgt alle curves perfect. Maar wat de borstvoeding minder evident maakt, is het feit dat ik heel goed moet opletten op mijn en Amélies houding. Anders heb ik pijn tijdens of na het drinken. De borstvoeding begon al met heel pijnlijke tepelkloven en die wil ik natuurlijk liever vermijden. Daarom hangt er soms wel wat stress rond de voedingsmomenten. Zal het goed gaan? Gaat het geen pijn doen? Ik maak toch geen nieuwe kloof hè?

Ondertussen beginnen die gedachten steeds meer naar de achtergrond te verdwijnen, maar ergens blijft het toch een rol spelen. Zeker toen we afgelopen zaterdag een daguitstap op de planning hadden staan. Tot nu toe vonden de voedingsmomenten altijd thuis plaats – correctie: een keer heb ik bij vrienden borstvoeding moeten geven. Afgelopen zaterdag echter hadden mijn Lief en een vriend zich ingeschreven voor de Viking Run die plaats vond in het provinciaal domein Puyenbroeck. Dat bevriende koppel heeft ook net een kindje gekregen, zij is een week ouder dan Amélie, en dus vonden de heren het een goed idee dat wij met baby’s mee gingen.

Tijdens onze zwangerschap zagen we dat met z’n tweeën heel goed zitten. Tegen dan zijn de kindjes een maand oud, dat zal wel lukken. De realiteit is echter helemaal anders. Een baby van een maand oud is helemaal zo makkelijk niet als wij ons hadden ingebeeld. Toen ik de planning hoorde van de heren sloeg de schrik mij dan ook even om het hart. Ze hadden om tien uur afgesproken in Gent, bij het bevriende koppel om vandaar naar Puyenbroeck door te rijden. Tien uur in Gent betekent voor ons vertrekken om negen uur ‘s morgens. Als ik heel eerlijk ben dan ben ik op een doordeweekse dag nog niet eens gedouched om negen uur! Hoe gingen we dat regelen?

Kleine overwinning nummer één: om kwart na tien stonden we wel degelijk in Gent! Amélie was mij gunstig gestemd, want ze had die nacht geslapen van half twaalf tot half zes waardoor ik eigenlijk heb kunnen doorslapen. Na haar voeding om half zes ben ik nog even in bed blijven soezen om daarna in mijn kleren te springen. Rond achten moest onze kleine meid nogmaals eten en dus ontbeet mama samen met haar in de zetel (met dank aan mijn Lief die boterhammetjes smeerde). Rond negenen zat alles in onze auto en konden we vertrekken richting Gent. En zo kwamen wij op tijd aan!

Onze vrienden hadden net toneelles gegeven, mijn Lief kleedde zich om en toen bleek Amélie opnieuw honger te hebben. De mannen moesten echter een uur voor hun start aanwezig zijn, dus vormde het hongertje van onze dochter een probleem. Meteen werd er beslist om op te splitsen. De mannen zouden al vertrekken, wij zouden met de kindjes komen zodra Amélie gegeten had.

Kleine overwinning nummer twee: voeding geven aan mijn kleine meid zonder mijn voedingskussen en op een bank in plaats van in mijn makkelijke zetel. En dat was geen evidentie, want op het eerste moment panikeerde ik een beetje. Hoe ging ik dat doen? Gelukkig heeft mijn vriendin op die plaats al een paar keer voeding gegeven en met een paar tips van haar slaagde ik erin om kleine Amélie haar buikje te vullen zonder al te veel problemen.

Aangezien er nu geen tijdsdruk meer achter zat, raapten wij na de voeding al onze spullen samen om de mannen te volgen. Borstvoeding is voor mij als autorijden. Ik heb nu tweeënhalf jaar mijn rijbewijs en voel me nu pas zelfzeker genoeg om een onbekende route te rijden met een medepassagier. Dat maakt kleine overwinning nummer drie: er zat niet alleen nog een passagier bij mij, maar ook nog eens twee baby’s waar ik plotseling verantwoordelijk voor was… Ik ben niet zo’n goede chauffeur, dus ik ben al lang blij dat ik ter plaatse ben geraakt zonder ongelukken.

Op zo’n dagje weg hebben baby’s natuurlijk wel meerdere keren honger, waarmee ik ook meteen een vierde kleine overwinning behaalde: voor het eerst voeden in het openbaar, zonder borstvoedingskussen en op een stoel. De eerste keer had Amélie honger in de cafétaria waar behoorlijk wat mensen zaten, maar als mijn dochter honger heeft, dan geef ik haar gewoon eten. Bij deze lag er dus een baby aan mijn borst in een openbare ruimte en ik had er eigenlijk geen probleem mee. Het fijnste was dat ik er ook totaal geen opmerkingen over gekregen heb en de drempel nu dus genomen is om een volgende keer borstvoeding te geven in het openbaar.

Terwijl over het domein honderden mannen en vrouwen een behoorlijk zwaar hindernissenparcours hadden gelopen door de modder en trots waren op zichzelf dat ze de finish hadden gehaald, liepen ik en mijn vriendin te glunderen omdat we borstvoeding hadden gegeven in een publieke ruimte. Sportieve prestaties? Die hebben wij ook geleverd die dag. Al was het dan vooral in de vorm van baby’s eten geven en luiers verversen. Maar we hebben onze overwinningen behaald en zijn daar behoorlijk trots op.

(Visited 81 times, 1 visits today)

10 thoughts on “Kleine overwinningen

  1. En terecht! <3 Blij om te lezen dat het goed is gegaan, vooral omdat je hier toen gewoon uiteindelijk wel een borstvoedingskussen hebt kunnen gebruiken. Kleine overwinning? Volgens mij een héle grote… Fiere mama (en ikke fiere semi-tantie! 🙂 )

  2. Wat een mooie overwinningen en natuurlijk ook het feit dat de borstvoeding goed geslaagd is! Planningen zijn nu heel wat anders hé! Je bedenkt iets maar op de dag zelf kan je pas zien of het ook daadwerkelijk gaat werken. Oh en heerlijk dat de zolang geslapen heeft!

  3. Absoluut meerdere overwinningen, way to go, en wie zegt er nu iets van, borstvoeding, meestal zie ik het niet eens, omdat vele moeders een speciale doek of iets over hun kindje heen trekken. Zij die er wel last van hebben, gewoon negeren inderdaad.

    De overwinning kan ik mij helemaal voorstellen, bij mij is dat niet voorgekomen, echt in het openbaar, wel bij familie thuis, maar goed, die huizen kende ik zo goed dat dit wel goed kwam altijd.

    X
    Morgaine onlangs geplaatst…BloesemsMy Profile

  4. Zeer zeker overwinningen om trots op te zijn. Grenzen verleggen!! Goed gedaan door gewoon te gaan en je niks aan te trekken of je nu in het openbaar zit of niet.
    Waren de mannen ook tevreden over hun prestatie 🙂
    Deborah onlangs geplaatst…Pure horror…My Profile

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge