kinderdromen

Kinderdromen

Wat hadden we veel dromen als kind. Dromen over wat we later zouden worden, dromen over wie we wilden zijn, dromen over wat we zouden hebben en met wie we de gekste avonturen zouden beleven. Maar al te vaak doen we als volwassene die dromen af als onbereikbare fantasieën. Maar geldt dit eigenlijk wel voor elke kinderdroom?

Hoe vaak heb ik als kind door het slaapkamerraam van mijn ouders gehangen, terwijl ik droomde van een prins op het witte paard die me zou komen weghalen en me lief zou hebben. Een onbereikbare fantasie zou je in eerste instantie denken, omdat er nu eenmaal geen prins op het witte paard bestaat. Prinsen liggen niet voor het oprapen en enkel rijke mensen hebben een paard, laat staan een wit paard. Liefde, die is er wel te vinden in deze wereld, heel veel zelfs. Misschien is dat uiteindelijk de kern van de droom: liefde vinden. Iemand hebben om je leven en je zielenroerselen mee te delen. Dat de prins op het witte paard – zoals iemand me onlangs zo mooi zei – eigenlijk een deel van jezelf is, daar denken we niet meteen aan bij onze kinderdroom. Het is dat deel van jezelf dat in staat is om je leven in handen te nemen en het in te richten zoals het jou schikt. Het is dat deel van onszelf dat gilt: “Ik hou van mij!” wanneer we eenmaal door hebben hoe die zelfliefde nu eigenlijk werkt.

Kinderdromen zijn prachtig. Het is fijn om als volwassene even terug te keren naar die dromen, toen er nog geen grenzen stonden op de reikwijdte ervan. Wanneer ik zelf even terugkeer denk ik aan stoere prinsessen, slinkse criminelen en helden. Mijn dromen gingen over sterke vrouwen, want ik vond het stom dat alleen jongens helden zouden mogen zijn. In mijn dromen was ik schrijfster, dus werkte ik dagenlang aan mijn eigen dagboeken die, net als dat van Anne Frank, ooit zouden gepubliceerd worden. Ik was moeder in mijn dromen, soms met een lieve vader, soms alleen (sterke vrouwen jaja).

Er is echter een droom waar ik nu nog heel veel belang aan hecht en waar ik dagelijks aan werk: van mijn huis een thuis maken. Omdat er niets fijner is dan echt thuiskomen.

(Visited 70 times, 1 visits today)

1 thought on “Kinderdromen

  1. Ik ben het met 1 ding niet zo eens, en dat is dat alleen rijke mensen paarden hebben, ik heb een aantal oude klasgenoten, dames vooral, die tot op de dag van vandaag hun eigen paard bezitten en hebben, en ja daar heb ik nog contact mee, zijn ze rijk? Nee net zo arm of rijk als mijn ouders waren, gewoon gemiddeld noemen we dat dan, en dat zijn ze nog en zelfs nog single ook, want al hun inkomsten, verdiende salaris, gaat wel naar het paard toe, dat dan weer wel, hoe ze het doen doen ze het… ik denk weer een wereld apart, alleen is net die ene klas genoot met wie ik nog echt contact heb, nog altijd single, ze is een paar maanden jonger dan ik ben, dus die prinsen op het witte paard, zelfs als je zelf een paard hebt? Die zijn echt heel zeldzaam ja, hahahaha

    En je huis, jaaaaaaaaaaa daarop zeg ik ja 😀

    X

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge