in de plooi

In de plooi

Ik had mezelf beloofd om regelmatig te blijven bloggen, wat er ook zou gebeuren. De gebeurtenissen van de afgelopen maanden hebben daarbij echter roet in het eten gestrooid en langzaam aan werd het alsmaar stiller hier. Het begon mij te ontbreken aan de tijd om te bloggen. Het gevolg daarvan is dat ik eigenlijk de inspiratie ook stilaan kwijt ben geraakt. Wanneer ik besluit om dit bericht te gaan schrijven, weet ik eigenlijk niet heel goed wat ik jullie moet vertellen.

Laat ik dus maar beginnen met het geven van een update. Het laatste nieuws dat jullie kregen, was minder fijn. Ik werd door mijn vorige werkgever namelijk op de hoogte gesteld dat ik niet als eerste bij de uitslag van de examens was. Dat betekende dat ik geen contract van onbepaalde duur kon krijgen. Het einde van een ander hoofdstuk in mijn leven. De dag erna ben ik begonnen met solliciteren. Op dit moment ben ik daar nog steeds mee bezig. Het is ondertussen vrij moeilijk geworden, omdat veel bedrijven verlof hebben in deze periode. Veel antwoorden krijg ik dus niet en het is even afwachten op wat er zal komen. Ik kijk rond, maar maak me er ook niet te druk in. Half augustus komt alles terug op gang en dan zal ik wel meer mogelijkheden krijgen om op gesprek te gaan of te telefoneren. Het blijft afwachten op wat er uit de bus zal komen.

Van mijn vorige werkgever heb ik alvast feedback gekregen over mijn examen en de reden van hun beslissing. De afgelopen twee jaar dat ik daar heb gewerkt, waren er van mijn kant uit twijfels over de job, maar blijkbaar hadden zij ook punten waar het minder goed ging. Geen enkele opmerking over mijn werk zelf, trouwens. Niet in de tijd dat ik daar werkte en ook niet tijdens dat laatste feedbackgesprek. Het gesprek maakte voor mij wel een aantal punten duidelijk. Een deel ervan wist ik reeds, maar dat er dingen nieuw voor me waren, vond ik minder fijn. Er is namelijk wel een deel rekening gehouden met mijn functioneren bij de procedure en dat er nieuwe dingen boven komen, smaakt dan toch een beetje bitter. Je verwacht namelijk wel dat tijdens een samenwerking de communicatie eerlijk is, dat alle kaarten open op tafel liggen. Mijn jaren bij hen sluit ik echter niet af met een verbitterd gevoel, enkel met een paar kritische opmerkingen, maar vooral met heel veel dankbaarheid voor de kansen en alles wat ik bij hen heb mogen leren.

De tegenslagen waren zeker vertegenwoordigd in de laatste periode. Op een week tijd heb ik tweemaal een ongeval gehad met de auto. De eerste keer was ik op weg naar een sollicitatie en ben ik door het regenachtige weer geslipt. De stuurstang was afgebroken en ik kon dus nergens meer heen met mijn auto. Na getakeld te worden en overleg met de garage bleek de schade nog mee te vallen en konden we de auto de volgende dag in de avond al terug ophalen. Enkele kleine zaken moesten nog geregeld worden, maar daarvoor moesten we een afspraak maken met een bandencentrale, omdat onze garagist dat zelf niet kon. Geen probleem, dat zouden we dan nog wel regelen. Een paar dagen later eisten de vermoeidheid en de stress hun tol waardoor ik een fout maakte tegen de voorrangsregels en een andere auto mij aanreed. Net hersteld en alweer serieus gedeukt aan de neus… Onze verzekering – die takelen na een ongeval voorziet – vond het toch een vreemd geval, maar zonder verdere problemen werd ik uiteindelijk getakeld, aangezien de auto weigerde om te starten. Die dag ben ik behoorlijk diep gegaan. Het werd me allemaal teveel en voor het eerst sinds lange tijd had ik het gevoel dat het beter zou zijn om er een einde aan te maken. Hoeveel tegenslag kan een mens uiteindelijk verdragen? Dat moment heeft echter maar een half uurtje geduurd. Toen eenmaal de schade duidelijk was en ik thuis in mijn zetel zat, kwam ik terug helemaal tot mezelf. De dankbaarheid dat ik daar kon zitten, misschien met een beetje schrik, maar verder zonder kleerscheuren, overspoelde mij. Volgens mij is er toen een verandering in gang gezet, alleen ben ik er nog niet helemaal uit welke dat dan wel zal zijn…

Maar waarom ‘in de plooi’? Wel, afgelopen weekend zijn we verhuisd. Sinds zaterdag wonen we eindelijk in ons eigen huis. Met heel veel hulp van vrienden en familie zijn we daar in geslaagd. Voor het grootste deel is onze living, keuken, badkamer en slaapkamer in orde. Op de andere kamers staan er nog heel veel dozen en een aantal meubels konden niet over komen. Niet dat ons nieuwe huis zoveel kleiner is dan ons huurhuis, maar de indeling is zoveel anders dat het gewoon niet past om twee zetels hier nog kwijt te kunnen. En uiteindelijk zijn we in een ‘minimaliseren’-mood. Er is heel veel weg gegaan, omdat we er geen nood meer aan hadden en geen nut meer voor vonden. Op dit moment zit ik dit blogje te typen in mijn eigen living, met twee blije hondjes aan mijn voeten.

We moeten nog een aantal dingen in orde maken in het huurhuis voor we de sleutels inleveren (poetsen, gaatjes vullen, …) maar stilaan valt alles in de plooi. En weet je, ook al ben ik op zoek naar werk, het zit eigenlijk al in de plooi. De komende dagen zullen jullie alvast meer van mij horen!

Hoe is het jullie vergaan de afgelopen weken?

(Visited 96 times, 1 visits today)

14 thoughts on “In de plooi

  1. Wat vervelend van de ongelukken met je auto.
    En ook van je werk trouwens. Maar, daar waar deuren gesloten worden, gaan ze elders weer open! Er komt vast wat moois op je pad.
    Fijn dat je lekker in je eigen huisje kunt. Heerlijk als straks alles echt af is.
    Deborah onlangs geplaatst…Boors boekenweek… #3My Profile

    1. Dat van de deuren: zo waar! Het zal nog even duren voor alles echt af is, maar we zijn op goede weg. Al gooien de auto-ongelukken wat roet in het eten, dan zijn we maar creatief 😀

  2. Ooooh jee!! Iedereen maakt tegenslagen mee in het leven maar niet zo snel op elkaar! Zeker twee auto-ongevallen in een week tijd dat is echt wel pech hebben. En je werk er nog eens bij. Ik vind het zeer positief dat je toch weer de moed gevonden hebt om door te gaan. Veel succes met het vinden van een job en in jullie nieuwe huisje.

    1. Ik zweer dat de komende volle maan een kentering zal zijn! Bij de pakken blijven neerzitten heeft toch geen zin hè, dus kunnen we er maar het beste van maken!

    1. Financieel is het zeker wel een tegenslag, waardoor er dingen die we graag hadden willen doen, nu uitgesteld zullen worden. Maar alles komt op zijn tijd en we kunnen de klap nog vrij goed opvangen. Mensen die voorbereid zijn hè 🙂

  3. Oh Saar toch! Gelukkig geen ernstige ongevallen… gelukkig valt alles terug in plooi… geniet van jullie nieuwe huisje… de rust… het bloggen… de blije hondjes aan je voeten… geniet!

  4. Jeetje Saar, even een dikke knuf, nu ik dit zo lees, bedenk ik mij alles wat er bij mij in de afgelopen maand ‘fout’ is gegaan, een stuk minder heftig maar toch, het lijkt de energie wel te zijn van mensen als jij en ik, als ik goed lees en om mij heen kijk. Maar ook ik heb dat gevoel al zeker 2 weken heel sterk, er is een verandering op komst, maar geen idee wat, hoe of waar, wel dat het positief is! en dat heb jij dus ook….

    Vrijdag volle maan, zal het daarmee te maken hebben? Dat is mijn gedachte nu, als zij vol is, en dan daarna alles draait en keert ten goede? Voor ons allemaal? Ik weet het niet. Laten we het hopen, en ook dat minimaliseren zit in mij, teveel troepjes en decoraties om mij heen lijkt wel… tegelijk heeft bijna alles een functie, misschien zijn ze toch nu overbodig?

    Ik ben heel blij dat jij oké bent en heel! Heel fijn dat je die gedachte zelf ook heel gauw kreeg. Vanaf nu, zal alles positief keren, i’m sure.

    <3

    1. Oh, maar die maan heeft er volgens mij wel iets mee te maken. Als ik de dingen lees omtrent deze maan dan denk ik dat ik hier naartoe getrokken werd. Er zijn dingen op til, zeker wel en je bent niet de eerste die aanhaalt dat dat bij haar ook het geval is. Niets gebeurd zonder reden hè, dus ik ga er vanuit dat dit hier ook het geval is. We zien wel wat er op het pad komt, maar komende volle maan zal van mij toch wat meer aandacht krijgen!

  5. Hé lieve Saar. Het is wel goed dat het even rustig ook met solliciteren. Neem jij maar even de tijd om bij te komen van alles. Twee ongelukken. Verhuizen. Verbouwen. En niet te vergeten de nasleep van het verlies van je lieve oma. Morgen is het volle maan. Misschien een mooi moment om even wat dingen op papier te zetten en een offer te brengen? Je komt er weer bovenop. Echt waar, maar gun jezelf de ruimte en de tijd. Veel liefde voor jou, meis. ♥♥♥
    Marion onlangs geplaatst…Stroomstoring. Of zoiets.My Profile

    1. Dank je wel voor je mooie reactie, lieve Marion! Ja, volle maan, blauwe maan en dan vlak voor Lughnassad. Ik denk dat het helemaal geen slecht idee is om mij even te focussen op waar ik heen wil en om de goden te bedanken voor alle zegeningen die ik toch nog heb mogen ontvangen. Mooi idee, daar ga ik zeker wat mee doen 🙂

  6. Heel begrijpelijk dat het geen gemakkelijke periode was! Maar zoals je zelf zegt: ’t kan alleen maar weer verbeteren nu. ‘k Wens je heel veel succes bij het solliciteren en minstens evenveel plezier in jullie nieuwe huisje!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge