Ik was er ‘bij’

Vandaag herdenken we het einde van de Eerste Wereldoorlog, nu exact honderd jaar geleden. Op 11 november om 11u werd de wapenstilstand getekend. Een wapenstilstand die zo’n 21 jaar later een groot gevolg zou hebben, al zijn historici het daar ook niet over eens.

Als tiener las ik vaak historische romans en velen verhaalden over de Eerste of Tweede Wereldoorlog. Hoe verschrikkelijk de gebeurtenissen ook waren, toen beeldde ik mij in hoe het zou zijn om dat allemaal mee gemaakt te hebben. Ik zag enkel het avontuur dat het met zich mee bracht en hoe het mij uit de sleur van het dagelijks leven haalde. Mijn dagelijks leven was namelijk niet zo gelukkig en kleurrijk dat ik het niet zou willen inruilen voor een leven in een wereldoorlog. Bij mij thuis werd namelijk ‘Wereldoorlog Drie’ uitgevochten in mijn beleving.

De fascinatie voor geschiedenis en hoe deze ‘geschreven’ werd, ging zover dat ik bij elke grote gebeurtenis in het nieuws mezelf af vroeg of dit in de geschiedenisboeken zou komen. Zo keken we naar de begrafenis van paus Johannes Paulus II met wat vriendinnen en zei ik: “We zouden op het Sint-Pietersplein moeten staan nu. Dit is geschiedenis. Later kunnen we dat vertellen aan onze (klein)kinderen.” Mijn vriendinnen keken me raar aan, maar voor mij was het bijna een doelstelling in mijn leven: een gebeurtenis uit de geschiedenis meemaken om te kunnen zeggen: “Daar was ik bij!”

Op 9 september 2001 besloot ik dat ik toch niet bij zo’n gebeurtenis aanwezig zou willen zijn. Het was voldoende om op het nieuws te vernemen dat zo’n dingen gebeurden in de wereld. Het was schokkend, bracht veel verdriet en ongeloof. De wereld veranderde voorgoed sindsdien. Plots was het voor mij voldoende om te kunnen zeggen: “Ik heb het begin van een nieuw tijdperk meegemaakt. Hoe zouden ze die tijd noemen?”

(Visited 28 times, 1 visits today)

3 thoughts on “Ik was er ‘bij’

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge