Ik heb mijn plekje gevonden

Ik heb mijn plekje gevonden

Ken je dat onrustig gevoel? Alsof je iets mist. Je zit niet helemaal op de juiste plaats. Ergens wringt het en je wilt de dingen veranderen. Alleen weet je niet altijd wat er precies mist, of wringt of wat je eigenlijk wil veranderen. Het is een gevoel waar ik heel lang mee rond heb gelopen. Het begon in mijn puberteit, zoals bij iedereen. Het is heel normaal dat je met dat gevoel rondloopt dan, omdat je wereld op zijn kop wordt gezet door de hormonale ontwikkelingen en de mentale groei die je doormaakt. Het wordt tijd om jezelf te definiëren. Maar bij mij hield het niet op. Het eindigde niet met mijn puberteit. Het gevoel bleef knagen en heeft me lang achtervolgt. En vandaag besef ik echt: ik heb eindelijk mijn plekje gevonden!

Thuis

nieuwe huis living

Om te beginnen heb ik letterlijk mijn plekje gevonden in ons eigen huis. Ons huurhuisje beschouwde ik ook wel als een thuis, maar toch miste daar iets. Er was vanalles waar ik na vier jaar eigenlijk genoeg van had. Nu hebben we een huisje dat we aangepast hebben aan onze eigen wensen, waar we nog altijd veel mee kunnen doen en mogelijkheden hebben en waar ik me echt thuis voel. Geen betere plek om te wonen geloof ik. Ik ben zelfs helemaal verknocht aan de buurt waar we nu wonen!

In mijn relaties

vertrouwen

Al vrij vroeg snakte ik naar liefde. Niet zoals je van je ouders krijgt, maar liefde en erkenning van leeftijdsgenoten. Door mijn pestverleden heb ik nooit echt veel mensen rondom mij gehad die ik als vrienden kon bestempelen. Voor mij voelden relaties al vaak onecht aan toen ik rond mijn twaalfde eindelijk een paar lieve mensen rondom mij begon te krijgen. In mijn ervaring zijn pubers zo danig bezig met de groep dat het altijd uitdraaide op ‘we kiezen voor de populairste’. Mijn eigen onzekerheid hielp ook niet echt in relaties, zelfs in mijn lerarenopleiding (toen was ik 17-21) vond ik het moeilijk om mij te verbinden met mijn klasgenoten. Ik leerde samenwerken, maar echte vriendschappen groeiden vooral buiten de opleiding, via het jeugdwerk dat ik deed en eigenlijk nog meer via internetcontacten. Nu heb ik een fijne vriendengroep, een paar mensen nog van vroeger die wat verder weg wonen, een paar nieuwe mensen die in de buurt wonen en ik ben tevreden met al die fijne mensen in mijn leven!

Ik leerde mijn man kennen, deels via internet en deels via een vriendin. We kenden elkaar al via een forum, maar leerden elkaar pas echt kennen toen ik samen met een vriendin naar een opleiding ging informeren en zij met hem had afgesproken. Na die acht jaar dat we samen zijn, de twee jaar getrouwd en alle perikelen van verhuizen, verbouwen en de nodige andere problemen heb ik nu echt het gevoel dat ik thuis ben bij hem!

Op het werk

werk

Het is een hele zoektocht geweest na mijn studies om werk te vinden waar ik me op mijn plaats voelde. Mijn eerste job lang in de lijn van mijn droomjob, maar het team lag me totaal niet en het werk was niet exact waar ik heen wilde. In de sector waar ik wilde werken – sociaal-cultureel werk – zijn heel weinig beschikbare functies te vinden. Daarom besloot ik een carrièreswitch te maken en daarmee begon ook mijn zoektocht naar een job waar ik me goed in voelde. Veel jobs passeerden de revue: inputbediende, uitzendconsulente, zorgleerkracht en uiteindelijk administratief bediende. Ik begon als manusje van alles, maar groeide uiteindelijk uit tot iemand die gespecialiseerd was in overheidsopdrachten en afval. De functie lag mij ongelofelijk, maar achteraf bekeken was het bedrijf en hun manier van werken toch echt mijn ding niet. Dat ik niet mocht blijven, omdat ik maar tweede werd op het examen is achteraf bekeken dan ook niet geheel ‘jammer’. Ik ben nog steeds administratief bediende, gespecialiseerd in afvaladministratie, maar in een bedrijf waar ik me helemaal op mijn plaats voel qua missie, collega’s en sfeer!

In mijn geloof

sabats

Mijn geloof zal wel altijd een zoektocht blijven, maar ergens heb ik een thuishaven gevonden in de coven waar ik nu deel van uitmaak. Om te beginnen zocht ik eerst bevestiging over wat ik nu exact geloofde. Ik wist al vrij snel dat ik geloofde dat er iets meer was, maar ik kon me niet vinden het Christendom, en ook andere ‘bekende’ religies boden mij een pad dat niet paste. Toen ik rond mijn 16e wicca ontdekte, voelde zelfs dat niet geheel juist tot ik de beslissing nam om gewoon mijn eigen pad te lopen. Je gelooft tenslotte gewoon wat je gelooft en verder kan niemand of niets je iets opdringen. Dus ik liep mijn eigen pad en ging op zoek naar mensen met wie ik kon delen. Na een hobbelige zoektocht heb ik die mensen eindelijk gevonden. En al is het niet altijd eenvoudig om bij alles van de partij te zijn, mijn hart heeft het gevoel dat het eindelijk thuis is.

Mezelf

days of gratitude nieuwe coupe

Last but not least, ik ben thuis gekomen bij mezelf. Zo lang heb ik geworsteld met mijn eigen zelfbeeld, vond ik mezelf nooit goed genoeg en hield ik er zelfs soms destructief gedrag op na. Het laatste jaar heb ik mezelf niet alleen leren aanvaarden, maar mezelf ook leren graag zien. Dat is geen eenvoudig pad geweest. Maar als je het mij vraagt, is het wel de reden waarom alle voorgaande zaken eindelijk op hun plaats konden vallen. Zolang ik niet van mezelf hield zoals ik ben, kon ik mezelf ook niet geven wat ik nodig had op alle voorgaande gebieden. Het lijkt misschien een ‘eenvoudige’ verandering, maar het heeft zoveel meer teweeg gebracht!

(Visited 54 times, 1 visits today)

8 Replies to “Ik heb mijn plekje gevonden”

  1. Heel mooi artikel Saar! Vooral het thuiskomen bij jezelf is heerlijk en inderdaad daar valt alles mee samen. Ik ben nu erg zoekende op werkgebied en ga nu echt voor wat bij mij als persoon past en niet perse wat past bij waarvoor ik gestudeerd heb!
    Dat was eigenlijk mijn eye-opener ook voor vandaag! Fijn weekend!
    Anita onlangs geplaatst…Waar je huis woont tagMy Profile

  2. Echt super Saar, dat je zover bent gekomen, en het laatste is helemaal waar, alles wat je daarvoor schrijft, kun je ook alleen vinden als je echt oprecht van jezelf houdt en accepteert, de lichte en de duistere kantjes van jezelf en jij… ik heb je gewoon zien groeien! Prachtig!

    X
    Morgaine onlangs geplaatst…De jachthavenMy Profile

Geef een reactie

You have to agree to the comment policy.

CommentLuv badge

%d bloggers liken dit: