Hou nu maar op met vechten

Jarenlang was het leven een gevecht voor mij. Vechten tegen de dagen dat het minder goed ging, vechten tegen de gevoelens die mij overspoelden, vechten tegen de zin om er een einde aan te maken, vechten tegen het duistere, vechten tegen mijn ouders, mijn zussen en mijn klasgenoten,… Niet elk gevecht was nodig, maar ik voerde het wel. En toen … kon ik niet meer.

Door al dat vechten belandde ik jaren geleden in de burn-out waar ik nu zo bang voor ben. De gevechten die ik nu voer, voer ik vooral innerlijk, tegen mezelf. Ik mag me van mezelf niet schuldig voelen, mij niet afsluiten, mij niet slecht voelen en niet huilen. Die gevechten zijn niet altijd aanwezig, maar soms vinden de plots op de voorgrond plaats. En waar ik gisteren schreef over de ‘kracht van kwetsbaarheid’ wil ik nu ophouden met mijn grootste eis: perfect zijn.

Ik ben niet perfect, mijn blog is niet perfect en mijn werk is niet perfect. Ik heb de natuurlijk reflex om te freezen als er zich een noodsituatie voordoet. Ik moet nadenken voor ik kan handelen. Ik heb soms de ongelofelijke neiging om afleiding te zoeken als ik vast zit met mijn werk. Kleine klusjes kunnen dan bij mij uren in beslag nemen. Ik moet mezelf er telkens aan herinneren dat ik moet ophouden met denken en meer moet voelen. Ik heb moeite met het huishouden wekelijks bij te houden en ik ben nooit tevreden van mijn blog, mijn foto’s en mijn facebookpagina. Ik houd me bezig met wat mensen denken en wil dan aan die verwachtingen voldoen.

vechten

Het gevecht dat ik voer, komt voor uit de schrik dat mensen bovenstaande dingen en veel meer te weten zouden komen. Want dan zou ik dat laatste lijntje terug moeten toepassen: aan de verwachtingen van de ander voldoen.

Ik ben het zat die gevechten. Ik heb er genoeg van. Het allerliefste wil ik gewoon mijn imperfecte zelf zijn. Alleen blijkt dat niet zo simpel als ik altijd dacht dat het zou zijn. Al lucht het ongelofelijk op om deze woorden te schrijven. Ik moet het niet meer weg steken, kijk, jullie weten het al!

(Visited 105 times, 1 visits today)

11 thoughts on “Hou nu maar op met vechten

  1. Zo moedig om te schrijven dit! Mensen die hun imperfectie laten zien, die krijgen van mij alle bewondering, want iedereen is imperfect, en toch wil iedereen doen alsof alles wel perfect is. Door dit neer te schrijven toon je je kwetsbaar en niet perfect en dat vind ik juist supermooi.
    XXX Sofie
    Sofie onlangs geplaatst…RolstoelMy Profile

    1. Mensen die imperfect zijn, zijn eigenlijk de mooiste mensen. Zeker als ze oprecht hun emoties laten zien. Dat weet ik en dat is meer de persoon die ik wil zijn. Minder perfectie, meer eerlijkheid.

    1. Dat hoop ik wel, want ik denk vaak: ja, nu ben ik er, maar ‘zelfreflectie’ en ‘werken aan jezelf’ is een oneindig proces. Soms behoorlijk vermoeiend hè?

  2. Wat kan jij mooi schrijven Saar. En zoals al wordt aangegeven: moedig dat je dit aan ons laat lezen.
    Ik heb ook soms moeite met aan verwachtingen voldoen. Bijvoorbeeld “zet hem op, je kunt het wel” voordat ik een tentamen of toets maak, is een no go. Want dat denk ik van já maar wat als ik het niet kan?

    1. Bedankt voor het mooie compliment! Van zoiets ga ik echt stralen, het maakt mij dag goed!
      Verwachtingen zijn moeilijk ja. Mensen bedoelen er vaak helemaal iets anders mee, maar het komt gewoon verkeerd binnen. Alleen kunnen we moeilijk van mensen verwachten dat zij alles aanpassen aan ons. De uiteindelijke verantwoordelijkheid van onze gevoelens ligt, volgens mij, altijd bij onszelf.

    1. Ik hoop dat jij ook op een dag kan afscheid nemen van het gevecht. Want het is zoveel makkelijker om dingen toe te laten. Al is het voor mij ook nog constant nodig om alert te blijven hierover!

  3. Dit is zo herkenbaar, ik weet wat het was, ja gelukkig was, maar nog altijd kunnen er dingen ontstaan waar je dan toch ergens als een robot denkt, DEFENSE, gelukkig kan ik het vaak snel loslaten en verder gaan. Acceptatie en loslaten, zo belangrijk in welk proces dan ook!

    Heel erg moedig van jou dat je het gedeeld hebt, en hopelijk help je er heel veel mensen mee zo.

  4. Ik heb het al vaak tegen je gezegd: je bent meer dan goed zoals je bent en je hoeft je nergens voor weg te steken. Ik heb wel de indruk dat jij de laatste tijd meer en meer in balans bent met jezelf. Vele kleine veranderingen, zorgen voor een grote verandering en soms heeft een mens niet meer dan dat nodig. Je weet dat er veel mensen zijn die van je houden, zoals je bent, net omdat je zo bent. <3

    1. Ik zit ongelofelijk te glimlachen omwille van deze lieve reactie! Soms merk ik ook zelf niet dat er dingen zijn veranderd. Soms denk ik zelfs dat ik helemaal niets bereikt heb in de afgelopen jaren waar ik wel heel bewust met veranderingen omging. Dan is het wel heel fijn om te horen dat mensen toch merken dat er iets veranderd is in positieve zin!
      Dank je voor je lieve woorden!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge