Hoera, al een half jaar!

Hoera, al een half jaar!

Vandaag is Amélie precies een half jaar oud. Op de eerste dag van de lente maakte zij van mij en mijn Lief plots ouders. Het was een emotioneel moment, want we hadden langer op haar moeten wachten dan we verwacht hadden. Een leven zonder Amélie? We denken er soms nog wel eens aan terug, maar het is bijna onmogelijk om het voor te stellen. Onze lieve, kleine meid zouden we toch niet meer kunnen missen. Wat is er veel gebeurd sinds de dag dat zij in ons leven kwam!

Amélie is nu zes maanden en dat betekent …

… dat ik al zes maanden mama ben

Knuffelen

Alle clichés zijn waar: het is de meeste heftige, de mooiste en ontroerendste gebeurtenis in je leven. Wat heb ik moeten wennen aan het idee dat ik nu verantwoordelijk was voor dat kleine wezentje. Het idee dat ik mama was, drong niet zo goed tot me door. Wat er op mij af kwam, had ik ook nooit verwacht. De eerste maand was behoorlijk aanpoten en heel erg wennen. De overdonderende liefde die ik hoorde te voelen voor dat kleine meisje – volgens mezelf – was er niet helemaal.

Vandaag kan ik echter zeggen dat ik trots ben om mama te zijn. Afgelopen weekend heb ik twee uitstapjes gemaakt zonder beebje en hemeltje, wat heb ik haar gemist. Overdonderende moedergevoelens? Ja, maar dit had ik nooit verwacht. Hoeveel kan je van een klein mensje houden?

… dat ik al zes maanden borstvoeding geef

borstvoeding

Daar ben ik ontzettend trots op. We hebben al heel wat watertjes doorzwommen, Amélie en ik. Het voeden liep niet meteen van een leien dakje. Ik heb op bepaalde momenten staan huilen naar haar wiegje, omdat ze eten wilde. Ik had gezegd dat ik na drie maanden zou stoppen, omdat ik dan terug moest gaan werken. En hoewel die kolf echt mijn vriend niet is, gaat het eigenlijk best goed. Soms is het wat zoeken en sprokkelen, maar ik ben dankbaar voor elk moment dat ik mijn dochter de borst kan geven.

Tevens ben ik er ook in geslaagd om zes maanden exclusief borstvoeding te geven. Oké, dat is niet helemaal waar. Een drietal weken geleden hebben we voor het eerst groenten aangeboden. Maar Amélie hield haar lippen stijf op elkaar. Toen hebben we een week geleden nog eens aangeboden, maar het bleek toch niet zo haar smaak. Pas sinds begin deze week krijgt ze nu ook op de kinderopvang de eerste hapjes groentenpap. We zien wel hoe het verder loopt, maar in mijn ogen ben ik als fanatieke borstvoedingsmoeder best al geslaagd!

… dat Amélie al een hele ontwikkeling heeft door gemaakt

voorlezen

De eerste lachjes waren het mooiste geschenk dat we als ouders konden krijgen. We hadden nooit gedacht dat we daar zo gelukkig van zouden worden. Maar het was de eerste keer dat we eigenlijk echt ‘contact’ hadden met haar. Ondertussen brabbelt ze honderduit tegen ons na een dagje kinderdagverblijf, maar ook in het weekend. Ze weet heel goed hoe een monster te imiteren en schatert telkens wanneer ze ‘wrauw’ geroepen heeft. Ook kiekeboespelletjes vallen heel goed bij haar in de smaak. We dansen graag samen de living door en houden knuffelsessies in de zetel en in bed.

Als Amélie op haar buik ligt, houdt ze ervan om zichzelf zo hoog mogelijk op te duwen zodat ze alles kan zien. Af en toe rolt ze om en daar heeft ze heuse schik in. Tegenwoordig ligt ze nog zelden waar we haar achter lieten, of ze nu op haar buik of op haar rugje lag. Ze neemt voorwerpen van ons aan en haar speelgoed weet ze ook heel goed te herschikken. Op dit moment is de rammelaar haar favoriet, want die maakt zo’n leuk geluid als ze ermee op en neer zwaait. Maar haar echte focus ligt op zitten en staan. Ze heeft nog steeds onze hulp nodig, maar met een beetje steun zit ze flink rechtop en kijkt ze haar ogen uit. De wereld is reuze interessant. Om op haar voetjes te staan heeft ze onze hulp echter nodig. Grijp haar onder haar oksels en ze veert recht. Niets leuker dan dat. Haar lijfje ontdekken, en alles wat dat kan, is een van de redenen waarom haar lachje door het huis galmt.

Ondertussen heeft onze kleine beebje ook haar eerste twee tandjes gekregen. Al een week of twee sieren die haar mondje. We schrokken eigenlijk een beetje dat ze er al zo gauw waren.

We zijn ontzettend fier dat wij haar ouders mogen zijn en elke dag mogen genieten van haar. Zo’n kleine meid in huis zorgt ervoor dat wij de wereld ook weer door een heel andere bril gaan zien. Hem samen ontdekken, daar kijk ik echt naar uit!

(Visited 37 times, 1 visits today)

4 Replies to “Hoera, al een half jaar!”

  1. Van die groenten, ze toonde veel interesse he (het verhaal met de champignon 😉😂). Dan mag je nog zo fanatiek zijn, ontwikkeling kan en mag je niet tegenhouden om jouw doel te behalen. Dus lieve mama, dat is meer dan geslaagd!!! Trouwens jouw melk is duidelijk lekkerder dan bloemkool! 😂😂😂
    Gelukkige halfjaardag lieve, kleine schat 😍 en proficiat mama, 6 maanden fantastisch werk geleverd! Nog 831 maanden te gaan (dan ben je 100 en is het wel welletjes zeker?? 😂😂😂)

Geef een reactie

You have to agree to the comment policy.

CommentLuv badge

%d bloggers liken dit: