PERSOONLIJK | Het gaat even niet

PERSOONLIJK | Het gaat even niet

Ik vind het vreselijk, maar toch heb ik de behoefte om een bekentenis te schrijven. Eigenlijk heb ik niet zo’n heel grote zonde begaan, maar het gaat wel keihard tegen mijn principes in. Mag ik dus even jullie aandacht voor een bekentenis over iets waar ik helemaal niet trots op ben, maar waar ik mezelf echt toch weer even krediet voor zou moeten geven.

Maar waarover gaat het dan?

10801596_823210024407993_2428214279763591712_n

In oktober deed ik mee aan de Vegan Challenge. Toen schreef ik reeds dat ik het heel moeilijk vond om volledig vegan te eten, dat ik meerdere malen tegen de regels gezondigd had en dat ik mezelf het respijt gaf aangezien ik nog niet zo lang vegetariër was geworden. Eigenlijk maakte ik die beslissing pas in september, de maand waarin ik trouwde – en dus mijn vrijgezellen- en huwelijksfeest plaats vond- maar ook de maand waarin ik op huwelijksreis ging naar Ierland. Strikt genomen was ik dus geen vegetariër, integendeel, op mijn vrijgezellenfeestje, mijn huwelijksfeest en zeker tijdens mijn huwelijksreis heb ik gesmuld van de heerlijkste dierlijke lekkernijen. Maar goed, daarna zou ik wel vegetariër worden!

Dat werd dus vegan voor een maandje. Op het einde van de challenge besloot ik om a.v.a.p. te (as vegan as possible) te gaan eten. Eieren en melk laten staan was heus zo moeilijk niet, die verborgen producten deden het hem. En kaas… verdorie, wat ben ik gek op kaas!

Vegetariërs eten toch gewoon kaas?

Kaas_op_planken

Jawel, dat dacht ik ook. Ik nam geen eieren meer als ontbijt, zelden at ik nog eens een koekje (ik probeer ook een gezondere levensstijl aan te nemen) en als ik dat al eens deed dan nam ik vaak Oreo. In uiterste nood was er nog altijd fondantchocolade. Melk is nu niet meteen mijn favoriet, mijn lijf vindt soja-, amandel- en kokosmelk veel fijner. De ommekeer van mijn dieet zorgde ervoor dat ik minder krampen had, me fitter voelde en meer energie had.

Melkproducten en eieren zijn voor mij ook gewoon producten waar dierenleed uit voort komt. En eigenlijk eten vegetariërs dat niet. Anders ben je een ovo-lacto-veggie. Maar goed, cut the crap, dacht ik. Ik neem gewoon wel kaas, omdat je in stapjes moet werken. En op een dag ligt die kaas wel niet meer in mijn frigo. Geen dierenleed meer in mijn huis!

Cravings

IMG_20141215_184804

Een kippenbil, hindesteak, stoofvlees, salami, visserspotje, cote à l’os,… Om de een of andere reden heb ik sinds een paar weken zoveel zin in al deze lekkernijen. Mijn lijf lijkt te schreeuwen om een stukje vlees op mijn bord, tussen mijn brood. Wat doe je daar dan mee? De meeste vegetariërs en vegans die ik ken, zeggen: negeren die handel! Maar wat doe ik dan? Ik neem een kippenbil! Ja echt, afgelopen weekend heb ik gewoon kip gegeten.

De afgelopen maanden is me dat wel vaker overkomen. Plots wil ik een bicky burger nemen. Dan spring ik binnen in een frituur, neem een bicky burger en bij de eerste hap heb ik meteen spijt. Het wordt in mijn geheugen gegrift en iedere keer die craving naar een bicky burger opkomt, denk ik aan die hap die ik nam en neem een veggieburger (niet van bicky overigens, ik zou niet eens weten of die lekker zijn).

Maar de laatste weken lijkt elke keer ik zondig tegen mijn principes een goede keer. De kip heeft me ongelofelijk gesmaakt. Misschien ben ik gewoon een veel te goede kok? Of zou mijn lichaam toch beslissen – zoals bij mijn poging als tiener – dat ik niet gemaakt ben om vegetariër te zijn?

Ik zit met een ongelofelijk dilemma. Want ja, ik kan nu gewoon opnieuw beginnen zoals ik al een viertal keer heb gedaan, maar diep vanbinnen begin ik te twijfelen over mijn beslissing. Niet omwille van de principes waarom ik het gedaan heb, maar wel omdat de cravings stilaan de overhand lijken te nemen. En tegelijk voel ik me slecht over mezelf, omdat ik er niet in slaag om aan mijn principes vast te houden.

Misschien wilde ik alles iets te snel veranderen…

(Visited 50 times, 1 visits today)

16 Replies to “PERSOONLIJK | Het gaat even niet”

  1. Ik zou zelf ook nooit vegetariër kunnen worden, omdat ik te graag vlees lust. Dat hoeft bijlange niet alle dagen te zijn en zelfs niet veel, maar helemaal zonder, dat gaat mij een stapje te ver.
    Maar ik vind het wel belangrijk om je bewust te zijn van je eetpatroon enerzijds en van de maatschappelijke ideeën zoals dierenrechten waar je voor staat anderzijds. En om dan een middenweg te vinden die voor jou werkt. Voor ons is dat minstens een keer per week vegetarisch. Misschien kan het voor jou omgekeerd en kun je bijvoorbeeld één keer per week vlees eten? En er dan misschien ook op letten waar je je vlees koopt?
    Soit, ik vind het in elk geval niet schandalig als je af en toe vlees eet en ik vind eigenlijk zelfs niet dat dat iets afdoet aan je principes, als je net zo eerlijk zegt als jij dat je gewoon graag af en toe een stukje vlees eet…

    1. Ja, dat zou een mogelijkheid zijn. Ik ga alvast eens beginnen met als er vlees op tafel komt ook bewust voor het soort vlees te kiezen. Misschien sust dat mijn geweten al een beetje.

  2. Moeilijk! Wel een heel eerlijk artikel. Moet zeggen, mij is het ook nog steeds niet gelukt. Veganistisch word ‘m al helemaal niet voor mij.
    Als ik vlees koop, dan koop ik wel uitsluitend scharrel- of bio vlees. Voor mijn gevoel iig een stuk beter, zeker als het van de bio slager komt (want van supermarkt vlees weet je t nooit zeker)…

    1. Neen, klopt, van de supermarkt weet je’t niet. Maar ik geloof niet echt in vlees zonder dierenleed. Ik moet maar eens een boer gaan zoeken die het wat volgens mijn standaarden doet geloof ik haha! Maar vegetarisch blijft voorlopig zeker wel een streefdoel!

  3. Zelf eet ik geen vlees. Ik ben een poos vegan geweest, maar dat was om andere redenen. Wel merkte ik toen dat mijn lichaam behoefte had aan bepaalde dingen. Ik kreeg echt vreselijke zin in vis of kaas. Eerst dacht ik: Ja, dat vind jij gewoon lekker! Nou, je houdt je maar in, dame! Maar nu ik hersteld ben van mijn eetstoornis merk ik dat het niet mijn hersenen zijn. Het is echt mijn lichaam wat aangeeft dat het behoefte heeft aan zout, kaas, vis, suiker, etc. Ik luister daar naar tegenwoordig. Ik eet geen vlees, zelden vis, ik drink nooit melk. Mocht mijn lichaam echter aangeven dat het dat nodig heeft, dan zal ik het eten. Verder probeer ik zo diervriendelijk mogelijk te leven, maar ik ontzeg mezelf echt niet alles. Als ik melk drink, drink ik bio-melk. Ik koop alleen maar bio-eitjes en als het kan bij de boer. Dat soort dingen. Je hoeft echt geen perfect vegan te zijn. Ik vind het al fantastisch dat je het op deze manier probeert. Wees een beetje mild voor jezelf. Je bent echt goed bezig!

    1. Wat een ongelooflijk lief berichtje. Ik laat me ook wel wat doen door die mensen die zeggen dat het voor de dieren nooit genoeg kan zijn. Ik zal weer eens wat meer ten rade moeten gaan bij mezelf. En dan doen wat me het beste lijkop dat moment…

  4. Ik vind het al heel wat dat je het wil proberen! Ik eet wel vlees, maar doe wel mijn best om er bewust mee om te gaan. Minimaal eens per week eet ik een dag geen vlees. Maar helemaal vegetarier zou ik echt niet kunnen.

  5. Ik heb ook een (lange) tijd vegetarisch gegeten, maar op een gegeven moment merkte ik dat ik toch beter weer vlees kon gaan eten (vanwege gezondheidsredenen dus). Ik zou het mensen nu ook niet meer echt aanraden om geen vlees te eten, maar wel om biologisch of lokaal vlees te eten (kijk rond in je buurt) en ook op de rest van je eten te letten (want als je geen vlees eet maar wel elke week superveel snoep/koekjes/energiedrankjes/frisdrank/etc, schiet dat ook niet op).
    Wel koop ik enkel biologisch vlees of vlees van dieren die hier in de buurt rond (hebben) gelopen, waarvan ik dus kan zien hoe ze erbij staan 🙂 Het is niet echt duurder dan vegetarisch eten (soms zelfs goedkoper).
    En ja, wat anderen ook al hebben gezegd: alle beetjes helpen. En als je merkt dat je zin hebt in vlees/kip en je vindt het lekker, dan zal je lichaam dat waarschijnlijk ook nodig hebben? Je eet niet elke dag een hele kip dus het valt ook wel weer mee dan 😛 Al zou je, als je dat wel zou willen doen, misschien beter zelf kippen kunnen gaan houden…

    1. Ik ben persoonlijk van mening dat het niet nodig is om elke dag een hap vlees te eten en er ook nog eens wat van tussen je boterham te leggen. Daarom ben ik sowieso niet van plan om terug alles te gaan eten. Ik ben vegetariër en daar blijf ik bij, maar ik denk dat ik voor mezelf een stuk liever ga zijn als ik eens zin heb in kip of er vlees bij iemand op tafel komt en ik eet ervan mee.

      1. Nee, het is inderdaad ook niet nodig om elke dag vlees te eten 🙂 Dat deden ze in de oertijd ook niet! Lijkt me dus ook niet logisch dat het nu ineens wel nodig zou zijn dus.
        Zoals je het nu hebt bedacht klinkt het erg goed 🙂 Als je je goed voelt bij je eetpatroon en je krijgt er energie door, is dat prettig! Want het moet je natuurlijk geen stress opleveren 😉

  6. Het hoort erbij! Geloof me, al die brullende vegans komen ook van ver hoor en de meeste zijn absoluut niet meteen cold turkey gegaan. Vaak zijn het de grootste brullers, die de meeste misstappen hebben gemaakt… of nog steeds doen. Als je elke keer toegeeft aan cravings en je er daarna heel stom bij voelt, kan het ook zelf sabotage zijn… misschien helpt het als je daarover wat schrijft in je dagboek? Cravings naar bepaalde dingen, kunnen ook wijzen op tekorten… zoals craving naar vis: omega’s. Rood vlees: ijzer. Enzoverder.

    In een wereld waar voeding bij elke hoek te grijpen ligt, alles versterkt wordt met zout, kruiden en/of suikers… is het heel moeilijk cravings te weerstaan. Zoveel dingen met zout… en opeens eet je het niet meer? Of alles met suiker (ook bickey burgers) en opeens zonder? Je zou er voor minder chagrijnig om worden… afkickverschijnselen, jawel. Soms is het echt om gek te worden, ik weet het.

    En gaat het nu wat moeilijker met de feestdagen, probeer dan de moed te hernemen vanaf 2 januari. Ik ga niet beweren dat het de eerste jaren met tijd makkelijker wordt, de eerste jaren zijn net t moeilijkste vind ik (ik zit er nog steeds in 😉 ). Maar naar horen zeggen, gaat het beter met de jaren.

Geef een reactie

You have to agree to the comment policy.

CommentLuv badge

%d bloggers liken dit: