Hé, hoe is het met…

Hé, hoe is het met…

In juli verliet ik jullie om even een blogvakantie in te lassen. Er waren toen een paar dingen aan de gang en ik krijg hier en daar toch wel even de vraag: “hé, hoe is het met…” Ik geef jullie graag antwoord op al die vragen in dit blogje!

… de uitslag van Amélie

Amélie
Amélie een goede maand geleden, met uitslag
Amélie
Een stralende Amélie nu

Als ik nu foto’s terug zie van Amélie toen ze net vier maanden was, moet ik toch even slikken. Wat was die uitslag eigenlijk lelijk. Ik kan me helemaal niet meer inbeelden dat ze ooit zo onder zat. Ondertussen is Amélie helemaal van haar uitslag af. We gingen midden juli ten rade bij een dermatoloog. Blijkbaar is de beschermlaag die op je huid ligt – om deze te beschermen tegen de ‘aanvallen’ van buitenaf – bij Amélie verstoort. Dat is de reden dat zij een heel droge huid heeft. De dermatoloog schreef in eerste instantie een cortisonezalf voor die ik twee maal per dag moest aanbrengen op haar hele lijfje. Uiteindelijk mocht ik dit verminderen naar eenmaal per dag. Ondertussen hoeven we die zalf niet meer te gebruiken. Voor haar droge huid gebruik ik nu echter wel een vocht inbrengende zalf van Avène. Heel goed spul, al zeg ik het zelf, want Amélie heeft sindsdien geen uitslag meer gehad. Enkel de luieruitslag blijft op en af terugkomen. Daarvoor hebben we dan een iets straffere zalf van Avène en ook deze brengt telkens raad.

Met de uitslag van Amélie gaat het dus heel goed: volledig verdwenen!

… de borstvoeding

Vrijdag

Dat is in een woord samen te vatten: zalig! Ondertussen geef ik vijf maanden exclusief borstvoeding en ik ben heel goed op weg naar de zes maanden. Dat was een tussentijdse doelstelling die ik dus ga halen! Heerlijk vind ik dat. We hebben onze problemen wel gehad: tepelkloven, overproductie, een schimmelinfectie en ook het zoeken naar een systeem met het kolven was even een uitdaging. Maar ondertussen kan ik zeggen dat het goed loopt. De kolf is nog steeds mijn beste vriend niet, maar ik heb er niet zoveel problemen meer mee. Uiteindelijk is het een kleinigheidje om onze zalige momentjes samen te kunnen behouden.

… de combinatie met het werk

Die combinatie is een lastigere kwestie. Het is elke dag weer zoeken hoe we het beste doen wat er moet gebeuren. Soms vind ik het ronduit jammer dat ik ’s avonds niet meer tijd kan spenderen met beebje. Maar ook ik moet eten en er zijn altijd nog wel een paar klusjes die gedaan moeten worden. Ik geniet echter wel van onze verzorgingsmomentjes en de borstvoeding. En als het even kan dan lassen we gewoon een knuffelsessie in. Gelukkig krijg ik ook veel hulp van mijn schoonmama die elke dinsdag en vrijdag komt oppassen. Tussendoor doet ze dan wel eens de strijk of poetst wat. En dat zorgt ervoor dat ik in het weekend wat meer tijd heb voor beebje. Het is nog steeds zoeken naar een balans, maar we komen er wel!

de gezonde levensstijl

pasta

Ik had mezelf voor de geboorte van Amélie voorgenomen om weer wat gezonder te gaan eten. De eerste weken was dat echt niet zo simpel. Ik had zoveel zin in zoetigheid, in chips en allerlei tussendoortjes. Ik steek het op de borstvoeding dat ik zoveel honger had. Zelfs ’s nachts at ik wel eens een koekje tussendoor omdat ik honger had. Ondertussen slaag ik erin om elke avond een verse maaltijd klaar te maken, hebben we de bezoeken aan de frituur serieus gereduceerd en ook het snoepen is geminderd. Ik ben geen heilige: er gaan nog steeds dagelijks wat koekjes mijn maag binnen, maar ik eet ook minstens twee stukken fruit en veel groenten, brood en vlees of vis. Vegetarisch staat er ook nog steeds op ons menu. Evenwichtig eten is belangrijk voor ons en daar kunnen we ons redelijk aan houden. Dat is voor mij alvast een mooie verwezenlijking.

… Amélie en de hondjes

Amélie speelt

We hadden ons voorbereid op mogelijk problemen tussen de hondjes en de baby. En we hadden een plan, dachten we. Luna bleek Amélie gewoon uit de weg te gaan. Ze hield niet van haar gehuil, maar kwam na een aantal weken wel snuffelen aan beebje. Wolf bleek echter wat last te hebben met de verandering. Ook een beetje jaloezie kwam om de hoek kijken. We hebben af en toe gemerkt dat hij niet zo tuk was op beebje.

Eerst waren we daar een beetje over in paniek. Wat moesten we nu beginnen? Na een kort bezoekje van de hondentrainer met wat tips zijn we er echter veel relaxter over gaan doen. Voorzichtig maar relaxt. Wolf komt nu snuffelen aan Amélie, geeft voorzichtig een lekje en loopt met een boog om haar heen als ze op de grond ligt te spelen. Afgelopen weekend lag ze op haar speelmat. Wolf is een paar keer langs gelopen zonder zelfs naar haar om te kijken. Voorlopig vinden wij dat een goed teken. Natuurlijk blijft Amélie onder geen beding alleen met de honden. Maar het is wel fijn dat zij lekker de vrijheid heeft om alles te ontdekken, terwijl zij hun eigen ding kunnen blijven doen!

(Visited 51 times, 1 visits today)

8 Replies to “Hé, hoe is het met…”

  1. Oeh, dat is wel spannend ja, wat je vertelt over de honden. Geen idee wat dat betreft, gezien de hond waar ik mee opgegroeid ben, iets later kwam dan ikzelf, ik was al 6 maanden en dat was 8 poten op 1 buik 😉 hahahaha maar ja omdat ik er al was, was ik onderdeel van gezin, en kwam als pup, dus echt samen…

    De katten echter, kan ook spannend zijn weet ik inmiddels, van anderen dan, want bij ons, de katten, allemaal super beschermend geweest in het verleden, kwam niet aan mijn kindje, want zij zaten eerder om haar heen dan ik er kon zijn :O

    X

    1. De volgorde kan best een verschil maken. Ik denk dat eerst de baby en dan de hond wss nog makkelijker is. En bij ons zijn de honden ook een hele tijd alleen geweest. Maar we doen ons best en hebben de indruk dat dit best kan werken 😊
      Katten kunnen ook voor diezelfde onzekerheid zorgen. Ze zijn vaak nog meer onvoorspelbaar hè, maar het is wel grappig om te zien als ze dan overeen komen!

  2. Het lijkt wel een omschrijving van onze katten zo. In dat geval is Shadow jouw Luna: snuffelen, eens gaan kijken en trekt het zich meestal niet aan. Odin is zowel jaloerser (heeft dan ook plots wel wat minder aandacht, hoewel we hier alert voor zijn ), als “ik moet niets van dat kleine mensje weten” 😂 meestal loopt hij weg als ik met beebje in de zetel ga zitten en de keren dat hij naast ons komt liggen, duurt het tot Killian begint te spartelen 😉 idd, als je nu die uitslag ziet: wat was dat toen erg! Maarja, dat is geleidelijk aan gekomen en dan zie je dat zo niet he. Het was maar toen ze plots vol stond dat wij ook schrokken 😮

    1. Jullie katten zijn wel grappig 😀 en ja, die uitslag kwam geleidelijk en toen dacht ik soms: moet ik daarvoor naar de dokter lopen. Als ik het nu zo terug zie, vraag ik me af waarom ik niet eerder ging. Soit, we hebben ingegrepen en het is opgelost.

Geef een reactie

You have to agree to the comment policy.

CommentLuv badge

%d bloggers liken dit: