Een gesprek dat de ziel voedt

Een gesprek dat de ziel voedt

Ik ben geen fan van small talk. Koetjes en kalfjes zijn mijn ding niet. Wat ik werkelijk wil weten, is waar je wakker van ligt ’s nacht, wat je bezielt. Ik wil tot diep in de nacht praten over levensvraagstukken, de samenleving, je ideale wereld en de wonderen van de wereld. Het mag over buitenaards leven, sterrenstelsels ver weg of magie gaan. Wanneer ik vraag ‘hoe gaat het’, vraag ik eigenlijk ‘vertel me je zielenroerselen en fantasieën, je passies en je verwachtingen, je dromen en je angsten’. Maar vertel me niet hoe vol je agenda is.

Ik ben absoluut wel te verleiden tot een goede discussie, of wat ik liever een dialoog noem. Een diepgaand gesprek over onderwerpen waar je het niet dagelijks over hebt. Er is maar een ding dat mij bij zo’n gesprekken wel eens stoort: wanneer mijn gesprekspartner er alles aan doet om zijn of haar gelijk te krijgen.

gesprek

De waarheid is relatief

In veel gesprekken die ik voer, gaat het over de samenleving en hoe we die zouden moeten organiseren. Ik heb daar een idee over en jij vast ook. Elk spreken we vanuit onze eigen context. Ik kom uit een gezin waar mijn moeder huisvrouw was en mijn vader arbeider. Wanneer mensen vinden dat vrouwen horen te werken, steiger ik soms een beetje. Ik vind het namelijk een groot voordeel dat mijn moeder er altijd was. Evenzeer vind ik het moeilijk om de kritiek op leerkrachten te horen, of op het sociale veld. Aangezien ik zelf een diploma als leerkracht lager onderwijs heb en als sociaal werker met maatschappelijk kwetsbare groepen heb gewerkt, zijn dit voor mij heel gevoelige thema’s. Ik heb dit allemaal vanuit een heel andere bril gezien dan andere mensen.

In onze vriendenkring zitten er een aantal mensen die een eigen zaak hebben. Ze werken onder het statuut ‘zelfstandige’ en spreken dus vanuit hun perspectief. Het zijn harder werkers, mensen die ervoor gaan en vaak vinden zij dat werknemers het maar makkelijk hebben in België met alle sociale vangnetten die er bestaan.

Bovenstaande is een voorbeeld, maar er zijn vast nog meer onderwerpen te bedenken waarbij ik volgende vraag kan stellen: wie vertelt de waarheid? Heeft niet elke partij op dat moment een beetje gelijk? Ieder zijn ervaring is in dit gesprek waardevol en een onderdeel van de waarheid. Hoe kan dan een van de gesprekspartner de waarheid in pacht hebben?

Uitwisseling

Het kan ook anders, merkte ik al een paar keren. Dat zijn de gesprekken waar mijn hart van gaat jubelen, waar de dorst van mijn ziel bij gelaafd wordt. Het zijn die momenten waarbij het gesprek geen discussie meer is om het eigen gelijk te halen, maar een uitwisseling van ideeën. Heel even laat je elkaar een momentje in je ziel en je hart kijken.

Wanneer mensen zo rond tafel zitten, diep in gesprek over onderwerpen die hen nauw aan het hart liggen, is er geen ruimte meer voor je ego. Je hebt geen zin om je gelijk te halen. Het gaat vooral over begrip en verbondenheid. Waar kunnen we elkaar in het midden ontmoeten, is zelfs niet aan de orde. Ieder heeft zijn mening, ieder heeft zijn visie. En die mag er zijn. Tijdens en na zo’n gesprek kan je gewoon samen een lekker biertje drinken zomaar, als goede vrienden onder elkaar.

Zaterdag zaten we zo rond tafel, met een goed biertje erbij. “Eigenlijk,” zei een van onze gesprekspartners, “is dit de manier waarop we elkaar pas echt leren kennen.” En dat had ze ontzettend goed gezien. Tijdens deze gesprekken, op deze momenten hoor je hoe het met iemand gaat. En dat is voor mij meer waard dan small talk.

Hou jij van een stevige discussie?

(Visited 67 times, 1 visits today)

3 Replies to “Een gesprek dat de ziel voedt”

    1. Ik spreek daarom liever van een dialoog. Je kan best ideeën uitwisselen, zonder het met elkaar eens te zijn, op een opbouwende manier 🙂
      In discussies zit ik niet zo graag, omdat ik dan heel hard uit de hoek kan komen.

  1. Nee, oh nee, geen discussie aub, die tijd ben ik al zolang voorbij, pfffffffffff ik loop er eventueel van weg als iemand zijn of haar gelijk persé moet hebben, sterker nog, dan kan ik ook nog zeggen je hebt gelijk! En klaar ermee.

    Wat jij hier vertelt zo ben ik eerder nu, ik hou van dialogen waarin je elkaar voedt zonder elkaar over te halen tot iets, een ieder heeft zijn of haar waarheid, maar jouw waarheid kan de mijne ook weer voeden als ik ergens een connectie in vind of een puzzelstukje vindt waar ik eventueel mee worstel.

    In een goed gesprek kan ik dan ook rustig vragen stellen, juist over onderwerpen waar we niet zo snel over spreken, die andere werelden. Misschien heb ik een idee over iets maar het kan misschien nog anders zijn, dan zal ik je rustig vragen, hoe zie jij dit of dat, of wat heb jij ondervonden?

    Het punt is dan ook, dat wij allemaal informatie ergens vandaan halen of gewoon weten en veel dingen ook niet, maar het kan maar net zo zijn, dat jij precies die info hebt die bij mij ontbreekt of andersom. En dan leer je van elkaar of kunt uitproberen verder zoeken om dan pas te bepalen of het voor jou past of niet.

    X

Geef een reactie

You have to agree to the comment policy.

CommentLuv badge

%d bloggers liken dit: