Geluk is overrated

Geluk is overrated

Wanneer ik rond me kijk in de boekenwinkel verbaast het me niet meer dat ik de rekken vol boeken zie staan over ‘hoe het geluk te bereiken’. Ook tijdschriften zijn steeds meer gericht op gelukkig zijn en instant happiness.

Ooit was gelukkig zijn mijn streefdoel. Ik geloofde dat het leven veel beter zou zijn als ik gelukkig was. Misschien is dat nog steeds zo, alleen begin ik steeds meer te twijfelen aan het feit of ik wel gelukkig wil zijn. Geluk is zo overrated. Mensen geloven dat dit ultiem is. Alles wat we nodig hebben is een beetje geluk. Maar ik had nooit die lessen geleerd, de mooiste plekjes gevonden, ik was nooit geworden wie ik nu ben, als mij ook niet een portie ongeluk – en alles wat tussen ongeluk en geluk ligt – ten deel was gevallen.

Over geluk is al veel geschreven. Ik heb er ook al veel over gelezen, maar toch rijst bij mij nog vaak de vraag: ‘Wat is geluk eigenlijk?’ Dan heb ik twee goede vrienden om mij te helpen; Van Dale en Google.

Geluk; aangename toestand waarin men zijn wensen bevredigd ziet en vrede heeft met zichzelf en zijn omgeving
– Van Dale

Lekker droog altijd, die Van Dale. Dus vroeg ik ook nog even raad aan mijn beste vriend Google. Wat ik daar las, deed me nog eens extra nadenken aan dat streven naar geluk. Geluk is eigenlijk het tegenover gestelde van psychisch lijden. Het is duidelijk te onderscheiden van genot, want het gaat niet puur om bevrediging van een verlangen. Geluk heeft een langduriger en milder karakter dan genot. Geluk en genot kunnen door neuropsychologen tegenwoordig gemeten worden in je hersenen. Gelukt wordt gekenmerkt door stoffen als endorfinen, terwijl genot veel vluchtiger is en gekenmerkt wordt door stoffen als dopamine en adrenaline. Wanneer we dan een beetje verder kijken, blijkt geluk ook geen ‘normale’ toestand.

geluk

De mens blijkt niet gemaakt te zijn voor geluk, want we hebben dan wel onze samenleving lekker naar onze hand kunnen zetten, maar onze hersenen reageren nog vrijwel hetzelfde als wanneer we in ‘grotten woonden en vrouwen veroverden met een knuppel’. Psychisch lijden – angst, bezorgdheid, piekeren – is de manier van Moeder Natuur om ons in actie te doen schieten, om iets te veranderen aan de situatie waarin we nu zitten. Het is een overlevingsmechanisme waar onze hersenen voor geprogrammeerd zijn. Ben je dus weer aan het piekeren? Goed, je hersenen doen waar ze voor gemaakt zijn!

Dat we niet tevreden zijn met ongeluk en psychisch lijden is dus ook waar onze hersenen voor gemaakt zijn. We willen van dat lijden af en schieten in actie om iets te gaan verbeteren. In dat verbeteren kan je natuurlijk ook doordraaien waardoor je nooit iets goed genoeg vindt. Je hele leven ongelukkig doorbrengen en geen moment geluk kennen, is niet waar we met z’n allen naar streven. Uit onderzoek blijkt wel dat bepaalde materiële zaken ons geluk bevorderen: genoeg slaap, geld op de bank, zinvol werk. Daarnaast zijn er ook een aantal niet-materiële factoren die een rol spelen: vriendschap, intimiteit, keuzevrijheid, beweging, … Nog een belangrijk onderdeel om geluk te bereiken is het idee dat we grip hebben op ons leven. Dat de bovenstaande dingen te bereiken zijn, als we daar hard genoeg voor werken of genoeg ons best doen.

Al het bovenstaande bevestigt mij in mijn idee dat het leven bestaat uit ups en downs, dat we slechte momenten moeten kennen om de goede te waarderen. Nu ik steeds meer het gevoel krijg dat ik grip heb op mijn leven en minder het gevoel heb dat het leven mij overkomt, wil ik niet meer streven naar zekerheid, geluk of zaligheid. Ik wil het leven leven. Ik kijk uit naar de hoge toppen en waardeer de diepe dalen. Zo is het leven. Gedaan met de zoektocht naar geluk. Die zoektocht eindigt hier. Ik ga verder op reis, maar deze keer weet ik waar mijn thuis is. De reis heeft geen eindbestemming meer en dat heeft mij even uit het veld geslagen. Maar nu weet ik dat ik gewoon op ontdekkingstocht ga. Een ontdekkingstocht om het leven te leren kennen in al haar facetten!

(Visited 63 times, 1 visits today)

3 Replies to “Geluk is overrated”

  1. O ja, helemaal met je eens. Maar ik had geluk eigenlijk nog niet echt als een permanente staat bekeken. Meer zoals jij het omschrijft: streven naar zinvol bezig zijn en onderweg de dalen accepteren. Wel betrap ik mezelf er soms op dat ik gewoon denk: ‘En nu ben ik gelukkig’. En dan ben ik stiekem ook wat trots.

  2. Zo is het maar net, mensen die nul ongeluk hebben mee gemaakt kunnen het al helemaal niet waarderen als geluk wel om de hoek komt kijken en al ik daar ben, in mijn gelukkig status van dat moment? Dan probeer ik dat zeker wel vast te houden, maar soms? Is het mij ook overkomen dat ik echt gelukkig was en 10 minuten later een brief open maakte met slecht nieuws, nou uhm…. hahahaha

    Geluk zit in een klein hoekje, en ik zie dit dan ook puur als yin en yang, het één kan niet zonder het ander en de feng shui vertelt ook, of de yin-yang principe dus al, als het één goed gaat, is er altijd, ergens, hoe klein ook, een stukje in je leven wat minder goed gaat, zoals ‘wij’ dat dan zeggen vanuit het spirituele, het licht en het duister, het één kan niet zonder het ander.

    Wat niet wil zeggen dat het jezelf betreft overigens, als er ergens dat slechte hoekje is, dat kan ook een dierbare zijn, dat jou alles goed gaat, maar iemand is bijv. ziek…. die jij lief hebt, en dat hoort ook bij jou dan natuurlijk.

    X
    Morgaine onlangs geplaatst…Brandnetels en BramenMy Profile

Geef een reactie

You have to agree to the comment policy.

CommentLuv badge

%d bloggers liken dit: