FOUT!

Vele malen in mijn leven ben ik mensen tegen gekomen die je graag komen vertellen dat je iets fout doet. Er zijn ook mensen – nog steeds – in mijn leven die je graag nog eens extra wijzen op die fout door met jou te overlopen wat er allemaal ‘niet juist’ was. En dan heb je ook nog die belachelijke grijns die sommige mensen er achteraan moeten gooien.

Perfect

Ik ben altijd heel gevoelig geweest voor dit soort opmerkingen. De reden daarvan heb ik nog niet ontdekt, misschien ben ik altijd zo geweest, maar voor mij is het belangrijk dat ik dingen goed doe. Wanneer iemand mij op een fout wijst, voelt het vaak alsof men mij persoonlijk afwijst. Rationeel gezien weet ik eigenlijk ook dat dat niet het geval is, maar het voelt wel zo.

Dat uitte zich vroeger soms in extreem perfectionisme. Dubbel, want ik kon bepaalde zaken zelf heel perfect vinden tot ik de feedback kreeg. Dan was niets nog goed aan hetgeen ik had gemaakt en zou ik gewoon overnieuw beginnen. Dat is een van de redenen dat ik al aan tien boeken ben begonnen maar nog nooit een heb afgemaakt. Wanneer ik het begin terug lees, ben ik niet tevreden en begin ik gewoon opnieuw.

Angst

Op een bepaald moment heersteĀ er bij mij het gevoel dat ik niets goed kon doen. Altijd wel was er iemand die commentaar had, die vond dat ik het fout had gedaan, die een andere mening was toegedaan. Meer dan eens greep de angst mij naar de keel als ik een opdracht kreeg op school of mij een vraag werd gesteld waar ik voor de hele klas op moest antwoorden.

In het verleden was elk antwoord dat ik gaf voor een groep een fout antwoord, sowieso, aangezien mijn klasgenoten een hekel aan me hadden en mij voor schut zetten hun hobby was. De angst was dus niet ongegrond, maar naarmate ik ouder werd eigenlijk helemaal niet meer nodig. Toen het tijd was om ermee af te rekenen, probeerde ik om voorbij de blokkade te komen. De angst mocht er zijn, maar de blokkade niet meer.

Een aantal positieve ervaringen zorgden ervoor dat de blokkade geen gevecht meer werd en stilaan verdween zo ook de beklemmende angst, maar het ‘behoedzame gevoel’ bleef.

naamloos

Overwinning

Mij op een fout wijzen is dus voor mij een van de ergste dingen die je kan doen. Je afkeuring laten blijken, het niet met me eens zijn, niet achter een beslissing van me staan, geeft me weer dat gevoel van ‘er niet bij horen’ en ‘fout’ zijn.

Stilaan komt er echter een verandering in mijn houding. Ik maak voor mezelf uit wat ik goed vind of wat niet correct was. Wanneer ik daar dus op aangesproken wordt, kan ik ook akkoord gaan of er tegen in gaan. Voor mij is dat een kleine overwinning die ik sinds kort gemaakt heb: gedaan met anderen te laten beslissen dat wat ik doe goed of fout is. Ik maak mijn eigen keuzes en daar heb ik mijn eigen mening over!

 

(Visited 28 times, 1 visits today)

2 thoughts on “FOUT!

  1. Van de week weer “afscheid” van iemand genomen, die vond dat ik “nog maar eens goed over mijn dromen na moest denken”, zonder enige motivatie. Tuurlijk is het ‘iets’ van ons, maar wel fijn om te lezen dat er een ander is die op het zelfde moment dezelfde gevoelens bestrijd! Soms zijn het de angsten van een ander die ze op jou projecteren, jaloezie, het is dus lang niet altijd een ‘afwijzing’, toch kan het wel zo voelen. Lekker bezig, nog veel succes gewenst en bedankt voor je openheid, verfrissend!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge