Er is niets mis

Er is niets mis

Net als je denkt dat het goed met je gaat, moet er iets mis lopen. Dan eindig je als een klein hoopje ellende op de vloer van je badkamer. Of in de hoek van je slaapkamer.

Zo opende ik mijn blogje ‘zwart’ gisteren. Ik kreeg een aantal lieve reacties, een aantal over hoe vervelend het voor me moest zijn om me zo te voelen.

Toen ik het blogje in een emotionele bui tikte gisteren, was ik hoofdzakelijk kwaad op mezelf omwille van het feit dat ik me weer slecht voelde over mezelf. ‘Ga je het dan nou nooit leren?’ gilde ik binnenin tegen mezelf. ‘Het is altijd hetzelfde met jou! Kan je niet gewoon gelukkig zijn?’

Mijn Lief uitte zijn bezorgdheid, want vorige week was ik ook al een keertje in zo’n huilbui beland. Hij heeft dan het idee dat het niet goed gaat en hij wil mij het liefste gelukkig zien. Natuurlijk gaat het ook niet goed met me op zo’n moment; ik voel me gewoon rotslecht!

Maar tijdens een gesprek met een goede vriendin zei ik zelf iets wat me meteen verbijsterde:

Het is niet slecht dat ik op dat moment instort en begin te huilen. Dat is goed! Dan blijft het niet opgekropt zitten, het kan eruit en ik kan weer verder.

Ik sprak het uit zonder nadenken, even bleef ik perplex zitten over mijn eigen uitspraak en kan toen alleen maar beamen wat ik net zelf gezegd had. Huilen, je slecht voelen, daar is niets mis mee. Het is normaal en toegestaan. Misschien heb ik niet meteen een heel goede reden om op die manier te reageren – but then again wie zegt of een reden goed genoeg is – maar het is wel mijn manier om de frustraties, de pijn en de zorgen een uitweg te laten vinden uit mijn lijf.

Vooruitgang – zo zal ik het noemen. Omdat mijn slechte gevoel mijn lijf niet verliet, sprak ik een vriendin aan. Na dat gesprek ging het al een stuk beter, omdat ze  me met een aantal raadgevingen net de goede weg had gewezen. Het was een van de handvaten die ik had meegekregen in mijn therapie: praat er met iemand over! Dat deed ik en het slechte gevoel ging weg. Tegen de avond, toen ik thuis kwam en een mooi herfstboeket op tafel vond van mijn Lief, was mijn humeur stukken beter en voelde ik me weer alsof ik de wereld aan kon.

Ter vergelijking: maanden geleden zou ik met mijn probleem bij mezelf gebleven zijn. Ik zou erover gepiekerd hebben, niets gezegd hebben tegen vrienden, vervelend gedaan hebben tegen mijn Lief en pas weken later zou ik eindelijk alles kunnen loslaten. Het gevolg zou zijn dat ik mij dagen na elkaar niet goed zou voelen en het idee hebben dat ik een slecht leven heb.

Ik noteer het volgende: huilen en je slecht voelen is ok en moet vooral kunnen. Probeer minder zwaar te tillen aan kleine dingen. Laat ze niet groter worden in je hoofd dan ze al zijn. Wees ervan bewust wanneer die zwarte gedachten terug komen opzetten.

1dbe7ecb3931a634a29a0ea50b6063bf

Wat een opluchting! Laat ik nu net bezig zijn aan een cursus mindfulness waarbij het bewust zijn van je gedachten en de signalen van je lichaam centraal staat. Ik ben heel erg benieuwd hoe ik over acht weken terug kijk naar alles wat de afgelopen week is gebeurd!

(Visited 20 times, 1 visits today)

4 Replies to “Er is niets mis”

  1. Ik herken wel dingen die je vertelt. Ik voel me soms slecht omdat dat ik niet altijd gelukkig ben, terwijl ik daar toch alle redenen toe heb (dit klinkt verdacht veel als een vicieuze cirkelredenering, hé). Maar ik denk dat je gelijk hebt: het is waarschijnlijk inderdaad het beste om dat gewoon te aanvaarden, om af en toe eens te huilen en dan gewoon weer verder te gaan.

    Ik vind het alleszins heel goed dat je hier kunt schrijven hoe je daarmee omgaat en ik hoop zeker dat de cursus mindfulness jou daar nog meer bij kan helpen 🙂

Geef een reactie

You have to agree to the comment policy.

CommentLuv badge

%d bloggers liken dit: