Een verhaal over hardlopen

Een verhaal over hardlopen

Er is iets gaande in blogland op sportvlak. Niet alleen met Kayla  – of hoe de naam ook is – maar ook met hardlopen. Eerst was er een blogger die besloot om te gaan hardlopen en in mei een finish te halen. Daarna bleken plots een heleboel bloggers te hardlopen. Of ze elkaar aangestoken hebben weet ik niet, maar ze staken alvast mij aan!

Eigenlijk waren het Dagmar en Deisy die ervoor zorgden dat ik de kriebel te pakken kreeg. Een beetje onwennig haalde ik mijn oude loopschoenen uit die kast – die in verdomd goede staat waren trouwens – om een eerste rondje te gaan lopen langs de vaart waar ik regelmatig met Luna ga wandelen.

Haat-liefdeverhouding

Ik en hardlopen, het was niet altijd een grote liefde. In de middelbare school werden we verplicht om op een looppiste een aantal ronden te lopen tijdens de sportles. Mijn conditie was niets waard. Ik zat veel liever met mijn neus in boeken en op zondag ging ik wel met mijn ouders wandelen, maar sport was nooit mijn favoriete bezigheid geweest. Ik hoef er dus ook geen tekeningetjes bij te maken dat ik helemaal niet goed was in hardlopen. Voor de coopertest faalde ik grandioos en met klasse. Wanneer we rondes moesten lopen op de piste had ik in stijl het kleinste aantal. En de hel duurde zes jaar, want elk jaar begon of eindigde het schooljaar met hardlopen. Waar ik voor het zwemmen een kampioen werd in uitvluchten verzinnen om niet mee te moeten, werd ik echter wel verplicht om op de piste te gaan lopen.

Als ik heel eerlijk ben dan liep ik ook niet echt op die piste. Aan de helft van de piste stonden namelijk vrij hoge struiken en bomen. Zodra ik daarachter verdwenen was en de leerkracht mij niet meer kon zien, begon ik aan mijn wandelingen. De helft van de piste lopen was al lastig genoeg. Maar die bomen hadden ook een heleboel minder fijne gevolgen. De pesterijen gingen namelijk altijd aan die kant van de piste door, en ik was daarvan het slachtoffer. Je begrijpt dat dat mijn liefde voor het hardlopen niet deed groeien!

De meest vernederende ervaring was eigenlijk toen we in het zesde jaar van de middelbare school op het einde van zo’n verschrikkelijke les ons aantal rondes moesten zeggen. Ik noemde een getal waarvan ik dacht dat het juist was. Eigenlijk was het belachelijk laag, maar een van mijn medeleerlingen vond het nodig om te roepen dat ik absoluut niet zoveel rondes gelopen kon hebben. Zij was mij minstens vijf keer voorbij gelopen. Waardoor mijn belachelijk laag cijfer het allerbelachelijkste lage cijfer werd!

Even pauze, even vrijheid

Toch liet ik me in het hoger onderwijs nogmaals overtuigen om te gaan hardlopen. Een medestudente en goede vriendin vond haar plezier daarin, zeker tijdens de examens, omdat het voor haar de ideale manier was om te pauzeren. Zelf begon ik het toch een beetje moeilijk te hebben met die twijfelachtige conditie van mij. Toen ze me dus de audiobestanden van ‘Start to run’ met Evy doormailde, besloot ik om het ook een keer te proberen. Of het nu regende of de zon scheen, tijdens de examens ging ik hardlopen.

Met Evy is het niet goed afgelopen en met hardlopen ook niet. Ik had namelijk ongelofelijk veel last van steken in mijn zij tijdens het hardlopen. Het maakte dat ik dubbel klapte en geen moment werkelijk genoot van mijn uitje. Pas toen ik besloot om tijdens mijn hardloopsessies te wandelen in plaats van te lopen, ging het beter en kon ik genieten van het buiten zijn. Hardlopen was niets voor mij besloot ik.

De laatste poging?

Deisy en Dagmar overtuigden me met hun enthousiasme echter om het opnieuw te proberen. En warempel, waar ik het vroeger eigenlijk saai en lastig vond, vond ik het nu eigenlijk wel leuk. Ik genoot er zelfs van!

Toch ben ik na een paar sessies terug opgehouden met het lopen. Lag dat aan het lopen zelf? Ik vind het moeilijk te zeggen. Ik had alvast weer vrij veel last van de steken in mijn zij. Dat maakte het natuurlijk minder leuk. Verschillende tijdstippen maakten vaak weinig verschil. En toen ik uiteindelijk eerst last begon te krijgen van pijn in mijn darmen en later ook problemen had met mijn maag heb ik het hardlopen achterwege gelaten.

Het is niet dat ik helemaal tegen hardlopen ben of er niet van geniet, maar ik hou meer van mijn fiets en de wandelingen met Luna. Ergens associeer ik de problemen die ik heb gehad op vlak van mijn gezondheid toch met het hardlopen. En ik wil het risico niet nemen dat mijn zwakke spijsvertering nog meer van de wijs wordt gebracht. Dus ondanks mijn enthousiasme staan mijn loopschoenen terug in de kast en wandel ik terwijl Luna oefent voor haar eerste hardloopwedstrijd.

Hoe staan jullie tegenover hardlopen?

(Visited 64 times, 1 visits today)

20 Replies to “Een verhaal over hardlopen”

  1. Ik heb hardlopen altijd vreselijk gevonden, als kind al met gymnastiek, kreeg altijd pijn in mijn zij, was zo buiten adem, hoe ik het ook op ging bouwen, en dus bleek dat ik een zwemster was en ben. En dat schijnt een wereld van verschil te zijn qua long capaciteit welke bij zich echt zo ontwikkeld heeft.

    Ik wandel wel heel graag en kan ook snelwandelen best wel, 6 km per uur schijnt best een top te zijn, hahaha maar dat doe en mag ik alleen onder begeleiding bij fysio therapie ivm een voetbalknie, en van de week maakte ik ook weer een slide met 1 knie, nee geen pijn, maar dan zak ik er doorheen of ze blijven vast zitten zomaar als ik mij om wil draaien.

    X

    1. Zwemmen is inderdaad ook een fijne sport en trouwens veel beter voor spieren en gewrichten. Ook voor mensen die met bepaalde problemen kampen. Wandelen is gewoon heerlijk hè en je zweet er dan niet van, maar serieus, het is ook sport!

  2. Ik vond hardlopen lange tijd heerlijk. Toen mijn vriendinnetjes stopte door blessures, ben ik ook gestopt. Alleen vond ik het moeilijker. Ik kreeg ook vaak last van mijn darmen. Op zich geen mega probleem, want er was altijd wel een oplossing te vinden en opletten met eten hielp wel degelijk. Nu vind ik het moeilijk weer te beginnen, vanwege het gebrek aan conditie. Misschien ooit weer. Ik hoop het.
    *Ga het dan gewoon doen, Kim*. Ja, tja, je hebt gelijk.

    1. Aan conditie valt wel wat te doen hè, Kim 😉 Ik lees genoeg over mensen die nooit echt veel conditie hebben gehad en die er toch in slagen om met Evy vrij snel 5 km te lopen. Gewoon doen joh als je het leuk vindt!

  3. Toch heel knap dat je het hebt geprobeerd!
    Ik voel me ook regelmatig geinspireerd door alle blogposts over hardlopen. Het ziet er allemaal zo fit en gezond en zelfs leuk uit. Maar ik weet niet of ik het ooit ga proberen. Ik heb echt een gruwelijke hekel aan rennen en ik wandel al zoveel (en graag). Denk dat dat meer mijn ding is.
    Emily Lotus onlangs geplaatst…Life is a Song TagMy Profile

    1. Ik denk dat ik daar ook bij ga blijven. Het ziet er inderdaad leuk uit, maar ik denk dat het dat maar voor bepaalde mensen ook effectief is. Dus lekker wandelen joh, dat is evengoed bewegen en heel gezond!

  4. De coopertest, vreselijk! Daar faalde ik altijd heel erg in. Goed van je dat je het toch weer geprobeerd hebt! Ik vind hardlopen erg leuk om te doen maar ik het verleden lukte het niet door de fibromyalgie en mijn overgewicht. Toch raak ik ook heel geïnspireerd van bloggers die dit doen, met name door Merel van de Groene Meisjes! Ik wil het binnenkort weer gaan proberen en dan gewoon met hele kleine (hardloop)stapjes.

    1. Ja, Merel schrijft ook hele mooi stukjes over hardlopen. Ik volg ze vooral op haar instagram. Daar ben ik wel eens jaloers op haar leuke foto’s die ze neemt voor, tijdens of na het hardlopen! Met fibro wordt alles een serieus stuk moeilijker. Ik hoop voor jou dat het toch wat kan worden. Dagmar heeft tenslotte ook een serieuze wedstrijd gelopen ondanks haar fibro en cvs… Dus ik hoop dat het jou ook lukt!

  5. Nix mis mee, met wandelen. Misschien nog wel beter voor je gewrichten ook!!
    Zelf vind ik hardlopen sinds een paar jaar heerlijk.
    Nu ik bewuster om ga met een hoop dingen valt daar ook het bewegen onder. Dus hardlopen hebben we eens goed onder de loop genomen. Ik ging nl veel te snel, en veel te lang. Nu heb ik voor mijzelf een soort schema. Gaat prima. Als ik blessure vrij blijf gaan we dat op en uit bouwen 🙂
    Deborah onlangs geplaatst…Captain Slow….My Profile

    1. Ik vond het altijd leuk om jouw hardloopblogjes te lezen. Nu ik je reactie lees, denk ik daar plots aan terug. Je bent er al langer mee bezig dan ik de hype heb opgemerkt! Mooi idee om ook bewust met het bewegen bezig te zijn en dat te gaan aanpassen!

  6. Hardlopen is niet mijn ding. Ik heb het geprobeerd, maar werd er nooit blij van. Dansen daarentegen, heel fysiek inspannend en leuk! Ik vind hardlopen er bij anderen wel altijd leuk uitzien trouwens.

  7. Alleen al voor het feit dat je doorzet krijg je van mij een diepe buiging! Ik was altijd dol op hardlopen, tot ik gekweld werd met blessures. Zo’n 3 jaar geleden ben ik helemaal gestopt met sporten. Het afgelopen half jaar heb ik toch zeker een keer of 4 hardgelopen (waarvan 2 in een week). Ik mis het wel, het is zo fijn als ik eenmaal bezig ben. Maar de angst voor de pijn houdt me altijd tegen. Ach, dan niet. Ik fiets af en toe, ik wandel af en toe. Zolang we maar een beetje bewegen en we daar plezier in hebben das het belangrijkste
    Carlijn onlangs geplaatst…Het is oneerlijk!My Profile

  8. Ik vond hardlopen altijd enorm lastig en kon net als jij geen enkel rondje volhouden en wandelde ook achter de struiken. Vorig jaar heb ik dan start-2-run gedaan en dat is wel gelukt maar na een tijdje ben ik er mee gestopt, deels door de verhuis maar deels ook omdat ik het niet zo leuk vind, ik vind het een beetje saai om wat rondjes te rennen. Ik heb ook al gelezen dat het niet zo goed is voor je gewrichten en dat lichaam op den duur ook gewend raakt aan het lopen. Het is beter om intervaltrainingen te doen.

    1. Ik heb die dingen ook gelezen, maar ik weet niet goed wat ik ervan moet denken… Ik ga maar af op het feit dat mijn lichaam er niet echt veel zin in heeft. En dan luister ik daar maar naar 🙂

  9. Ik heb 2 jaar geleden heel veel hard gelopen. Totdat ik last van mijn knieën kreeg. Aangezien ik het toch wel mis (en 20 kg ben aangekomen sinds toen) ben ik weer begonnen. Ik begin weer met een conditie van 0 maar dat bouwt heel snel weer op. En raad eens? Ik vind het nog steeds super leuk! Ook al ben ik weer een beginnelingetje.
    Sytse | The S Files onlangs geplaatst…Een week geen televisieMy Profile

  10. Ik doe het niet graag en hoop het ooit graag te doen… maar ik vrees ervoor!
    Ik probeer het ook zoveel mogelijk te doen, maar momenteel is het zodanig druk dat het mij niet lukt… ik hoop volgende maand het iets rustiger aan te kunnen doen en wat meer te kunnen sporten… laat ons hopen!

Geef een reactie

You have to agree to the comment policy.

CommentLuv badge

%d bloggers liken dit: