Duidelijke signalen

Duidelijke signalen

Ik zit helemaal in een lenteflow. Ik heb zin om dingen te ondernemen, dingen te doen en neem daarbij soms teveel hooi op mijn vork. Grenzen respecteren als ik vol zit met plannen is niet zo eenvoudig voor mij. Maar mijn lichaam weet mij dan heel duidelijk op het matje te roepen. Gelukkig heb ik in de loop van de jaren ook leren luisteren naar die signalen.

De week begon niet al te vrolijk. Maandagochtend voelde ik me vrij misselijk. Mijn maag raakt wel eens overstuur als ik in een stressvolle periode zit, maar deze keer ging het niet om stress. ’s Avonds was er een hoop gerommel in mijn buik en de volgende dag kwam daar een vervolg op. Dinsdagavond is er Franse les, waar ik vol goede moed heen ging, maar ik moest tijdens de pauze toch toegeven aan de hevige pijnen in mijn buik. Thuis deed ik toch de moeite om nog iets te eten, maar daarna ging ik in de zetel liggen om mijn boek te lezen. Mijn lichaam begon me duidelijk te maken dat het zo niet verder kon.

Woensdag was het een vrij drukke dag op het werk. In de voormiddag had ik perikelen met een dossier dat ik in orde probeerde te brengen. De rest van de dag had ik een vergadering en toen ik en mijn collega na deze vergadering samen aan ons bureau gingen zitten waren we het er alle twee over eens: van zo’n dagen ben je blij dat ze voorbij zijn. Remedie: een yoga- en meditatiesessie om dan een avondje in de zetel door te brengen met een goed boek.

Mijn lichaam is heel gevoelig aan grote drukte, zoiets heeft bij mij meteen gevolgen. De signalen die mijn lichaam gaf, waren signalen dat ik dicht bij mijn grens aan zit. De maand januari was een maand vol afspraken, maar ook van etentjes en dus werd er teveel en misschien ook – voor mij – iets te ongezond gegeten. De afgelopen weken stond ik ook echt op scherp omdat de lente in mijn bloed zit. Ik wil dingen ondernemen, dingen doen en de afspraken met vrienden liepen toch makkelijk uit tot na spokenuur. Ook op het werk was er de nodige druk. Dat komt met zijn momenten, maar stilaan zat de beslissing over mijn contract van onbepaalde duur eraan te komen en hoe je het ook draait of keert, dat brengt een bepaalde druk met zich mee.

rust nemen

Zodra ik deze signalen opmerk, zit er maar een ding op: voldoende rust nemen. Misschien zijn er mensen die zullen denken: oh, Saar, je bent echt veel te ver gegaan! Begrijpelijk, maar lieverds, ik ben net tot aan de grens gegaan en ben meteen bewust geworden van het gevaar. Ik ben al druk in de weer sinds de feestdagen. Dat ik niet eerder de grens bereikte, is omdat ik dagelijks minstens een kwartier de tijd neem om te mediteren.

Die meditaties doe ik ’s avonds voor ik aan mijn ‘avond’ begin, wanneer alle drukte voorbij is en alle taken zijn afgerond. Ik verlang naar die momenten, net zoals ik altijd naar mijn douche verlang. Het is een moment voor mij, om tot rust te komen, de drukte en spanningen van mij af te laten glijden en weer tot mezelf te komen. Het wordt rustiger in mijn hoofd, er komt plaats voor verhalen en reizen die in dankzij de boeken die ik lees onderneem. Misschien wil ik ook deze meditatiemomenten ook een yogasessie koppelen, een korte waarbij ik een aantal houdingen doe om mijn spieren te los te maken en de spanningen helemaal uit mijn lijf te krijgen. Een ding is zeker, mediteren werkt voor mij en dat is een fijn gevoel.

Nu mijn lichaam mij duidelijk vertelde dat rust hard nodig is, luister ik. Ik maak de avonden rustiger en probeer ruimte te maken voor wat ik graag doe, voor ontspanning. Belangrijker is nog dat ik me afgelopen week realiseerde dat ik helemaal niets meer hoef te veranderen aan mezelf. Dat de groei nu even op pauze mag komen, dat ik niet moet groeien om het groeien, maar omdat de dingen nu eenmaal zo lopen. Het haalt druk van mijn schouders en geeft me ademruimte.

Ondernemen is leuk, plannen de tijd geven om te rijpen ook. De aarde is nog niet geheel wakker, niet alle bloemen ontkiemen reeds en bloeien al. Mijn vele plannen mogen ook nog even de tijd nemen om in de aarde hun moment af te wachten.

Hoe herken jij dat de grens is bereikt? Wat doe je dan voor jezelf?

(Visited 78 times, 1 visits today)

5 Replies to “Duidelijke signalen”

  1. Poeh Saar, dat is best een lastige vraag, er zijn best vele verschillende soorten grenzen natuurlijk, soms kun je er iets mee, en soms ook niet. Bij mij gaat het meestal om de energie in mijn fysieke zijn, en als die grens is bereikt, pak ik mijn rust, mits mogelijk, want het is lastiger als je onderweg bent natuurlijk, maar dan houd ik mij voor dat ik straks weer thuis ben en kan ontspannen, dat kan met muziek zijn, een boek, haakwerk nu, of gewoon even de tv aan en liggen op de bank, of als het al avond is, na 9 uur, lekker naar mijn bed gaan met een boek.

    X

  2. Bij de grens komen betekent voor mij slecht slapen en huilbuien. Om er terug boven op te komen besloot ik volgende week een extra dag vrij te nemen en deze dagen ook echt te rusten. Verder helpt bij mij en stevige warme douche om als weg te spoelen. Hier maak ik dan ook echt tijd voor als ik thuis kom 🙂

Geef een reactie

You have to agree to the comment policy.

CommentLuv badge

%d bloggers liken dit: