De reis en de bestemming

De reis en de bestemming

Dit weekend had ik weer zo’n moment waarbij diepzinnige levensvragen mijn pad kruisten en mij zelfs afhielden van genieten van het moment. De aanleiding was mijn werk, waarvan ik het mij in mijn hoofd had gehaald dat ik het mogelijks zou kunnen verliezen. Daar was geen specifieke aanleiding toe, maar wanneer je een contract van bepaalde duur hebt, speelt het toch altijd door je hoofd.

Emotionele roalercoaster

Vrijdag ging ik door een emotionele roalercoaster en eigenlijk was dat de aanleiding van mijn ‘crisis’. Vol stress en vermoeid kwam ik thuis met het idee in mijn hoofd dat ik mogelijks de vaste aanstelling niet zou halen. Dat idee bleef zo in mijn hoofd malen en vrat zoveel energie dat ik gewoonweg in de zetel in slaap viel. De volgende dag begon stilaan in mijn hoofd te dagen dat ik buiten deze job nog zoveel meer kan, waardoor ik al mijn opties begon te overlopen. En zo ontstond de vraag: wat wil ik eigenlijk in mijn leven? Waar haal ik nu werkelijk een meerwaarde uit?

Wilde draaikolk

Plotseling wilde ik de vage plannen die ik al een tijdje heb rond mijn toekomst allemaal concreet zien worden. Ik zou me gaan wagen aan grootse schema’s en ontwerpen, maar alles bleef weer in mijn hoofd hangen. Ideeën zijn er zeker, kansen ook genoeg, maar waar begin je dan? Uiteindelijk ging het voor mij niet om beginnen, maar om de meerwaarde die ik nog steeds niet gevonden had. Wat was die meerwaarde waar ik naar zocht?

Mijn dagelijkse meditaties werden een ware marteling, omdat mijn gedachten overal rondwaarden en geen samenhangend geheel vormden. Moeilijker was het nog om die gedachten gewoon te observeren. Het was net een ongelofelijke draaikolk van allerlei samenraapsels. Hoe meer ik probeerde om eens een duidelijk beeld te krijgen en een beslissing te nemen, hoe meer mijn gedachten hun eigen gang leken te gaan. Het leek wel tevergeefs.

De echte meerwaarde

En toen stond ik deze morgen mijn keuken te dweilen. Raar maar waar, wanneer ik poets, lijk ik niet alleen fysiek mijn huis te poetsen, maar ook mijn hoofd krijgt een geweldige poetsbeurt. Alle spinnenwebben die er hingen, verdwijnen plots en voor ik het weet krijg ik zo’n ingeving. Een verlicht moment. Dat gebeurde dus ook deze morgen. Terwijl ik de vloer van mijn keuken bewerkte, paste ik de technieken van mindfulness toe. Het sloeg in als een bom: mijn meerwaarde.

Het gaat nooit om wat ik doe, wat ik denk of wat ik bereik. Bij mij gaat het altijd om de intensiteit van de ervaring. Het doorleven van alles wat op me afkomt. Dat is de reden dat ik mijn periodes van malaise zo kan omarmen. Dat is de reden waarom ik geniet van bittere kou en extreme hitte. Daarom ben ik gek op de tegenstellingen die ik diep in mezelf draag. Ik heb geleerd om de intensiteit van ervaringen als meerwaarde van mijn leven te zien. Voor mij zal het dus nooit uitmaken welk werk ik doe of wat ik precies bereik (al hou ik er natuurlijk ook van om doelen te bereiken), maar de weg er naartoe, dat is de echte meerwaarde van het leven.

Waar maakte ik me ook alweer druk om?

its-not-the-destination-but-the-journey2

(Visited 70 times, 1 visits today)

4 Replies to “De reis en de bestemming”

  1. Hier gaat het terug om balans vinden in jezelf. Je bent nu eenmaal iemand die zich bezighoudt met het existentiele, ook al verlies je op dat moment het genieten van het nu. Stel dat je ‘altijd’ zou in het nu kunnen leven. Zou je dan jezelf de mogelijkheid kunnen gunnen om erachter te komen wat voor jou die meerwaarde is in jouw leven?

    1. Het gaat me niet om genieten van het ‘nu’ want ‘nu’ is ook niet altijd geweldig. Het gaat me om het middelpunt van rust te vinden in een storm. Daar is ‘nu’ wel handig voor.
      Maar het gaat mij bij alles vooral om de reis, niet om de bestemming. En dat is de meerwaarde: ik ben niet verloren gelopen, gewoon op weg!

Laat een reactie achter op Saar Reactie annuleren

You have to agree to the comment policy.

CommentLuv badge

%d bloggers liken dit: