De kracht van ‘kwetsbaarheid’

Zodra ik de lyrics van ‘Jolène’ begreep, begon ik mij af te vragen wat Dolly Parton bezielde dat ze open en eerlijk aan Jolène vertelt hoeveel haar man voor haar betekent. Zou ze niet beter doen alsof Jolène haar niets deed, alsof ze haar man voor zichzelf kon houden zonder op haar knieën te vallen voor Jolène. Maar toen ik onlangs het nummer terug hoorde op de radio begreep ik dat die kwetsbaarheid een gok was. Een goed ingeschatte gok, want Jolène moet toch echt een vreselijke bitch zijn als ze die man alsnog afneemt, en als ze dat is, dan had ze het toch gedaan.

Ik heb altijd geleerd dat je sterk moet zijn. Sterk zijn doe je door geen emoties te tonen, je boven de situatie te stellen en onverschilligheid te veinzen. Je vertelt zeker niet hoe je je voelt. Je laat niemand weten wanneer je verdrietig bent, of het moeilijk hebt. Problemen los je toch gewoon zelf op?

Sterk is nog zo krachtig niet

Dat idee van sterk zijn, heeft mij in een destructief patroon doen rollen. Een waar ik een burn-out kreeg, bijna een eetstoornis ontwikkelde en mijn emoties niet kon voelen, laat staan herkennen.

kwetsbaarheid is kracht

Niemand vertelde mij ooit dat het uiten van je emoties eigenlijk sterkte is. Dat vertellen wat er binnen in je omgaat, ongelofelijk veel moed vraagt en dat kwetsbaarheid uiteindelijk dus gelijk is aan kracht.

Voelen van emoties kwam wel terug in mijn therapie, maar ik wist niet hoe dat moest. Ik had mezelf afgeleerd om emoties te voelen. Uiteindelijk uitte zich dat in allerlei psychosomatische klachten. Het was dus een vreemde gewaarwording toen iemand mij voor het eerst vertelde dat je emoties in je lichaam kan voelen. Hoezo? Is dat niet het moment dat er iets mis gaat? Is dat niet pas als je de emoties genegeerd hebt?

Spanning in je schouders kan duiden op stress, de krop in je keel op verdriet, verkramping van al je spieren op woede en dat moment waarop je uiteen lijkt te spatten kan duiden op geluk. In eerste instantie leerde ik dat allemaal voor ik begon met mijn gevoelens te uiten.

De afgelopen jaren leek ik wel een overlopende emmer, maar elke keer als ik mijn verhaal deed, waarom ik zo makkelijk huilde, leken mensen daar alleen maar beter mee om te kunnen gaan. Ik gaf hen aanwijzingen over hoe ik graag had dat ze ermee omgingen. Ik stelde me kwetsbaar op door te zeggen hoe moeilijk het soms is om er zelf mee om te gaan. En eigenlijk was dat het sterkste wat ik in al die jaren heb gedaan.

Toen ik Dolly Parton opnieuw hoorde, kon ik alleen maar meeleven met haar en haar bewonderen voor de openheid waarmee ze Jolène vertelt hoe het nu eigenlijk zit!

Kwetsbaarheid is kracht

Onlangs kwam ik op Twitter een passage uit het boek van Brene Brown tegen met als titel ‘de kracht van kwetsbaarheid’ tegen. Door de recente gebeurtenissen in mijn professionele en persoonlijke leven was ik benieuwd naar deze vrouw. Brene Brown moedigt mensen aan om zichzelf kwetsbaar op te stellen en de schijn van perfectie op te geven. Een van haar TED-talks kan je hieronder bekijken. Ze heeft mij ondertussen enorm geïnspireerd. Tijdens het kijken van deze TED-talk heb ik zitten huilen en lachen. Tranen van verdriet en van vreugde, want god, wat was dit herkenbaar. Het raakte mij tot in het diepste van mijn ziel. Kijk zelf maar!

Laat niemand je ooit vertellen…

Ik huil bij het lezen van een boek. De tranen stromen over mijn wangen bij een schitterende serie, een mooi of ontroerend einde van een film en zelfs muziek kan mij zo raken dat ik ervan begin te huilen. Het mooiste moment is wanneer ik een nummer zing en de tranen stilletjes over mijn wangen glijden.

Soms wordt ermee gelachen. Soms krijg ik daar commentaar op. Gedurende mijn hele leven heb ik geprobeerd om dit soort dingen weg te steken, maar dat heeft geen zin. Het komt toch terug. Het blijft komen en dus ben ik nu trots op die kwetsbaarheid. Ik heb een groot hart dat niet meer weg hoeft gestopt te worden achter een grote mond!

kwestbaar zoeey deschanel

(Visited 250 times, 1 visits today)

13 thoughts on “De kracht van ‘kwetsbaarheid’

    1. Dat is volgens mij ook een van de moeilijkste lessen die ik heb moeten leren. Als het komt, dan komt het. En als mensen er niet tegen kunnen, tja, jammer maar dat kan ik niet veranderen. Het lastigste is nu dat mijn ogen zo gaan prikken en dat iedere keer moeten snuiten gewoon vervelend is…

  1. Ik ben het helemaal met je eens. De sterkste mensen die ik ken zijn ook mensen die open en eerlijk over hun gevoelens zijn. En eerlijk is eerlijk; ik vind dat zelf erg moeilijk. Ik leer het wel steeds beter, maar van nature ben ik een binnenvetter. En ook bij mij slaat het dan op mijn lichaam. Ik weet er helaas alles van.
    Regina onlangs geplaatst…Een hysterisch momentjeMy Profile

    1. Het is echt een huzarenstukje om je gevoelens op een goede manier te uiten zonder jezelf erin te laten meeslepen. Ik vind het zelf ook nog altijd enorm moeilijk! Het lijkt me echter een stuk eenvoudiger als je open over datgene kan spreken wat je bezig houdt.

  2. Mooi logje. En herkenbaar in die zin dat ik eigenlijk altijd eerlijk ben. Ook als dat anderen verdriet kan doen. Maar de intentie is altijd goed, maar trouw aan jezelf zijn, jezelf kwetsbaar op durven stellen is erg belangrijk voor mij.

  3. Ontzettend herkenbaar, kwetsbaar opstellen duidde voor mij voorheen op zwakte. Zelf oplossen en het niet te durven laten zien was mijn manier om ermee om te gaan. Ook door een burn-out en het wel naar mijzelf moeten gaan kijken ben ik in gaan zien dat het krachtig is. Huilen tijdens een film, je emoties laten zien aan een ander en erover praten lucht op. Ik ga de Ted talk nog kijken, thnx voor dit mooie artikel Saar!

  4. Wat een mooie blogpost heb je weer geschreven. Ik heb deze TED talk van Brene Brown eerder gezien en het raakte mij ook heel diep van binnen. Het bijbehorende boek wil ik nog graag een keer lezen. Die laatste tekst van Zooey Deschanel is ook prachtig en helemaal waar!
    Xaviera onlangs geplaatst…Meditation ExperienceMy Profile

    1. Ik vind Zooey geweldig! Enfin, haar vertolking in ‘New Girl’ alvast 😀 En daar paste deze quote zo erg bij. Het grappige is dat haar zus een compleet tegenover gestelde rol speelt in Bones (daar doet Emily de vertolking van Dr. Brennan). Vrienden durven mij wel eens vergelijken met Bones, maar ik ben toch liever meer zoals Jess.

      Dat is dus ook de link met de quote haha!
      Saar onlangs geplaatst…Hou nu maar op met vechtenMy Profile

  5. Je kwetsbaar opstellen is ook het meest moeilijke wat er is. Maar oh zo belangrijk heb ik gelukkig al geleerd. Echter, hangt het wel van de persoon in kwestie af bij wie ik mijn kwetsbare kant laat zien en uit. Dat doe ik niet bij iedereen. Alleen bij hen bij wie ik mij echt thuis voel, mijn dierbaren.

    1. Bij geliefden heb ik het ook nog moeilijk om dat te doen, maar volgens mij is de ware kracht van kwetsbaarheid dat je ook aan andere mensen – of je ze nu graag hebt of niet – laat zien dat je niet perfect bent. Zo ontneem je je ‘vijanden’ uiteindelijk alle wapens: wat je fouten zijn, dat weet de wereld toch al en al de rest is gelogen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge