Days of Gratitude | stilaan sluipt de routine erin

Days of Gratitude | stilaan sluipt de routine erin

Zo zit er alweer een week op en is het tijd voor een nieuw weekoverzicht!

Zondag

ontbijt

Zondagen begin je met een heerlijk en goed ontbijt. Of dat dachten wij tenminste. Zeker als er een ontbijt georganiseerd wordt door een wijkcomité. Het was een heel lekker en heel gezellig ontbijt, maar in ontbijtkoeken zit natuurlijk melk…

Na het ontbijt ging mijn Lief nog even een wandeling doen van dertig kilometer voor zijn training. Ik waagde me aan een aantal huishoudelijke taken, wat quality time met Amélie en het lezen van een boek. Rond zes uur was het echter gedaan met de rust. Onze kleine meid had een huilbui en raakte moeilijk in slaap. Eerst vond ze haar plekje op papa’s borst, maar later die avond begon een heel paniekerig en pijnlijk gekrijs. En toen viel onze euro dat ik iets met melk in gegeten had. Ons kleine meisje had weer krampen en krijste het hele huis bijeen. Uiteindelijk kon ik haar pijn stillen, haar troosten en in slaap wiegen. Maar ’s nachts begon de ellende opnieuw toen ze wakker werd. Voor de veiligheid gaven we een flesje melk en kolfde ik af. Ik kon mezelf wel voor de kop slaan voor mijn onoplettendheid, want zo gingen een aantal kostbare milliliters melk door de gootsteen. Niet meer geschikt voor consumptie…

Maandag

bij de dokter

Lief had een vrije dag, Amélie lag nog vredig te slapen (gelukkig!) en dus had ik plots een ochtend met een zee van tijd. Daar maakte ik gebruik van door eens met Luna te gaan wandelen. Een heerlijke manier om je ochtend te beginnen! Gelukkig bleek ook het slaaptekort wel mee te vallen en zat ik niet al geeuwend en gapend op mijn werkplek.

In de voormiddag kreeg ik plots een berichtje van mijn Lief met een foto van Amélie. Haar uitslag was veel erger geworden en hij vroeg wat hij daaraan moest doen. Ik besloot om toch maar weer eens langs de huisarts te gaan. Zij verwees mij meteen door naar een dermatoloog waar ik de volgende dag al een afspraak bij had.

Dinsdag

mooie bomen

In de voormiddag had ik een afspraak bij de dermatoloog. Ook hij vond dat het een extreme vorm van uitslag was. Ik kreeg een zalf voorgeschreven en een afspraak voor volgende week. Dan moet ik terug om kijken hoe de uitslag evolueert. Hopelijk heeft het effect, want ons kleintje ziet er wel van af.

’s Middags moest ik weer gewoon werken, maar man, wat was ik moe! Ik had ’s avonds zelfs niet veel fut om nog iets te doen. Gelukkig stond er spaghetti op het menu. Lekker makkelijk! Ik ga het nog leren om ’s avonds voedzame en makkelijke dingen klaar te maken. Uitgebreid koken is nu echt iets voor de weekends.

Woensdag

in de draagzak

Er valt over vandaag niet veel spannends te vertellen. Het was een gewone werkdag. Ik begon te beseffen dat ik veel meer moet loslaten en minder moet willen dat alles anders is. En daar slaagde ik ’s avonds ook in. Amélie had een lastige avond. Ze huilde als ze alleen in de box of in haar wipper moest zitten, maar kalmeerde meteen als ze bij mama mocht zijn. Alleen is het moeilijk om voor jezelf iets te eten te maken als je met een kind in je armen loopt. Dus schakelde ik de draagzak in. Koken met kleine Amélie op mijn buik, eten met een slapende Amélie tegen mij aan en uiteindelijk ook rondlopend eten. Want op een bepaald moment werkte de draagzak vooral als ik met haar rondliep. Uiteindelijk kalmeerde ze wat en kon ik haar in bed leggen. Slaapjestijd. En tijd voor mama en papa om weer wat op adem te komen. Dat uurtje dat we samen voor de televisie kunnen hangen, is behoorlijk kostbaar!

Donderdag

Donderdag

Een werkdag zoals alle andere. ’s Avonds wilde ik nog naar de film Bad Moms kijken, maar nadat ik Amélie in bed had gestopt, viel ik gewoon in slaap in de zetel. Ik geloof dat ik heel erg moe was.

Vrijdag

Vrijdag

Eindelijk, de laatste werkdag van de week. Ik was zo blij dat ik vroeger mocht stoppen en naar huis kon. Snel nog even boodschappen halen en daarna snel mijn kleine meisje gaan knuffelen. Een bevriend koppel kwam die avond eten en het was de eerste keer dat ik effectief kookte voor ons bezoek. Als het ons eigen eten is, geeft het niet dat Amélie eens tussendoor komt, maar nu vond ik dat toch ‘spannend’. Ze is echter haar stille en vrolijke zelf gebleven. We hadden een ontzettend gezellige avond.

Zaterdag

Oh ja, ik dacht dat het een rustig dagje zou worden. Niet dus… Er moesten heel wat boodschappen gedaan worden. We gingen op bezoek bij mijn schoonouders voor de verjaardag van mijn schoonvader. De avond sloten we af bij vrienden waar wij waren uitgenodigd voor het eten. Nog een gezellig avondje, maar we hebben wel geleerd dat lang weg gaan ’s avonds voor Amélie geen optie is. Zij heeft echt nood aan haar eigen bedje.

(Visited 47 times, 1 visits today)

3 Replies to “Days of Gratitude | stilaan sluipt de routine erin”

  1. Ja, en ooit dacht je dat je het al druk had en weinig tijd toen je haar nog niet had, nu zijn die momentjes samen des te kostbaarder en helaas, dat blijft ook even zo, hahaha

    Als ondertussen 25 plus jaren moeder, weet ik dat je het ook terug krijgt, de liefde en alles wat je nu aan het doen bent met haar 😉

    X
    Morgaine onlangs geplaatst…Bedevaartsoord Scherpenheuvel – ZichemMy Profile

Geef een reactie

You have to agree to the comment policy.

CommentLuv badge

%d bloggers liken dit: