Dat begrijp je toch niet

Dat begrijp je toch niet

Ik heb een prachtig leven: er is een lieve partner waarmee ik getrouwd ben. Samen hebben we een huis gekocht. We hebben vrijwel nooit problemen op financieel vlak, ik kan kopen, gaan en staan waar ik wil. Ik heb een fijne job. Er lijken geen grenzen aan wat er in mijn leven goed loopt. En het is voor veel mensen moeilijk om zich in te beelden dat het ooit anders was.

Soms gebeurt het bij mijn reacties op blogs, meestal is het iets wat voorvalt in gesprekken. Ik doe een uitspraak over iets waar iemand anders mee worstelt en krijg als reactie: dat begrijp jij toch niet. Thema’s als armoede, verslaving, seksuele intimidatie of depressie zijn voor veel mensen moeilijk in te denken in mijn leven, dus geloven ze dat ik het niet begrijp en er geen enkele kennis van heb.

Dat sommige mensen worstelen met hun gewicht en geen ‘raad’ van mij willen aannemen, daar kan ik ergens nog inkomen. Ik weet inderdaad niet wat het is om veel dingen niet te mogen eten of om makkelijk veel gewicht bij te komen. Ik weet enkel wat het is om elke dag op te letten dat je voldoende gegeten hebt en de juiste voedingsstoffen binnen hebt om geen kilo’s kwijt te raken alsof het niets is. En dat is natuurlijk wel een heel ander verhaal.

Ik begrijp ook helemaal niet hoe het is om chronisch ziek te zijn. Ik ben zelf niet ziek, ik heb hoogstens een paar gezondheidsprobleempjes die af en toe eens opduiken en waar ik mee moet leren leven. Dat ik dagelijks geconfronteerd werd met de ziekte van mijn moeder waardoor ik soms taken van haar moest overnemen en zag hoe moeilijk zij het elke dag had, dat komt niet in de buurt van de beperkingen die iemand heeft die chronisch ziek is.

Dat ik ben opgegroeid in een gezinssituatie waar elke euro (en Belgische Frank toen nog) moest worden omgekeerd en heel doordacht moest worden uitgegeven, dat stelt mij niet in staat om armoede te begrijpen. En dat ik als tiener besefte dat wij niet op reis konden gaan, of dat ik mijn moeder in jaren geen nieuwe kleren had weten kopen, omdat studeren voor haar nu eenmaal belangrijker was dan een mooie autovakantie zorgt er nog niet voor dat ik begrijp wat armoede in kan houden.

Er is meer in mijn jeugd gebeurd dan mensen soms voor mogelijk houden als ze mij zien en met mij spreken. Het doet dan ook pijn als men ondoordacht zegt: ‘maar jij kan dat toch niet begrijpen.’ Ik begrijp vaak meer dan mensen denken. Ik weet hoe fysieke pijn soms een opluchting kan zijn als je het psychisch lijden niet meer aan kan. Ik begrijp dat mensen op een punt kunnen komen dat het leven geen enkele waarde meer heeft. En ik weet ook hoe zwart eenzaamheid kan zijn. Daarom geef ik iedereen – zelfs mensen die ik goed ken – alle voordeel van de twijfel. Want ik heb nooit in jouw schoenen gestaan en misschien begrijp je het dus wel beter dan ik me ooit kan inbeelden…

(Visited 112 times, 1 visits today)

15 Replies to “Dat begrijp je toch niet”

    1. Inderdaad, niet omdat ik het heb meegemaakt, dat het daarom voor mij hetzelfde is, maar je kan je wel een stuk inleven. Misschien zitten mensen ook nog heel erg in een verdedigingsmechanisme op dat moment…

  1. Die opmerking slaat inderdaad nergens op. Niemand kan weten wat je in het verleden hebt meegemaakt om te komen tot waar je nu bent. Er zijn en blijven altijd mensen die het moeilijker hebben en natuurlijk kan je niet over alles meepraten. Maar vraag het eerst voordat je een opmerking plaatst die totaal verkeerd kan binnenkomen.
    Anita onlangs geplaatst…Joy in my mind #20My Profile

    1. Ik kan inderdaad niet overal over meepraten en ik onthoud me vaak ook van het geven van goede raad, omdat ik daar ook nog nooit echt van heb gehouden (tenzij het gevraagd wordt). Maar ja, oordelen is makkelijker dan vragen stellen blijkbaar 🙂

  2. Ofwel doen mensen zo’n uitspraak omdat ze niet begrepen willen worden. Ofwel denken ze echt dat jij een perfect leventje hebt. Maar dan hebben ze weer een levensles geleerd: niemand heeft een perfect leven en iedereen maakt vroeg of laat iets ingrijpends mee.
    Wat heb je dit blogbericht mooi geschreven!
    Nicky onlangs geplaatst…Bedankt, ouders!My Profile

    1. Ik denk dat het voor veel mensen ook confronterend is. Dat ze effectief iets zullen moeten gaan doen om uit een bepaalde situatie te geraken, zoals ik ooit heb gedaan. Dat is voor veel mensen ook een brug te ver blijkbaar.

  3. Het zou zo fijn zijn als mensen elkaar gewoon ‘ns wat meer respecteerden en niet zo snel oordeelden. Je kunt nu eenmaal niet ín iemand kijken dus weet je ook niet wat hij/zij denkt/voelt/meegemaakt heeft.

  4. Nou ja, er zoiets als empathie, en als iemand dat heeft, ben jij het wel, die mensen hebben niet goed gelezen onderweg bij jou denk ik dan. Laat ze maar gaan Saar, ik weet dat jij meer snapt dan ik mij kan bedenken. <3 Zelfs als je het niet hebt mee gemaakt, weet ik, dat je er alles aan doet om het van alle kanten te bezien en dan zult proberen het te begrijpen.

    x

    1. Mensen blijven het altijd moeilijk vinden om te geloven in zoiets als empathie en inlevingsvermogen. Als ik sommige uitspraken hoor dan verbaasd het me ook dat dat nog bestaat…
      Maar ja, dat je iets kan meegemaakt hebben en er toch uitgeklommen bent, dat is voor mensen moeilijk te geloven.

  5. Wat sterk geschreven dit. Ik heb dit gevoel wel eens bij mensen die kinderen hebben. Omdat ik ze zelf niet heb zou ik het niet begrijpen, terwijl ik ook juist met kinderen werk.

    Denk dat mede mensen soms meer weten over dingen dan andere soms beseffen. Sommige mensen willen daarin tegen ook niet begrepen worden…

    1. Het is vast niet hetzelfde, werken met kinderen en kinderen hebben, maar volgens mij kan je er voor een groot deel over meespreken. En dan vooral over opvoeding. Toevallig heb jij dus wel een opleiding gekregen over opvoeden, toevallig sta je er elke dag met beide voeten in, waarom zou jij dan niets weten over opvoeden? Ik ervaar hetzelfde hoor. Genoeg met kinderen gewerkt: oppas, jeugdwerk, speelpleinen,… maar mensen denken dat ik echt niets van kinderen weet. Tot ik aan de anekdotes begin 🙂

    1. Echt luisteren is ook ontzettend moeilijk. Daar heb ik ook vaak problemen mee hoor (geef ik grif toe), maar het maakt wel een wereld van verschil als je echt naar elkaar luistert.

Geef een reactie

You have to agree to the comment policy.

CommentLuv badge

%d bloggers liken dit: