compassie opkomen voor jezelf

Compassie en/of opkomen voor jezelf

Het ellenlange berichtje dat ik via messenger kreeg, had als eerste effect dat ik haar situatie beter begreep. Maar de laatste alinea die vol verwijten stond, daar moest ik toch even bij slikken. We kennen elkaar niet echt en haar beweegredenen voor het schrijven van die laatste zinnen zijn mij totaal niet duidelijk. Ik heb er geen problemen mee dat iemand mij aanspreekt op het feit dat mijn reactie niet helemaal oké is, maar dan zomaar afsluiten met de mededeling dat ik blij mag zijn dat ik niet depressief ben of op een andere manier psychisch bezwaard, dat ging mij te ver. Met die opmerking doet ze meteen alle inspanningen die ik de afgelopen negen jaar heb geleverd teniet. Daarmee ontkent ze mijn persoonlijke gevecht en de moeite die ik elke dag weer doe om te genieten van het leven.

Afgelopen zondag reageerde ik op een bericht van haar. Ze vertelde over de moeilijkheid die ze had met een 38-uren week, terwijl ze een parttime regime wenste. Maar haar opleiding gebeurt in dat regime en die werd opnieuw verlengd. Met de bedoeling een peptalk te geven, reageerde ik dat focussen op de positieve dingen die moeilijke periode dragelijker kon maken. Voor mij is dat altijd mijn manier geweest om moeilijke periodes te doorstaan en dat wilde ik dan graag meegeven. Misschien was de toon van dat bericht verkeerd. Ik heb er ook geen probleem mee dat men mij erop wijst dat ik de situatie niet ken en dat ze die dan willen uitleggen. Ik kon alleen niet leven met de laatste woorden die ze naar mijn hoofd slingerde.

lazy weekend

Wie mijn blog al langer volgt, weet dat er meer schuilt achter mijn lachende gezicht dan je in de eerste plaats zou vermoeden. Na vele moeilijke jaren heb ik aan mezelf gewerkt om dat alles een plaats te geven en mij te wapenen tegen mijn depressiegevoeligheid. Ik weet ook wel dat niet iedereen dit kan. Personen verschillen, de manier waarop je dingen verwerkt verschilt en een depressie is niet altijd op te lossen met therapie. Maar positief in het leven staan, de mooie dingen leren zien, dat heeft mij nu eenmaal geholpen om te zijn wie ik nu ben: een kleine levensgenieter.

Bij zo’n situaties sta ik telkens weer voor een moeilijke keuze: compassievol zijn of opkomen voor mezelf. Ik wil de twee graag combineren, maar vind dat niet altijd even makkelijk.

checkbox Compassie

meditatie

Bij het woord compassie denken mensen heel vaak aan medelijden. Maar medelijden en compassie zijn twee verschillende dingen. Wanneer je medelijden hebt met iemand, ga je mee in zijn lijden. Je bevestigt de slachtofferrol waar iemand inzit. In sommige gevallen gebruiken mensen zelfs medelijden om zichzelf in een betere positie te plaatsen.

Compassie is totaal anders. De beste omschrijving vind ik nog steeds deze van Karen Armstrong in haar boek ‘Compassie’.

Het principe van compassie ligt ten grondslag aan alle religieuze, ethische en spirituele tradities, en roept ons op om ieder ander altijd te behandelen zoals we zelf willen worden behandeld.

Compassie is onze drijfveer om ons onvermoeibaar in te zetten om het leed van onze medemensen te verlichten, om afstand te doen van onze troon in het middelpunt van onze wereld en daar een ander plaats te laten nemen, en om de onschendbare heiligheid van ieder mens te eren door iedereen zonder uitzondering te behandelen met rechtvaardigheid, billijkheid en respect.

Verder is het nodig dat we er zowel in het openbare als in het persoonlijke leven consistent en vol mededogen van afzien anderen pijn toe te brengen.

Met compassie handelen is dus handelen zoals je zelf behandeld wilt worden en met mededogen, rechtvaardigheid, billijkheid en respect naar de ander toestappen. Het gaat er niet over dat je een ander bevestigt in zijn slachtofferrol. Je kan het lijden van de ander erkennen, maar dat wil niet zeggen dat je zomaar alles moet toestaan wat die ander doet.

checkbox Opkomen voor jezelf

Je hoeft niet alles te pikken. Opkomen voor jezelf is uiteindelijk ook een vorm van compassie. Je wilt zelf ook met mededogen, rechtvaardheid, billijkheid en respect behandelt worden. Je wenst ook dat anderen je geen lijden toebrengen. Je kan hier dus ook wel spreken van ‘zelfcompassie’.

Uiteraard kan je op heel verschillende manieren opkomen voor jezelf: je kan anderen gaan uitschelden, de vriendschap verbreken, je eigen verhaal tegen iemand vertellen, duidelijk maken dat je iets niet pikt, je mening eens goed zeggen, … De lijst van mogelijkheden is oneindig. En hoe jij reageert, is van zoveel factoren afhankelijk.

sneeuw

En / of

Terwijl ik bovenstaande aan het uittikken was, viel mij te binnen dat reageren met compassie voor de ander en voor jezelf (oftewel, opkomen voor jezelf) niet zo ontzettend moeilijk is. Wanneer je de ander benadert met respect, met de intentie om je eigen waarde te herstellen zonder daarmee de ander te moeten kwetsen, dan ben je eigenlijk al op de goede weg. En in dit geval heb ik zelfs mijn excuses aangeboden en mijn eigen verhaal duidelijk gemaakt aan de vrouw zonder daarmee uit te wijden. Ik had niet de intentie om de ander pijn te berokkenen in mijn antwoord (en dat heb ik geloof ik ook niet gedaan).

Het hoeft dus niet altijd een keuze te zijn tussen de ander en jezelf. Het is best mogelijk om ‘zorg te dragen’ voor beide partijen. Of die andere partij daarmee zo gelukkig is, dat is dan weer een ander verhaal dat een andere keer verteld moet worden.

Hoe denken jullie over compassie en opkomen voor jezelf? Zien jullie die twee combineerbaar?

(Visited 45 times, 1 visits today)

4 thoughts on “Compassie en/of opkomen voor jezelf

  1. Ik had jouw post nog niet helemaal gelezen, maar op basis van de titel die eigenlijk zo goed als wil zeggen – iemand helpen en/of grenzen stellen – deed het me denken aan idealisme en/of realisme (elkaar tegenstellingen). Dan zou ik gaan voor de Gulden Middenweg, want het één kan niet zonder het ander. Het is goed dat mensen een luisterend oor en ondersteuning krijgen maar niet ten koste van onszelf. Omgekeerd: zelfbescherming kan niet ten koste zijn van jouw altruïsme. Want dan zou Saar zichzelf niet meer zijn.
    We mogen niet in uitersten vallen, ook als is dat wel menselijk soms. Ik heb hier zelf ook al kemels geschoten. Toch geloof ik dat een combinatie mogelijk is, maar daar zit de uitdaging. Hierbij doet jouw post me meteen ook denken aan vergeven: hoe zoek je weer contact met iemand die jou veel pijn heeft berokkend? Hoe ga je die persoon vergeven zonder jezelf daarin te verliezen? de Gulden Middenweg. Maar vraag me niet hoe: daar moet ik zelf nog een antwoord op zien te krijgen: misschien beginnen met buikgevoel? Zinvolle blog hoor! Merci!

  2. Ja zeker kan dat samen gaan, als je een echte vriendschap hebt met iemand moet dat zeker kunnen, als de ander dan besluit dat je niet meer in zijn of haar leven past omdat je opkomt voor jezelf, ja die ervaring had ik dus een paar jaar terug, na 10 jaar vriendschap kwam ik op voor mijzelf en vroeg even een pauze in de vriendschap, voor de ander was het afgelopen en de roddelmachine ging aan, daar doe ik dus niet aan mee verder, maar compassie is inderdaad heel iets anders dan medelijden, en die persoon, kent jou dus niet goed genoeg, want ik lees al enige tijd mee, soms reageerde ik, soms niet, maar ik vind het zo knap, van jou en ook van mijzelf, dat ‘wij’ er op onze manier mee kunnen dealen, met ups en downs, alleen schrijf ik er zelf niet over, omdat het van mij is, en als ik erover schrijf, komt dat vaak als zielig over, ik ben in dat opzicht niet zo goed met woorden om het te relativeren op een blog zoals jij dat hebt gedaan!

    Mag ik dat ook even vertellen? 😉

    X
    Morgaine onlangs geplaatst…Wat ik zoal gezien heb terwijl ik niet lekker was en zat te haken.My Profile

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge