Bovenalles, wees jezelf

Bovenalles, wees jezelf

Het is een van de moeilijkste dingen die er is, jezelf zijn. Er zijn zoveel hindernissen op het pad. Waarom zouden we dan een poging wagen om het te doen? Waarom zouden we tijd en energie steken in het gevecht om onszelf te kunnen zijn?

Rollen en patronen

Elke dag neem je verschillende rollen aan. Je bent werknemer, vriend, vader of moeder, dochter of zoon, vrijwilliger en ook online zijn er heel wat rollen te vervullen. Dat we deze rollen aannemen is eigenlijk doodnormaal. Je zal niet op dezelfde manier reageren als moeder dan als vriendin.

We meten onszelf deze rollen eigenlijk heel natuurlijk aan. Al van kinds af aan wordt ons geleerd hoe we in bepaalde situaties ‘horen’ te reageren. Zonder enig probleem schikken we ons daar ook in. Eenvoudigweg omdat de samenleving nu eenmaal zo werkt. Je ziet kinderen dagelijks experimenteren met verschillende rollen: ze spelen prinses, kok, moeder en vader, maar even gemakkelijk zullen ze vriendjes zijn om daarna de vriendschap terug te beëindigen. Vooral in relaties wordt er geëxperimenteerd: hoe ben je vrienden, hoe beleef je een relatie als man en vrouw, hoe gaat een leerkracht om met zijn leerlingen? Kinderen tasten grenzen af en leren hoe ze de dagdagelijkse rollen het best op zich nemen.

Hoe ouder we worden, hoe makkelijker we van rol verwisselen. We doen niet meer ‘alsof’, we ‘zijn’ moeder of vader, leerkracht, vriendin, vrouw of man. Wie er geen aandacht aan besteed zal nooit merken hoe makkelijk het gaat om thuis te komen en zowel moeder of vader als man of vrouw te zijn. Het valt ons niet meer op hoe we de ene rol aannemen en tegelijk ook de andere aan het spelen zijn.

Samen met die rollen komen patronen in ons leven. Patronen zijn aangeleerde gedragingen die we telkens herhalen in gelijkaardige situaties. Zo weet mijn Lief ondertussen al dat ik stress heb wanneer ik over alles geërgerd loop. Mijn vermogen om te genieten van de kleine dingen daalt plots naar een dieptepunt. Het is het patroon waar ik in terecht kom dat spreekt.

Verwachtingen

Onvermijdelijk: samen met relaties, hoe oppervlakkig ze ook zijn, komt een pakketje met verwachtingen mee. De ander heeft een bepaald beeld van jou gecreëerd en heeft het liefst dat jij daaraan voldoet. Ook over de rollen die we aannemen zijn er verwachtingen. De bekendste hardnekkigste rol is deze van de gender. We verwachten van vrouwen dat ze liefdevol zijn en mannen horen stoer te zijn. Daarbij komt dan dat mannen nooit mogen huilen en vrouwen te weinig op hun strepen kunnen staan.

Verwachtingen leggen heel veel druk op ons als mens. We willen onze relaties namelijk stand laten houden en dat doen we maar al te makkelijk door te proberen voldoen aan de verwachtingen. Deze verwachtingen zijn dan vaak ook nog eens onuitgesproken waardoor we eenvoudigweg zelf verwachtingen gaan bedenken. En voor we het weten zijn we op weg om te voldoen aan een ander beeld van onszelf.

Trouw aan jezelf

wees jezelf

Voldoen aan de verwachtingen lijkt vaak eenvoudiger dan onszelf te zijn. Elke dag onszelf weer laten leiden door de vermoeiende rollen lijkt eenvoudiger dan gewoon onszelf te zijn.

Rollen en verwachtingen maken deel uit van deze wereld en zullen nooit verdwijnen. We kunnen echter ook een heel groot deel van onszelf in die rollen leggen waardoor we niet het gevoel krijgen dat we onszelf verloochenen. In het verleden heb ik er heel vaak voor gekozen om rollen op te nemen die niet aansloten bij wie ik zelf ben. Of om te voldoen aan het ideaalbeeld dat anderen van me hadden. Of nog erger, te voldoen aan een ideaalbeeld dat ik van mezelf had. Het gevolg was dat ik altijd maar bezig was met anderen en ideaalbeelden waardoor ik geen enkel klein stukje van mezelf nog de kans gaf. Meer en beter was het devies, omdat ik nog steeds niet voldeed aan het ideale beeld van mezelf.

Ik was mezelf voor geen millimeter trouw, maar dat maakte me niet gelukkig. Ik raasde maar door tot ik het onderste uit de kan had gehaald en een burn-out niet ver weg bleek. We denken vaak dat mensen met burn-out zwak zijn, maar het tegendeel is waar. Ze zijn gewoon veel te lang sterk geweest… Daarom, kies niet de makkelijkste weg door te blijven voldoen aan het ideaalbeeld dat jij of anderen over jezelf hebben. Neem de tijd om te luisteren… naar die stem vanbinnen die je vertelt hoe je het leven het best kan beleven!

Hoe eenvoudig vind jij het om jezelf te zijn?

(Visited 163 times, 1 visits today)

13 Replies to “Bovenalles, wees jezelf”

  1. Ik heb nogal een laag zelfvertrouwen. Al is dat al gebeterd met de jaren. Toch lukt ’t niet altijd om mezelf te zijn bij mensen. Vooral mensen die ‘k niet ken. Door m’n job kom ‘k in contact met heel veel onbekenden, dus gemakkelijk is dat niet. Toch lukt ’t mij, hoera 🙂 ’t Gaat dikwijls vanzelf & ’t geeft mij ook een goed gevoel.

  2. Wederom heb jij hier een heel mooi stuk neer gezet Saar, dank je wel daarvoor. Ennuh, ik ben nu ten alle tijden mijzelf, als dat niet bevalt, ook niet op mijn werk? Dan stop ik ermee en ja dat is dus al voorgekomen ook.

    Te lang heb ik mijzelf dienstbaar gesteld voor mijn gezin of eigenlijk 1 man, nu ben ik zo ie zo wel verzorgend, maar er zijn grenzen natuurlijk, en ik heb een tijd gekend waarin ik riep, wat je geeft krijg je terug, waar blijft het deel waarin ik terug krijg? Herkenbaar voor jou misschien? 😉

    Dat je die tijd eventueel ook mag opeisen is wel 1 van mijn grootste lessen geweest, dat ook ik mag vragen, dat ik zeker wel mag geven, maar ook dien te vragen. Ik ben op een andere manier ziek geworden, depressief en mijn fibromyalgie nu… of eigenlijk al 15 jaar nu… en ja ook die mensen hebben vaak meer kracht dan men zich maar bedenken kan, dat is het lullige eraan.

    X
    Morgaine onlangs geplaatst…Super Bloedmaan Eclips 2015My Profile

  3. Eerlijk gezegd niet zo heel erg moeilijk. Al realiseer ik me dat er verschillende ikken zijn: een mama-ik, een werk-ik, partner-ik enz. En iedere ik is anders. Zolang ik daarin mezelf ben, dan komt het helemaal goed.

    1. Wat schrijf je dat mooi Marion. Je zit nu in een fase waar je het op z’n minst overweegt en ik vind dat al bewonderenswaardig. Je hebt tenminste het voornemen, je werkt hard voor jezelf. En dat is zo ontzettend mooi!

    1. Die verwachtingen in je hoofd, die ken ik. Nare krenken. Goed voor jou dat je ervan af bent en dat je op een keerpunt kwam, al zal dat keerpunt zelf misschien niet zo fijn geweest zijn (?)

  4. Ik vind het nu eenvoudig om mezelf te zijn, maar dat ik zeker niet altijd zo geweest. Sterk stukje dit en mooi om over na te denken. Jezelf zijn wordt niet altijd geaccepteerd maar zolang je dat zelf wel doet maakt het allemaal niet (meer) uit

  5. Ik heb jaren nooit mezelf kunnen zijn… waardoor ik mezelf ook niet graag zag.
    Dankzij Zoetie ben ik mezelf meer gaan appreciëren en kan ik eindelijk zeggen… ik ben goed zoals ik ben!

Geef een reactie

You have to agree to the comment policy.

CommentLuv badge

%d bloggers liken dit: