Update | Bekentenissen over mijn realisme

Update | Bekentenissen over mijn realisme

Wie van bloggen zijn hobby heeft gemaakt, herkent het misschien wel: op een bepaald moment in je dag bloglovin openen, alle interessante posts uit je feed lezen en plots valt je oog op het hoge aantal volgers via bloglovin. In eerste instantie vind ik dat heel leuk voor de persoon die zijn tijd in dat blog steekt. Maar in tweede instantie moet ik iets bekennen.

Eerlijk, ik heb nog nooit een blog gezien dat een hoog aantal volgers heeft en waar geen tijd in gestoken is. Ofwel is het een schitterende lay-out die super professioneel oogt, ofwel zijn de artikels van zeer goede kwaliteit en in sommige gevallen zelfs beide! Die bloggers verdienen die eer.Β Andere bloggers hebben minder volgers, maar hun blog is geweldig!

Stiekem denk ik dan: dat wil ik ook! Ik steek sowieso veel tijd in mijn blog, omdat ik het leuk vind. Elke keer ik op mijn blog kom, kijk ik toch ook stiekem even naar het aantal volgers, mijn statistieken en de commentaren die ik krijg. De laatste tijd werd ik een beetje teleur gesteld. Ondanks het werk dat ik mijn artikelen stak, ging die teller maar niet omhoog.

En toen besefte ik plotseling dat ik mirakelen verwacht en me op het verkeerde punt focus. Doordat ik heel wat positieve commentaren binnen krijg, verwacht ik plots dat andere mensen hetzelfde gaan vinden. Omdat ik op een week vijf volgers bijkreeg, lijk ik dat nu plots iedere week te gaan verwachten.

Is bloggen leuker omdat het aantal volgers een getal met vier cijfers is? Of omdat mijn statistieken de pan uitswingen? Omdat mijn mailbox vol zit en ik niet meer weet wie ik eerst moet mailen? Neen, bloggen is leuk omdat ik graag schrijf, omdat ik mijn verhaal kwijt wil en omdat ik voel dat ik leef als ik blog.

Terug met de voetjes op aarde dus! En gewoon verder gaan met alle plannen die ik voor mijn blog al had. Dat zijn er genoeg. Er valt dus nog een heleboel te schrijven en te doen.

Ik wil er nog even bijzeggen: ik hou van al mijn volgers en de mensen die iedere keer weer de moeite doen om een comment achter te laten. Ik vind jullie lief!

2edbd502eb4e4e4f5c1d24149ddd4939

(Visited 54 times, 1 visits today)

26 Replies to “Update | Bekentenissen over mijn realisme”

  1. Precies, wat zegt dat nou precies het aantal volgers?? Ik ben blij met alle reacties die ik krijg en als ik er een volger bij krijg spring ik een gat in de lucht. Maar het belangrijkste blijft zoals jij al zegt dat jij zelf het bloggen leuk vind en dan straal je het ook uit in je schrijven. Blijven schrijven dus! Liefs terug!

  2. Ha! Na zo’n 12 jaar bloggen kan ik uit ervaring spreken dat ik nog steeds dezelfde sentimenten als jij doorloop. Bij iedere druk op de Publicatie knop weer die spanning, weer de vraag of het je lezers (genoeg) bevalt en of ze het waar vinden om een reactie achter te laten.

    Het hoort erbij. Het houdt het spannend Γ©n vooral levendig. Blog on…

    1. Hihi, wel leuk om te weten hoor! Dat ik al een paar keer gestopt en opnieuw begonnen ben zal er ook wel een rol in spelen. Je moet er uiteindelijk gewoon de tijd voor maken en tijd erin steken.

      Die spanning benoemen, tja, misschien is het ook wel daarvoor dat ik het doe. De kick van het bloggen πŸ™‚

    1. Ja, het schrijfproces is en blijft een persoonlijk proces, maar als je op die publish-knop duwt dan heb je graag wel eens iemand die het leest ook. Ondertussen ben ik wel blij met de mensen die hier komen buurten hoor. Genoeg om elke dag weer de moeite van een blogje voor te doen!

  3. Ik herken het ook wel πŸ˜‰ Soms gaat het ineens heel hard, en soms blijft het weken hetzelfde (of raak ik weer een volger kwijt, en ik heb net als jij nog zo’n volgersaantal dat zoiets opvalt). Meer volgens komen waarschijnlijk wel met de tijd, zeker als je op deze leuke manier doorgaat met bloggen. En anders ach … anders zijn de mensen die je niet volgen degenen die iets missen.

  4. Ik ben al lang over mijn blogtop heen. Vroeger bij web-log had ik veel bezoekers en een heleboel reacties. Toen kwam dat debacel met de migratie en ben ik daar weggegaan. Ik heb wel logjes overgezet, maar de reacties zijn allemaal foetsie. Heel erg jammer en ik was er best een beetje ziek van destijds.
    Er zijn rond die tijd ook veel trouwe bloggers gestopt, die mis ik nu. En verder is het voor mij ook wel wat lastig inmiddels. Heel lang dagelijks bloggen hakt er in. Nu dus op een lager pitje, maar nog altijd met veel plezier.
    Volgens de statistieken nog best veel bezoekers per dag, maar het aantal reacties is vaak veel en veel lager.
    Het heeft me wel een paar heel goede vriendinnen opgeleverd. We zien elkaar maar 2 of 3 keer in het eggie en dat is superfijn. Juist omdat we er alle drie heel bewust voor kiezen.

    1. Ik kan me inbeelden dat het niet fijn is om zoveel kwijt te zijn door een verhuis… En als de bekenden stoppen, mja, het blijft altijd maar investeren hΓ¨.
      Maar dat van die blogvriendinnen klinkt wel heel leuk!

  5. Ik moet zeggen ik kijk ook altijd naar de statestieken. Omdat ik het leuk vind.
    Maar ik ben geen dagelijkse blogger.
    Ik lees je blogs met veel plezier, dus ga vooral lekker door

    1. Dat dagelijks bloggen doe ik nu ook omdat ik het leuk vind en omdat ik de inspiratie heb. Op het moment dat ik er niet elke dag meer iets leuks uit krijg, beslis ik gewoon om een paar keer per week te gaan bloggen. Zoals ik er zelf zin in heb.

      Fijn om te horen dat je hier graag leest πŸ˜€

  6. Blijven bloggen hoor! Ik vind je blog echt iets unieks hebben, iets van jou, en iedere keer weer ben ik geinteresseerd in wat je te zeggen hebt.
    Ik merk het zelf ook. De kick van nieuwe volgers, de teleurstelling als ’t niet vooruit gaat. Maar dat is maar even, want dan kijk ik weer naar de reacties die ik wΓ©l krijg. Enneh, als je heel veel volgers hebt, krijg je ook sneller vervelende reacties. Die hoef ik niet zo nodig!

  7. Ik moet er niet aan denken dat ik iedere dag zou moeten schrijven. Volgers zijn leuk, en de reacties helemaal, maar het blijft mΓ­jn blog, en ik plaats alleen als ik zin en tijd heb.
    Voor mij is het gewoon meer een uitlaatklep. Maar nogmaals, volgers zijn fijn!

    1. Ik vind het net heerlijk. Het is zelfs zo erg dat ik op dit moment materiaal heb voor een week en een half verder te vullen. Ik schrijf ook voor mezelf, maar volgers en reacties zijn voor mij een kers op de taart πŸ™‚ Maar ik schrijf vooral omdat ik daar zin in heb.

      1. Er zijn een hoop bloggers die net als jij vooruit schrijven. Ik kan dat niet hoor, ik wil het altijd meteen online zetten. Daarna wijzig ik zelfs nog vaak de tekst, of zie ik de fouten pas die ik eerder niet zag. Kortom: ik doe maar wat, haha. Maar wel leuk hè? Dat bloggen. Je krijgt vanzelf wel meer volgers hoor Saar. Kwaliteit wordt heus beloond.

        1. Ja, ik ben er gek op! En het geeft wel iets om je teksten te publiceren. Maar jouw manier is even goed hoor. Ik denk dat jouw teksten ook gewoon niet vooruit te schrijven zijn. Je blogt veel persoonlijker en actueler dan ik πŸ™‚ Ja, ik hoop dat kwaliteit ooit beloond wordt, maar te groot daar zie ik toch liever ook vanaf. Plus duizend hoeft voor mij niet. Maar om die twintig die ik ondertussen heb, zit ik wel te glunderen hoor πŸ˜€

  8. Heel herkenbaar, zeker als beginnende blogger wil je alles zo perfect, de mooiste lay-out, de meest inspirerende blogberichtjes, vele volgers en hun reacties…
    Bloggen is iets dat je opbouwt en naarmate de tijd… meer volgers, meer reacties… maar waar het vooral om gaat is dat je een blogje hebt waar je je kan in uitleven, waar je je thuis voelt!

  9. In de WordPress-statistieken zie ik heel veel bezoeken van Japanners die via zoekmachines op mijn weblog komen en dan allerlei artikelen gaan lezen. Geen vaste volgers dus, maar mijn stukjes worden wel gelezen! Ook geen comments want Japanners zijn blijkbaar niet zo “commenterig” als Nederlanders op een random weblog πŸ˜› Maar toch wel leuk dat het gelezen wordt. Ik denk dat jouw blog ook wel veel random bezoekers heeft die je dan niet volgen, maar wel je stukjes lezen.

    1. Random bezoekers lijk ik veel minder te hebben. Wel merk ik dat mijn pageviews een stuk hoger liggen dan het aantal bezoekers, dus er wordt wel gelezen als mensen op mijn blog komen. En dat is ook al leuk om te weten πŸ˜€

  10. Aangezien bloggen veel tijd kost, is het doodnormaal dat je graag (veel) gelezen wil worden.

    Ik denk ook dat er zoiets bestaat als een “glazen plafond” voor de bezoekersaantallen voor een blog. Zeker als het gaat om een persoonlijk blog.

    Eigenlijk zouden bloggers moeten leren meer “in het ijle” te bloggen: bloggen zonder met argusogen de statistieken van je blog te volgen. Gewoon je plezier zoeken in het bloggen (en daar ook wat mee doen) en slechts sporadisch je stats raadplegen…

Geef een reactie

You have to agree to the comment policy.

CommentLuv badge

%d bloggers liken dit: