Amélie drie maanden en back to work

Drie maanden lang stond mijn leven in het teken van het verzorgen van ons eigen kleine wondertje. Drie maanden lang heb ik haar alles gegeven wat mogelijk was. Wat een ontzettend heftige, ontroerende, mooie, spetterende en intense periode was dit! De eerste weken dat Amélie in ons leven was, waren zwaar. Ik ga het niet onder stoelen of banken steken. Een baby op de wereld zetten is een wonder, heel intens. Het is een van de prachtigste dingen die ik al heb mogen doen. Maar voor een baby zorgen is nog veel intenser. Ik zat nog volledig onder de hormonen, de tranen stroomden dagelijks volop (zowel van geluk als van onzekerheid) en ik was ontzettend moe van de bevalling. Bevallen is namelijk ook een heel zwaar werk.

Hoewel veel mensen zich zorgen over mij hebben gemaakt, ben ik erin geslaagd om weg te blijven van mijn ergste nachtmerrie: postnatale depressie. Heel eerlijk? Soms heeft het niet weinig gescheeld. Ik heb dagen gehad waarbij ik echt schrik had dat het donkere monster van depressie me weer besloop. Maar gelukkig was het telkens van voorbijgaande aard. Dipjes hebben we allemaal wel eens. En al lijken ze bij mij soms wel intenser te zijn, ook deze keer sloeg ik me er doorheen. Ik heb nu al gevochten voor alles waar ik in geloof: een natuurlijke bevalling, drie maanden fulltime borstvoeding geven, alle kansen geven aan mijn kleine meid. Het is niet altijd eenvoudig geweest, dat hebben jullie hier mogen lezen. Ik kan mijn kleine meid echt niet meer missen en al heb ik wel eens van die dagen, we blijven geloven dat we dit alles als gezin samen kunnen. Ik ben nu al trots op mezelf voor wat ik heb gerealiseerd!

Na drie maanden stond afgelopen woensdag de volgende uitdaging aan de deur: terug aan het werk gaan!

Back to work

Het werken zelf viel me ontzettend goed mee. Ik had vorige week nog samen met mijn collega een vergadering om een stand van zaken te krijgen en daaruit bleek dat alles super goed is opgevolgd tijdens mijn afwezigheid. Geweldige collega’s heb ik! Mijn grootste uitdaging afgelopen week was dus om me opnieuw terug in te werken. Heel wat zaken in dossiers waren veranderd, nieuwe dossiers waren opgestart en dus moest ik even alles op een rijtje zetten. De eerste dag had ik een beetje het gevoel weinig om handen te hebben, maar de tweede dag begon ik opnieuw mijn draai te vinden. Voorlopig is het nog stil in mijn mailbox. De persoon die mij vervangen heeft, is hier nog omdat mijn collega met vakantie is en dus heb ik alle tijd om rustig te wennen aan de nieuwe situatie. Voor mij is het trouwens het ideale moment om terug te keren: de zomer komt eraan en dat is meestal een iets rustigere periode dan de rest van het jaar. Perfecte timing om goed te wennen dus!

Naar de opvang

Ik moest terug aan het werk. Mijn Lief werkt ook fulltime, dus moest er voor opvang gezorgd worden. Mijn schoonmoeder had al aangegeven dat zij twee dagen per week op ons kleine meisje wil passen. Op dinsdag en vrijdag kan Amélie dus gewoon lekker thuis blijven, terwijl haar oma er is. De andere dagen gaat ze naar een opvang niet zo ver bij ons thuis vandaan. In de opvang had ze reeds twee wenmomentjes gehad, die beide goed verlopen waren. Ik was er dus wel behoorlijk gerust in dat alles goed zou lopen, maar toch sloegen de emoties dinsdagavond toe. Een paar traantjes (lees: watervallen) stroomden over mijn wangen. Ik heb dan maar een heel lange knuffelsessie met Amélie gehouden. De eerste werkdag zelf verliep eigenlijk zonder traantjes, maar ik heb de kleine meid toch ontzettend gemist! De feedback die we uit de opvang krijgen is alvast heel positief. Amélie is een vrolijke en rustige baby. Ze gaat helemaal op in haar spel en eet en slaapt zonder problemen. Heel geruststellend voor deze bezorgde mama.

Voeding en werk

Toen Amélie twee maanden oud was, maakte ik resoluut de beslissing om gewoon verder te gaan met het geven van borstvoeding. Geen combinatie met kunstvoeding, geen overstap naar kunstvoeding. Het enige wat mijn dochter krijgt, is melk van mama. Drie weken voor mijn eerste werkdag ben ik begonnen met een voorraadje melk aan te leggen in mijn vriezer. En die voorraad groeit eigenlijk, want ik heb een vrij goede productie en kolf altijd meer af dan Amélie zelf opdrinkt. Voorlopig is er dus nog geen dip in de melk te merken en dat stelt mij wel gerust in het slagen van de combinatie werk en borstvoeding. Het is echter wel heel erg zoeken naar de ideale balans, want ik heb een extra lange middagpauze om af te kolven, maar wanneer ik ’s avonds thuis kom, is het even zoeken naar het juiste moment om terug gewoon de borst te geven. Gelukkig heb ik nog altijd de heel goede ondersteuning van mijn vroedvrouw en kan ik daar al mijn vragen stellen.

De opstart liep niet zonder slag of stoot. Ik merk dat de vermoeidheid sneller toeslaat, dat ik meer slaap nodig heb en ik met veel vragen zit wat betreft de voeding. Maar er zijn ook heel wat positieve punten te zien, want ik merk dat de ochtendroutine er ondertussen al goed inzit. Nu nog al de rest ingepast krijgen! Als gezin zijn we op zoek naar een nieuwe balans en met elkaars steun en hulp komen we er wel. Let’s do this!

(Visited 53 times, 1 visits today)

10 thoughts on “Amélie drie maanden en back to work

Geef een reactie

You have to agree to the comment policy.

CommentLuv badge