Al acht maanden trotse mama van dit beebje

Al acht maanden trotse mama van dit beebje

Ze zit in haar stoel vol overgave te experimenteren met klanken en toonhoogtes. Ondertussen gaan haar vingertjes vakkundig langs de toetsen van haar piano. Krijgt ze er niet meteen de klank uit die ze wil, dan heft ze haar handje op om het met een harde ‘plets’ neer te laten komen zodat er weer muziek door de eetkamer schalt. Zonder steun zitten, begint stilaan te lukken. Soms valt ze nog even om, andere keren kan ze knuffels bestuderen terwijl ze neerzit. Als je haar geconcentreerd bezig ziet, dan zou je bijna denken dat het een onderzoekster wordt. Geen detail ontsnapt aan haar aandacht: voelen met haar handjes en mond, spulletjes rondgooien, het van alle kanten bekijken, …

Vandaag wordt onze kleine meid acht maanden en ik kan bijna niet geloven dat het alweer acht maanden geleden is dat ik haar voor het eerst in mijn armen hield. Vorig weekend zocht ik foto’s uit om in haar plakboek te kleven en werd geconfronteerd met het kleine, kwetsbare wezentje dat ze toen was. Wat is die kleine meid al ongelofelijk veel veranderd!

kraamweken

Met Amélie in huis is het nooit echt stil. Oké, misschien als ze slaapt, maar verder is er altijd ambiance. Ze vertelt honderduit in haar eigen babytaal. Af en toe heeft ze toevalstreffers waar je misschien een woord in herkent. Maar al slaagt ze er nog niet in om met woorden duidelijk te maken wat ze wil, communiceren doet ze zeker! Haar kleine lijfje ligt of zit nooit stil. Met haar handjes en voetjes maakt ze duidelijk waar ze zin in heeft. Haar lieve gezichtje spreekt ook boekdelen. Meestal zal je een grote lachebek aantreffen, die het graag uitgiert wanneer ze gekriebeld wordt.

Ze is helemaal klaar om de wereld te ontdekken, al doet ze dat voorlopig nog vanop de arm van mama of papa. Echt vooruit komen zit er  nog niet in. Draaien om haar eigen as kan ze echter als de beste. Heel soms slaagt ze er zo in om toch ergens anders te komen dat waar ze oorspronkelijk lag. Maar als er iets dicht genoeg in haar buurt ligt om te pakken te krijgen dan wordt het aan nauwkeurig onderzoek onderworpen. Elk klein detail moet ze gezien hebben. Ik knip zelden etiketjes van speelgoed af, want dat is net het interessantste onderdeel. Sokken zijn om uit te trekken, velco’s om los te maken en knoopjes om eraf te halen. Als ze iets kan demonteren zal ze het zeker niet laten, want ze wil graag ontdekken hoe het allemaal in elkaar zit.

Amélie

Ondertussen heeft ze ook ontdekt dat worteltjes, aardappelen, bonen, erwten, mandarijntjes, brood, etc dient om op te eten. En ze smikkelt graag wat weg! Er is geen sprake meer van lepeltjes in haar mondje duwen of trucjes uitvinden om die twee hapjes maar weg te krijgen. Vol enthousiasme opent ze haar mond en hapt ze elk hapje van de lepel af. Als het niet snel genoeg gaat, dan zal je het geweten hebben!

En op het einde van een vermoeiende dag doet ze niets liever dan dicht bij papa of mama in de zetel kruipen, kusjes en knuffeltjes geven. Haar kusjes zijn dan nog wel ontzettend nat, ik ben meteen verkocht. Het wordt elke maand weer een beetje moeilijker om me een leven in te beelden zonder kleine Amélie. Vandaag is ze alweer acht maanden oud en tegelijk lijkt het alsof ze er altijd is geweest!

(Visited 40 times, 1 visits today)

Geef een reactie

You have to agree to the comment policy.

CommentLuv badge

%d bloggers liken dit: