Acceptatie, een sleutel

Acceptatie, een sleutel

Soms lopen de dingen in het leven niet helemaal zoals we het graag gehad zouden hebben: we moeten afscheid nemen van iemand die we liever nog even bij ons hielden, er wordt niet gereageerd zoals we verwachtten, het regent op het moment dat we eigenlijk wilden wandelen of een vreselijke gebeurtenis gooit ons leven overhoop. We kunnen hier kwaad om worden, de wereld vervloeken of het pad van acceptatie bewandelen. Mindfulness en de Boeddha leren ons dat accepteren het leven een stuk makkelijker maakt.

You can’t stop the waves, but you can learn how to surf!
~Joseph Goldstein

‘Let it go’ of ‘let it be’

Laten we er heel eerlijk over zijn: het leven loopt niet altijd zoals we zouden willen en dat kan vaak behoorlijk rot zijn. Voor sommige mensen is het heel moeilijk om los te laten. Je houdt graag een vriend dicht bij je, maar regelmatig houden we ook negatieve gevoelens of gebeurtenissen dicht bij ons. ‘Laat het los,’ is dan een veel gehoord advies. Maar loslaten is niet zo eenvoudig als men het wel eens voorstelt. Het mag dan Elza’s theme song zijn, zelf was ze er ook niet bepaald goed in!

The Beatles geven ons een ander advies: ‘let it be’. Je hoeft niet los te laten, het hoeft allemaal niet te verdwijnen, maar je kan misschien ophouden met het anders te willen dat het is. Accepteer de werkelijkheid.

Acceptatie, een paar tips

mindfulness

Thich Nhat Hanh leert ons dat in het huidige moment leven de mogelijkheid creëert om het leven te accepteren zoals het is. Maar er werden nog meer wijze woorden gesproken over acceptatie.

“Understanding is the first step to acceptance, and only with acceptance can there be recovery.” ~J.K. Rowling | psychologen zullen de schrijfster van de Harry Potter serie alvast gelijk geven. We kunnen gebeurtenissen vaak maar een plaats geven wanneer we begrijpen hoe het in elkaar zit. Daarom verzinnen we vaak verhalen rond de dingen die ons overkomen zijn. Onze verhalen kloppen niet altijd, maar geven ons wel rust. Hoe drastischer de gebeurtenis was, hoe meer nood we vaak hebben om het te begrijpen. Als iets dus blijft rondmalen in je hoofd, ga dan zeker uitzoeken hoe het nu precies in elkaar zat. Een verhaal dat je begrijpt, is eenvoudiger te accepteren.

“I accept life unconditionally. Most people ask for happiness on condition. Happiness can only be felt when you don’t set any condition.” ~Arthur Rubinstein | voorwaarden zijn eigenlijk de oorzaak van teleurstellingen, ook verwachtingen hebben dit effect. Hoe minder verwachtingen en voorwaarden je stelt aan je leven, hoe makkelijker het zal zijn om het leven te accepteren zoals het is. Wanneer ben je eigenlijk werkelijk gelukkig? Op het moment dat je die nieuwe jaguar gekocht hebt? Wanneer je de baan hebt, waar je al jaren van droomt? Dromen en verlangens zijn niet verkeerd, zolang je ze maar niet tot de voorwaarden maakt van een gelukkig leven. Dat kan je zijn, hier en nu.

“Be thankful for what you have; you’ll end up having more. If you concentrate on what you don’t have, you will never, ever have enough.” ~Ophrah Winfrey | aansluitend op het voorgaande. Wees dankbaar voor alles wat zich reeds op je pad bevindt. Kijk naar de dingen die je wel hebt, in plaats van naar de dingen die je niet hebt. Het zal een stuk eenvoudiger zijn om het heden te accepteren voor wat het is. Zelfs het verlies van iemand dierbaars kan een stukje draaglijker worden. Wees dankbaar voor alle momenten die jullie samen hadden, voor alle mooie dingen die jullie samen hebben gezien. Ik kon het overlijden van mijn mémé makkelijker accepteren toen ik besefte dat het goed was.

“There is a huge amount of FREEDOM that comes to you when you take nothing personally.” ~Don Miguel Ruiz | in onze Westerse wereld is dit vast een hele opgave, omdat we onszelf nogal makkelijk als het centrum van het universum zien. Niet elke reactie, opmerking of feedback is persoonlijk bedoeld. Vaak gaat het over wat we doen en niet over wie we zijn. We zijn ook zoveel meer dan wat we doen, dus neem die dingen niet te persoonlijk. Ook je falen en successen zijn niet zo persoonlijk als we ze vaak zien. Hoeveel invloed heb je er eigenlijk werkelijk op gehad?

“You couldn’t relive your life, skipping the awful parts, without losing what made it worthwhile. You had to accept it as a whole-like the world, or the person you loved.” ~Stewart O’Nan | zouden we ooit alle verschrikkelijke dingen willen inruilen als we daarmee ook alle mooie dingen moesten terug geven? Ik denk het niet. Zie het leven als een geheel pakket, net zoals je je geliefde als een totaalpakket kan zien. Als je niet tegen de gebreken kan, dan verdien je de mooie momenten niet. Accepteer het geheel en geniet van elk moment!

Hoe makkelijk kunnen jullie accepteren wat is en hoe doe je dat?

(Visited 70 times, 1 visits today)

4 Replies to “Acceptatie, een sleutel”

  1. Loslaten is ontzettend moeilijk, je kunt het je misschien niet voorstellen maar ik heb heel lang juist in het verleden geleefd, dat is lang geleden hoor. En hoe heb ik geleerd dat om te keren. Door kleine dingen te doen, dingen een plek geven vroeg ik ook aan anderen, hoe doe je dat, ik kreeg verschillende antwoorden, maar sommige antwoorden kon ik niets mee, ‘stop het in een laatje en laat het dicht.’ Onverwerkt dus ook. En ik wilde juist en verwerken om het dan een plek te geven.

    Mijn eerste project wat ik ooit vanuit een grap heb gedaan. Een dummy boek a4 gepakt en strafregels aan mijzelf gegeven, schrijf zoveel bladzijden vol met: Ik laat los, ik laat los, met de hand geschreven. Dat was een start.

    Ik schilderde al en maakte een klein doekje rood, had er met potlood regels op gezet en op die regels schreef ik ook: Ik laat los, ik laat los, in mijn handschrift, en dat kon ik dus overal neerzetten, zelfs in de kast.

    Zo ben ik gestart om daarna vele boeken tegen te komen ineens, of die uitgebracht werden, zoals The Secret Louise L. Hay zoals je zelf nu ook gelezen hebt, affirmeren werd mijn ding wat ik weer kon koppelen aan chanten en zelfs mijn eigen chants te schrijven of affirmaties.

    De engelen kwamen meer in mijn leven, en hen roep ik aan om mij te helpen nu, als ik douche, vraag ik hen om mijn aura te helpen reinigen bijv. Alle negativiteit die ik in mij heb of opgepikt heb onderweg, deze mee te helpen wassen en mijn aura weer ‘bright’ te maken.

    Schrijven, doe ik ook nog weleens, het wordt telkens minder, en dan, als ik klaar ben met een moment uit mijn leven, voel dat ik het los heb gelaten dan zal ik het ook nog eens verbranden, dus ik zorg ervoor dat ik het met de hand schrijf, is mijn energie, en dat het in een college blok staat, wat ik makkelijk eruit kan halen om dan het ritueel van het vuur eroverheen te laten gaan, wat bevrijding is voor mij.

    Het kan jaren duren, maar op den duur, merk ik nu, ga je de dingen als vanzelf makkelijker loslaten, zeker als het gaat om de kleine dingen, zoals je zegt, een antwoord wat je niet verwacht, en het betekent zeker niet, dat je je niet druk kunt maken om dingen, dat zeker wel, maar hoe ga je ermee om is dan nog de vraag, gelukkig blog ik, en kan ik zo nu en dan wel wat kwijt. Maar ook hier denk ik goed over na, en ook dat is alweer verwerking, of komt het neer op schrijven, en vaak als ik het geschreven heb, is het al goed, en dan publiceer ik het niet eens.

    Zoveel mogelijkheden, maar je moet het zelf willen, ook belangrijk en eraan willen werken. En ook nog, wat voor mij werkt, hoeft voor een ander niet te werken, maar het kan een start zijn om je eigen manier te ontwikkelen om dingen los te laten.

    X

    1. Wat vind ik het fijn hoe jij de tijd hebt genomen om deze uitgebreid reactie te schrijven, Morgaine! Je hebt bijna een blogje op zich geschreven aan mogelijkheden.
      Als eerste wil ik nog even aanstippen dat voor mij loslaten en accepteren toch twee verschillende dingen zijn. Accepteren is voor veel mensen nog een iets makkelijkere stap dan loslaten en vaak wel een eerste noodzakelijke stap natuurlijk.
      Uit jouw hele rijtje voorbeelden zijn er een aantal die ik zelf ook heb geprobeerd en die heel goed werken voor mij: schrijven bijvoorbeeld of je verhaal ritueel verbranden. Ik heb ook wel eens mijn verhalen herschreven, waarbij ik dus verschillende versies van een gebeurtenis neerschreef, naarmate de tijd vordert. Het is mooi om te zien hoe je idee over iets kan veranderen naarmate je meer accepteert en loslaat.
      De wil moet er inderdaad zijn om eraan te werken. En volgens mij is het wegsteken in een laatje ook geen goede manier om met bepaalde gebeurtenissen om te gaan, daar heb je zeker gelijk in. Het blijft dan overwerkt natuurlijk.

  2. Och, ja dat vergat ik nog, acceptatie is punt nummer 1, pas dan kun je verwerken, en ik accepteer alles veel sneller nu, vroeger niet hoor, jeetje, wat heb ik tegen muren en deuren aan geschopt en balies ook vooral, hahaha 😉 tot ik dus de boeken onder ogen kreeg, vooral The Secret, dat is het begin van acceptatie en een nieuwe benadering, en sindsdien, verloopt alles, hoe lastig soms ook, vrij snel en redelijk goed en wordt alles opgelost 😉

    X

Geef een reactie

You have to agree to the comment policy.

CommentLuv badge

%d bloggers liken dit: