Zo gaat het ook!

De sleutel draait in het slot en de deur valt open. Na vijf minuten liggen er drie stukken op het bed: een jeans, een shirt en een truitje. Ik gris gauw nog wat ondergoed van de planken en ren de trap af. Wanneer ik de kledingstukken aangetrokken heb, kam ik mijn haar en maak met een rekkertje een paardenstaart. Nog even kijken of er geen haartje meer verkeerd ligt en dan ben ik klaar.

Lange tijd was dit verhaal zo kort niet. Ik koos de avond voordien met zorg mijn kleren. Soms kon ik een half uur staan twijfelen. Telkens weer besloot ik dat ik nog een stuk in mijn kleerkast miste. Tijd om dat stuk dan maar aan te schaffen. Mijn maandelijks budget aan kledij was makkelijk 100 tot 200 euro. Soms waren daar namelijk ook schoenen bij. Nooit was het voldoende en vaak had ik ook spijt van mijn aankopen.

Vandaag heb ik welgeteld drie maanden en twee weken geen kleren meer gekocht voor mezelf. Er is wel een nieuw paar winterschoenen gekocht. En ook mijn trouwjurk heb ik aangeschaft, maar in dit geval tel ik dat niet mee. Ik ben er gewoon om de een of andere reden plots mee gestopt. Is er een knopje in mijn hoofd omgedraaid? Was er iets dat mij met mijn gedrag confronteerde?

Ik kan minstens een oorzaak bedenken: het feit dat ik met de auto naar mijn werk kom. Ik moest niet meer wachten op treinen en dat hield mij weg uit de winkelstraat. Doordat dat geen gewoonte meer was, begon ik te beseffen hoe gevaarlijk zo’n winkelstraat eigenlijk is en plots vermeed ik ze heel bewust.

Onlangs sprak ik af met een vriendin. In de meeste gevallen ga ik dan met haar de stad in. Maar deze keer zei ik heel bewust dat ik helemaal niets nodig had en het me fijner leek om gewoon bij haar thuis af te spreken. En dat was eigenlijk een heel goed en fijn idee. Later was ik trots op mezelf, want als ik met haar de stad in was geweest dan had ik waarschijnlijk iets gekocht.

Natuurlijk is het niet ideaal om altijd maar winkels te vermijden. Op een bepaald moment zal ik ze gewoon moeten passeren zonder dingen aan te schaffen die ik niet nodig heb. Maar mijn vermijdingstacktiek werkt en zolang ik geen winkelstraat door hoef, dan zal ik dat ook niet doen.

Wanneer ik eerlijk ben, geeft het mij wel een goed gevoel. Kleren kiezen is helemaal zo moeilijk niet als je niet elke dag bedenkt dat een ander stuk veel mooier of beter is. Ik ben tevreden met wat ik draag en met wie ik ben. En ik vind het heerlijk om met wat ik in al die jaren heb gekocht te combineren en nieuwe dingen uit te vinden. Want een gebrek aan kledij zal ik nu zeker niet hebben!

Het enige dat ik stilaan begin te merken is dat ik in de loop der jaren veel dingen gekocht heb die eigenlijk wel van minder goede kwaliteit zijn. Goedkoop stond vaak bovenaan op mijn lijst. Als ik dus nog iets aanschaf dan is het iets wat langer meegaat!

Jawel, zo gaat het ook. Ik ben tevreden met mezelf. Geen schuldgevoel meer over aangeschafte dingen die ik niet nodig had!

(Visited 46 times, 1 visits today)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge